PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ستاره های نوترونی



Amin-Mehraji
06-29-2011, 07:14 PM
تو این تاپیک ان شاءالله به بررسی علل پیدایش ستاره های نوترونی و ویژگی های این اجرام در حین تکوین و بعد از تکوین و خیلی چیزهای دیگه می پردازیم .

باشد که مفید باشد .

احسان
07-01-2011, 09:57 AM
سلام قبلاً در تاپیک مشابهی این سؤال را پرسیدم ولی کسی جوابی نداد ( البته قبل از هک شدن فروم) . ولی حالا سؤال قبلی ام را به چند سؤال تبدی می کنم :
1- آیا همه ی ستاره های نوترونی تپ اختراند؟
2- اگر نیستند ، چه شرایطی با ید به وجود آید تا تبدیل به تپ اختر شوند؟

Ehsan
07-02-2011, 03:17 PM
فکر کنم بهتره برای علمی تر شدن روند ِ این تاپیک به جای ریختن ِ بی هدف ِ اطلاعات کم کم پایه ای بررسی کنیم که ستاره های نوترونی چی اند! از پست های طولانی بپرهیزید!

اولین قدم بررسی ِ اینه که یک تعریف ِ خوب از ستاره های نوترونی داشته باشیم. جسمی سماویه که بین1.4 تا 3 برابر ِ جرم ِ خورشید جرم داره و اندازه ی اون حدود ِ 10 کیلو متر هستش. در نتیجه ی چگالی ِ اون بسیار زیاده! در حدودی که یک میلیمتر مربع از اون 1000000000000 کیلوگرم وزن داره این مقدار وزن برابر با وزن ِ یک مکعب ِ 50 متر در 50 متر در 50 متر ی ِ آهنیه!!!!!

یکی نحوه های تشکیل ِ ستاره های نوترونی رو بگه!

Mojtaba.M
07-02-2011, 11:40 PM
ببخشید من یه سوال داشتم و اون اینه که نزدیک ترین ستاره ی نوترونی به ما کدوم ستاره هستش .......

یا این که تخمینی زده نشده.....؟

rasool karimi
07-05-2011, 04:34 PM
اما جالبه ها بعضی رفتارهای ستاره های نوترونی شبیه به سیاهچاله هاست . (البته سیاهجاله ها خیلی خیلی قویتر هستند )

Mojtaba.M
07-05-2011, 06:26 PM
ببخشید آیا همه ی تپ اختر ها وابسته به یک ستاره ی نوترونی هستن؟

در ضمن انرژی بعضی از سحابی ها از تپ اختر ها نشئات میگیرد!!!!!!!!!!

Amin-Mehraji
07-05-2011, 07:57 PM
نحوه ی تشکیل ستاره های نوترونی

هنگامي كه ستاره پر جرمي به شكل ابر نواختر منفجر مي شود، شايد هسته اش سالم بماند. اگر هسته بين 4/1 تا 3 جرم خورشيدي باشد، جاذبه آن را فراتر از مرحله كوتوله سفيد متراكم مي كند تا اين كه پروتونها و الكترونها براي تشكيل نوترونها به يكديگر فشرده شوند. اين نوع شيء سماوي ستاره نوتروني ناميده مي شود. وقتي كه قطر ستاره اي 10 كيلومتر (6مايل) باشد، انقباضش متوقف مي شود. برخي از ستارگان نوتروني در زمين به شكل تپنده شناسايي مي شوند كه با چرخش خود، 2 نوع اشعه منتشر مي كنند.

منبع : www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏ (http://www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏)

همانطور که مشاهده می گردد ، پست کوتاه بوده ، مرتبط با موضوع بوده و منبع هم دارد

Amin-Mehraji
07-06-2011, 10:23 PM
براي اين كه تصور بهتري از يك ستاره نوتروني در ذهنتان بوجود بيايد.. مي توانيد فرض كنيد كه تمام جرم خورشيد در مكاني به وسعت يك شهر جا داده شده است. يعني مي توان گفت يك قاشق از ستاره نوتروني يك ميليارد تن جرم دارد.

