با سلام
اين تاپيك برای مطرح نمودن سوالات مربوط به نجوم رصدی ایجاد شده است. می توانید سوالات خود را مطرح نموده و با کمک اساتید و سایر دوستان عزیز به جواب خود برسید.
موفق باشيد
با سلام
اين تاپيك برای مطرح نمودن سوالات مربوط به نجوم رصدی ایجاد شده است. می توانید سوالات خود را مطرح نموده و با کمک اساتید و سایر دوستان عزیز به جواب خود برسید.
موفق باشيد
ویرایش توسط stargazer : 12-18-2012 در ساعت 11:50 AM دلیل: تغییر پست اول
2215, Amirali, Arta.kh, Astronomy*, aysa, bahare akbarie, elnazjoon, Esmaeilpour, javadstar76, Mahdieh. GH, Mojtaba.M, moonlight13, mostafa2018, mrramin, Negar Najafi, rezash, SAEED560, shahrzad.b.m, Sky_Watcher, stubby8766, s_karam76, toraj1358, لامبورگینی اونتادور, محمود قادری, محمد مهدی محمدی, محمدرضا صادقیان, مداد رنگیهام, کانال پورن در تلگرام, yperseusy, ثور, حسین زارعی, راه اسمان, رخساره روشنی, رضا طامهری, شهلا ناصریان, شادي شهراييني, شعری
سلام بر دوستان گرامی
اجتماع سه سیاره مریخ ، اورانوس و نپتون مورخ ۲۱ مهر ۹۱ اتفاق می افته؟
و آیا در آسمان ایران قابل رویت هست؟
آرامش...
سلامٌ علیکم
من از روی تقویم نجومیم الآن چک کردم. 21 مهر چنین اجتماعی وجود نداره. اما رخداد های قبل و بعدش رو می نویسم:
15 مهر: مقارنۀ ماه و مشتری پس از نیمه شب
24 مهر: ساعت 15:34، مقارنۀ ماه و خورشید (تولد ماه نو) که در ایران قابل رویت نیست (با توجه به ساعت)
یکی هم 27ام هست: مقارنۀ ماه و مریخ پس از غروب خورشید در افق غربی
اینجا جنگی در کار نیست...
آرامش است و سکوت.
سکوتی از جنس آواز شب مرگ قو
و آرامشی به رنگ خدا
آهسته صحبت کنید
مبادا این آرامش را بهم بزنید
...
نپتون و اورانوس از جمله سیاراتی هستند که شاید هر انسانی در طول عمر خودش یکبار بتونه مقارنه شون رو ببینه.اونهم با ابزار مناسب.
آخرین بار حدود سال 1393 این دوسیاره به نزدیکترین فاصله از هم رسیدن که در حال حاضر با وجود گذر حدود 20 سال مقدار کمی از هم فاصله گرفتند.(از دید ناظر زمینی)
حدود 150 سال دیگر طول خواهد کشید که زمینی ها بتونن این دو سیاره را در کنار هم ببینند.وبه نوعی مقارنه آنها رو ببینند.
در حال حاضر در آسمان فاصله این دو سیاره از هم حدود 35 درجه میباشد که به دلیل حرکت زمین در مدارش گهگاه کمی این فاصله زیاد و کم میشود.ولی بیشتر از هم فاصله میگیرند.
البته مریخ در این مدت(150 سال) بارها به مقارنه با این دو سیاره خواهد رسید.
در سال 2013 و 2014 اوج مقارنه مریخ با این دو سیاره است.یکبار مریخ به حدود کمتر از نیم درجه ای از نپتون میرسه و یکبار به فاصله چند ثانیه ی قوسی از اورانوس میرسه که در نوع خود بسیار جالبه.
مریخ و نپتون در تاریخ 29 دی 1393 و مریخ و اورانوس در تاریخ 2 فروردین 1392 که البته نزدیک به خورشید است و رصدش بسیار مشکله.
البته در آینده اگر زنده بودیم زمان و مکان دقیقش رو در تایپیکها خواهیم زد.
ویرایش توسط rezash : 08-15-2012 در ساعت 12:19 AM
وقتی آرامش را در خود نیابید, جستجوی آن در جای دیگر, کار بیهوده ای است.
یک سوال دارم؛ اینکه آیا نگاه کردن به طور مستقیم به غروب خورشید (با چشم غیرمسلح) از نظر فیزیولوژیکی ضرری برای انسان دارد یا خیر؟
و چه تأثیری داره؟
"ارزش واقعی هر تلسکوپ به این است که چند نفر با آن به عالم نگریسته اند." جان دابسون
هنگام غروب خورشید به دلیل اینکه لایه های جوی بیشتری مابین خورشید و رصدگر وجود دارد ایمن تر است.