اين ستارگان هنگام انفجار برخي از ابرنواخترها بوجود مي آيند. پس از انفجار يك ابرنواختر ممكن است به خاطر فشار بسيار زياد حاصل از رمبش مواد پخش شده ساختار اتمي همه ي عناصر شيميايي شكسته شود و تنها اجزاي بنيادي بر جاي بمانند.
منبع : www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏ (http://www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏)

Ehsan
07-06-2011, 10:43 PM
نحوه ی تشکیل ستاره های نوترونی

هنگامي كه ستاره پر جرمي به شكل ابر نواختر منفجر مي شود، شايد هسته اش سالم بماند. اگر هسته بين 4/1 تا 3 جرم خورشيدي باشد، جاذبه آن را فراتر از مرحله كوتوله سفيد متراكم مي كند تا اين كه پروتونها و الكترونها براي تشكيل نوترونها به يكديگر فشرده شوند. اين نوع شيء سماوي ستاره نوتروني ناميده مي شود. وقتي كه قطر ستاره اي 10 كيلومتر (6مايل) باشد، انقباضش متوقف مي شود. برخي از ستارگان نوتروني در زمين به شكل تپنده شناسايي مي شوند كه با چرخش خود، 2 نوع اشعه منتشر مي كنند.

منبع : www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏ (http://www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏)

همانطور که مشاهده می گردد ، پست کوتاه بوده ، مرتبط با موضوع بوده و منبع هم دارد

اولا به شدت ازتون تشکر می کنم بابت منبع!
ثانیا راه ِ دیگری هم برای تشکیل ِ ستاره های نوترونی غیر از پایان ِ عمر ِ یک ستاره موجوده:
ابر نو اختر ِ نوع ِ یک
این نوع ابر نو اختر در واقع، حاصل ِ انفجار ِ یک کوتوله ی سفیده که مقدار ِ زیادی جرم روی ِ اون انباشته شده و به هم جوشی رسیده و منفجر شده. البته در حالت ِ کلی می شه انتظار داشت که ستاره ی نوترونی فقط از انفجار ِ ابر نو اختری به وجود میاد.
فکر کنم بهتره به ویژگی های دیگری غیر از چگالی و اینها بپردازیم.

Amin-Mehraji
07-06-2011, 11:03 PM
اولا به شدت ازتون تشکر می کنم بابت منبع!
ثانیا راه ِ دیگری هم برای تشکیل ِ ستاره های نوترونی غیر از پایان ِ عمر ِ یک ستاره موجوده:
ابر نو اختر ِ نوع ِ یک
این نوع ابر نو اختر در واقع، حاصل ِ انفجار ِ یک کوتوله ی سفیده که مقدار ِ زیادی جرم روی ِ اون انباشته شده و به هم جوشی رسیده و منفجر شده. البته در حالت ِ کلی می شه انتظار داشت که ستاره ی نوترونی فقط از انفجار ِ ابر نو اختری به وجود میاد.
فکر کنم بهتره به ویژگی های دیگری غیر از چگالی و اینها بپردازیم.

درسته ، ولی خیلی کم اتفاق می افته که تمام شرایط بالا باشن تا یه کوتوله منفجر بشه ، فکر کنم اگثر نوترونی ها در آخر عمر ستاره ها بوجود میان .

narcissus flower
07-06-2011, 11:30 PM
نحوه ی تشکیل ستاره های نوترونی

هنگامي كه ستاره پر جرمي به شكل ابر نواختر منفجر مي شود، شايد هسته اش سالم بماند. اگر هسته بين 4/1 تا 3 جرم خورشيدي باشد، جاذبه آن را فراتر از مرحله كوتوله سفيد متراكم مي كند تا اين كه پروتونها و الكترونها براي تشكيل نوترونها به يكديگر فشرده شوند. اين نوع شيء سماوي ستاره نوتروني ناميده مي شود. وقتي كه قطر ستاره اي 10 كيلومتر (6مايل) باشد، انقباضش متوقف مي شود. برخي از ستارگان نوتروني در زمين به شكل تپنده شناسايي مي شوند كه با چرخش خود، 2 نوع اشعه منتشر مي كنند.

منبع : www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏ (http://www.nojoom-science.blogfa.com/page/neutron.aspx‏)

همانطور که مشاهده می گردد ، پست کوتاه بوده ، مرتبط با موضوع بوده و منبع هم دارد


ببخشید یه سوال برچه اساسی قطر به حدود 10 کیلومتر محدود میشه بالاخره هر کدوم جرم مربوط به خودشون رو دارن .بنابراین این محدودیت لز کجا نشئت میگیره؟

rasool karimi
07-09-2011, 05:58 PM
درسته که طبق شرایطی که دوستان در پستهای بالا به پرداختن بیشترین ستاره های نترونی تشکیل شده اما به نظر من هر ستاره ای بعد از انفجار توانایی تولید موادی شبیه به موادی که در ستاره های نترونی را دارد اما نکته مهم در مواد و رفتارهای است که در درون هسته اتفاق می افتد هرچند که که تولید موادی با این چگالی در ستاره های بزرگتر از 3 تا 19 برابر خورشید بیشتر است و از این حجم بزرگتر اغلب سیاهچاله ها تشکیل می شود .


فکر کنم این بحث زیاد در مورد چگالی نترونی ها گفته این نوع ستاره ها رفتارهای جالب دیگری هم دارند مانند هنگام نزدیک شدن به ستارگان یا ستاره های نترونی دیگر توانایی تولید انرژی در هنگام برخورد اجسام با این ستارگان تجمع های ستاره های نترونی و ... که اگر دوستان تمایل دارند به این موضوعات هم بپردازیم

Ehsan
07-11-2011, 10:28 PM
درسته که طبق شرایطی که دوستان در پستهای بالا به پرداختن بیشترین ستاره های نترونی تشکیل شده اما به نظر من هر ستاره ای بعد از انفجار توانایی تولید موادی شبیه به موادی که در ستاره های نترونی را دارد اما نکته مهم در مواد و رفتارهای است که در درون هسته اتفاق می افتد هرچند که که تولید موادی با این چگالی در ستاره های بزرگتر از 3 تا 19 برابر خورشید بیشتر است و از این حجم بزرگتر اغلب سیاهچاله ها تشکیل می شود .


فکر کنم این بحث زیاد در مورد چگالی نترونی ها گفته این نوع ستاره ها رفتارهای جالب دیگری هم دارند مانند هنگام نزدیک شدن به ستارگان یا ستاره های نترونی دیگر توانایی تولید انرژی در هنگام برخورد اجسام با این ستارگان تجمع های ستاره های نترونی و ... که اگر دوستان تمایل دارند به این موضوعات هم بپردازیم

البته این توانایی ِ تولید ِ انرژی مستلزم ِ فرایند ِ عجیب و غریبی نیست! فقط ذرات موقع ِ نزذیک شدن به ستاره ی نوترونی به قدری سریع و پر انرژی می شوند که موقع ِ برخورد به میزان ِ بسیار زیادی انرژی آزاد می کنند که در واقع همون انرژی ِ جنبشی هستش که هنگام ِ رسیدن به سطح ِ ستاره به دلیل ِ گرانشش جذب کردند. مثل ِ اینه که یه جسم ِ ده تنی رو از بالای جو ول کنیم! (البته خیلی خیلی شدید تر!!!)

Ehsan
07-13-2011, 10:07 AM
خوب بهتره بریم سراغ ِ ویژگی ِ دیگر ِ ستاره های نوترونی: تابش ِ رادیویی ِ پالس مانند.

بیشتر ِ ستاره های نوترونی که بعد از مرگ ِ ستاره ی مادر به وجود میاند در ابتدا با سرعت ِ سرسام آوری به دور ِ خودشون می چرخند و در حین ِ این گردش مثل ِ اینه که خاموش و روشن می شوند. مثل ِ یک چراغ ِ چشمک زن (اما خیلی سریعتر و بزرگتر)

Ehsan
07-17-2011, 01:46 PM
ویژگی ِ دیگه ی ستاره های نوترونی میدان ِ مغناطیسی ِ فوقالعاده قدرتمندشونه! این میدان ِ مغناطیسی به قدری قوی هست که باعث ِ ایجاد تابش ِ رادیویی ِ فوق الذکر میشه.

Amin-Mehraji
07-17-2011, 01:57 PM
ویژگی ِ دیگه ی ستاره های نوترونی میدان ِ مغناطیسی ِ فوقالعاده قدرتمندشونه! این میدان ِ مغناطیسی به قدری قوی هست که باعث ِ ایجاد تابش ِ رادیویی ِ فوق الذکر میشه.

میشه گفت دلیل مغناطیس قوی شون ، سرعت زیاد چرخشون و مواد تشکیل دهنده ( در حال تشکیل دهنده !)هست ؟:blink:

Ehsan
07-19-2011, 11:49 AM
میشه گفت دلیل مغناطیس قوی شون ، سرعت زیاد چرخشون و مواد تشکیل دهنده ( در حال تشکیل دهنده !)هست ؟:blink:

برای این که میدان ِ مغناطیسی توسط چرخش ایجاد بشه باید ماده ی باردار درون ِ ستاره باشه! ولی آیا واقعا هست؟ تا جایی که ما می دونیم نوترون خنثی است و باری نداره!

Amin-Mehraji
07-19-2011, 12:58 PM
برای این که میدان ِ مغناطیسی توسط چرخش ایجاد بشه باید ماده ی باردار درون ِ ستاره باشه! ولی آیا واقعا هست؟ تا جایی که ما می دونیم نوترون خنثی است و باری نداره!

موضوع داره جذاب تر میشه !