ولی این بدان معنا نیست که کاملا بی خطر میباشد.به هرحال اشعه های مضر خورشید به چشمان ما میرسد.
بهتر است تا جائیکه امکان دارد از فیلترهای مناسب استفاده شود.ولی در هنگامیکه چاره ای نبود میتوان به صورت لحظه ای به خورشید نگاه انداخت.
گالیله اولین شخصی بود که به این روش (هنگام غروب)خورشید را بررسی کرد.و همانطور که میدانید در اواخر عمر بینائی خودش را از دست داده بود.
چشم انسان به این دلیل که اعصاب احساس درد ندارد باعث میشود رصدگر به هنگام رصد از علائم آسیب خبردار نشود و علائم و آسیبها در آینده خود را نشان دهند.
به نظر من میتوان به صورت لحظه ای و هنگام غروب به خورشید نگاه انداخت ولی ارزش ریسک کردن ندارد.
وقتی آرامش را در خود نیابید, جستجوی آن در جای دیگر, کار بیهوده ای است.
یه سوال مشابه هم برای من پیش اومد. بعضی وقت ها پیش میاد که خورشید در وسط روز پشت ابرهای لایه ای میره طوری که قرص سفید رنگ اونو بدون هیچگونه ناراحتی میشه نگاه کرد. تو این حالت چطور؟ مثله همون لحظه ی غروبه یا اصلاً نباید نگاهش کرد؟
“Most people die at 25 and aren’t buried until they’re 75.”Benjamin Franklin
در زمان طلوع و غروب هم میتوان خورشید را با فیلترهای موجود رصد کرد.
آخرین بار در زمان گذر زهره بود که در شهر تهران و دقیقا پس از برآمدن گوشه ای از خورشید منجمین به رصد پرداختن.
مگر اینکه واقعا شرایط افق بسیار بد باشه که نتونیم خورشید رو ببینیم.
به هر حال بهتر است که ریسک نکنیم.
ولی اگر شرایط اینقدر مهم باشه که حاضر باشیم این ریسک را بکنیم و احتمالا به بینائیمون صدمه بخوره.اونجاست که باید تصمیم بگیریم.
راستش من این ریسک رو انجام نمیدم.
میتوان از روش غیر مستقیم هم استفاده کرد و عکس خورشید را بر روی یک صفحه انداخت.همانطور که در زمان گذر زهره روشهای مختلفش رو دیدیم.
وقتی آرامش را در خود نیابید, جستجوی آن در جای دیگر, کار بیهوده ای است.
حدود یک ساعت پیش نپتون رو رصد کردم و باید بگم که اینبار کاملاً مطمئنم که تریتون رو دیدم. برای اینکه خطای دید یا توهم پیش نیاد بهیچ وجه استاری نایت رو چک نکردم و همینطوری برای رصد رفتم. تو بزرگنمایی 300 برابر فقط نپتون مشخص بود ولی وقتی نپتون رو تو بزرگنمایی 600 برابر قرار دادم و با نگاه چپ چپ بهش نگاه کردم به آرومی دوباره همون نقطه ی نورانی سوسو زنان کنار نپتون ظاهر شد و یه اسکچ ازش زدم:
نمای درون تلسکوپ نیوتونی من.
سریع اومدم بالا و استاری نایت رو چک کردم. نقطه ی نورانی دقیقاً همونجایی بود که تریتون در استاری نایت قرار داشت (اون یه خورده اختلافشم فکر کنم بخاطر تصویر تار ناشی از بزرگنمایی بالا و همینطور نگاه چپکی من و سوسو زدن تریتون بود که نذاشت اسکچ دقیقی بزنم):
تصویر رو برای هماهنگی با تلسکوپ نیوتونی و اسکچ خودم 180 درجه چرخوندم.
نتیجه اینکه دیگه احتیاجی به اسکچ زدن پشت هم نیست و با همین یدونه اسکچی که زدم هم 100 درصد مطمئن شدم که جرم نورانی سوسو زنی که دیدم تریتون بوده. بعید نیست اگه برم جایی که آسمونش تاریکتر باشه بتونم اقمار اورانوس رو هم ببینم.![]()
“Most people die at 25 and aren’t buried until they’re 75.”Benjamin Franklin
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)