دو تا سؤال پیش میاد ؟

1 - آیا ستاره های نوترونی ، بطور مطلق نوترونی هستند ؟

2 - نکنه نوترون خنثی نیست ؟؟!!!

Ehsan
07-19-2011, 01:16 PM
موضوع داره جذاب تر میشه !

دو تا سؤال پیش میاد ؟

1 - آیا ستاره های نوترونی ، بطور مطلق نوترونی هستند ؟

2 - نکنه نوترون خنثی نیست ؟؟!!!

نکته دقیقا همین جاست (البته دومی شوخیه! منظورم اولیه) ستاره های نوترونی ساختار ِ درونی دارند! به این معنی که یه جاهای از داخلشون ممکنه مقادیری پروتون و الکترون باقی مونده باشه
احتمال ِ دیگه اینه که نوترون ها گشت آور ِ مغناطیسی داشته باشند (آهنربای ذاتی باشند) که جمع ِ این گشتاور ها نهایتا باعث ِ ایجاد ِ یک میدان ِ قدرتمند بشه (مثل کنار ِ هم گذاشتن آهنربا ها).
حالا به نظرتون کدوم یکیه؟

Amin-Mehraji
07-19-2011, 01:22 PM
نکته دقیقا همین جاست (البته دومی شوخیه! منظورم اولیه) ستاره های نوترونی ساختار ِ درونی دارند! به این معنی که یه جاهای از داخلشون ممکنه مقادیری پروتون و الکترون باقی مونده باشه
احتمال ِ دیگه اینه که نوترون ها گشت آور ِ مغناطیسی داشته باشند (آهنربای ذاتی باشند) که جمع ِ این گشتاور ها نهایتا باعث ِ ایجاد ِ یک میدان ِ قدرتمند بشه (مثل کنار ِ هم گذاشتن آهنربا ها).
حالا به نظرتون کدوم یکیه؟

این که نوترون خنثی نیست !!!!!

احتمال اول از دومی قوی تره .

واینکه دومی هم از اولی قوی تره !!

به نظر من این دو تا احتمال همدیگر رو تقویت می کنن . به این معنی که هم ممکنه مقادیری پروتون و الکترون باقی مونده باشه و هم نوترون ها گشت آور ِ مغناطیسی داشته باشند (آهنربای ذاتی باشند) که جمع ِ این گشتاور ها نهایتا باعث ِ ایجاد ِ یک میدان ِ قدرتمند بشه ، یعنی هر دو عامل مؤثر باشند .

Ehsan
07-20-2011, 06:25 PM
این که نوترون خنثی نیست !!!!!

احتمال اول از دومی قوی تره .

واینکه دومی هم از اولی قوی تره !!

به نظر من این دو تا احتمال همدیگر رو تقویت می کنن . به این معنی که هم ممکنه مقادیری پروتون و الکترون باقی مونده باشه و هم نوترون ها گشت آور ِ مغناطیسی داشته باشند (آهنربای ذاتی باشند) که جمع ِ این گشتاور ها نهایتا باعث ِ ایجاد ِ یک میدان ِ قدرتمند بشه ، یعنی هر دو عامل مؤثر باشند .

خوب می دونیم نوترون خنثی است!
ولی این که هر دو عامل موثر باشند خوب بستگی به این داره که واقعا ذره ی باردار داخل ِ ستاره ی نوترونی هست یا نه! ولی این که آهنربایی ِ ذاتی ِ نوترون باشه احتمالش به نظرم قویه. من تحقیق می کنم و بهتون می گم ذره ی باردار داخل ِ ستاره ی نوترونی هست یا نه!

stargazer
07-20-2011, 10:26 PM
نکته دقیقا همین جاست (البته دومی شوخیه! منظورم اولیه) ستاره های نوترونی ساختار ِ درونی دارند! به این معنی که یه جاهای از داخلشون ممکنه مقادیری پروتون و الکترون باقی مونده باشه
احتمال ِ دیگه اینه که نوترون ها گشت آور ِ مغناطیسی داشته باشند (آهنربای ذاتی باشند) که جمع ِ این گشتاور ها نهایتا باعث ِ ایجاد ِ یک میدان ِ قدرتمند بشه (مثل کنار ِ هم گذاشتن آهنربا ها).
حالا به نظرتون کدوم یکیه؟
من اطلاع خاصی ندارم ولی به نظرم میاد احتمال دوم قویتر باشه. دلیلی ندارم براش. :)

Ehsan
07-23-2011, 06:26 PM
یک نکته راجع به میدان ِ مغناطیسی ِ ستاره های نوترونی جلب ِ توجه می کنه و اون این که میدان ِ مغناطیسیشون در راستای محور ِ چرخش نیست ولی خیلی تصادفی (راندم) هم نیست! پس این یعنی ترکیبی از دو حالت هستش! یعنی هم میدان ِ مغناطیسی ِ ذاتی و هم بار های چرخان.

Amin-Mehraji
07-25-2011, 05:17 PM
یک نکته راجع به میدان ِ مغناطیسی ِ ستاره های نوترونی جلب ِ توجه می کنه و اون این که میدان ِ مغناطیسیشون در راستای محور ِ چرخش نیست ولی خیلی تصادفی (راندم) هم نیست! پس این یعنی ترکیبی از دو حالت هستش! یعنی هم میدان ِ مغناطیسی ِ ذاتی و هم بار های چرخان.


پس در واقع میشه گفت که حدس من درباره ی تقویت دو احتمال توسط هم درسته :guntootsmiley[1]:
و دو سؤال دیگر !!! ( ببخشید دیگه !!!:wink:)


1- تقریبا به این نتیجه رسیده ایم که در حقیقت ستاره های نوترونی ، کاملا

نوترونی نیستند . سؤال اینجاست ، با فرض درست بودن این مطلب چند درصد

از کل جرم یک ستاره ی نوترونی را ، قسمت غیر نوترونی اش تشکیل میدهد؟

( اینم بگم ، جوابهایی مثل : درصد کمی ، یه خورده ، خیلی کم قبول نیست !

:thumbsup:)



2 - و تاثیر کدوم احتمال بیشتر و قوی تره ؟

Ehsan
07-25-2011, 08:11 PM
پس در واقع میشه گفت که حدس من درباره ی تقویت دو احتمال توسط هم درسته :guntootsmiley[1]:
و دو سؤال دیگر !!! ( ببخشید دیگه !!!:wink:)


1- تقریبا به این نتیجه رسیده ایم که در حقیقت ستاره های نوترونی ، کاملا

نونرونی نیستند . سؤال اینجاست ، با فرض درست بودن این مطلب چند درصد

از کل جرم یک ستاره ی نوترونی را ، قسمت غیر نوترونی اش تشکیل میدهد؟

( اینم بگم ، جوابهایی مثل : درصد کمی ، یه خورده ، خیلی کم قبول نیست !

:thumbsup:)



2 - و تاثیر کدوم احتمال بیشتر و قوی تره ؟

این یک شکل از ویکی پدیای انگیلیسیه که می تونه کمکتون کنه:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9e/Neutron_star_cross_section.svg

gandom
07-26-2011, 10:03 AM
خب ستاره ای با یه جرم خاص در انتها تبدیل به ستاره ی نوترونی میشه و شدیدا" رمبش پیدا می کنه تا جایی که الکترون هایی که در دمای خیلی بالای ستاره برانگیخته شدن به جای اول خودشون کشیده میشن و الکترون ها روی هسته سقوط می کنند،الکترون ها و پروتون ها بار خودشونو از دست می دن ولی هنوز جرم دارن مثل اینه که شما یه شونه ی پلاستیکی رو که باردار کردید ،بارش رو تخلیه کنید،خب شونه ی ما بار نداره ولی هنوز شونه است. نوترون هم که دیگه باری نداره که خنثی بشه.
این رو هم یادتون باشه که راندمان هیچ دستگاهی صد درصد نیست یعنی حتی توی یک ستاره نوترونی در حال تشکیل امکان داره الکترون یا پروتون هایی مونده باشن که روی هم سقوط نکردن و بارشون رو از دست ندادن. و این احتمال در پوسته ی ستاره ی نوترونی که فشار درش کمتره خیلی بیش تره و هر چی به هسته ی ستاره نزدیک تر میشیم فشار بیش تر میشه و احتمال اینکه هنوز پروتون و الکترون دارای بار هستن خیلی کمتره.

Ehsan
08-02-2011, 10:14 PM
GRB یا Gamma ray burst (انفجار پرتو ی گاما) بزرگترین و پر انرژی ترین رویداد های کیهانی بعد از انفجار بزرگ هستند. یک از سازو کارهایی که کاندیداتوری ِ مسبب GRB بودن داره برخورد دو ستاره ی نوترونی هستش. انرژیی که از این برخورد می تونه آزاد بشه خیلی بیشتر از پر انرژی ترین انفجار ِ ابرنواختری ممکن در کیهان هستش و اغلب در صورت وقوع چنین برخوردی حاصلش یک سیاه چاله خواهد بود.

(کم کم می خواهم این تاپیک رو ببندم دوستان لطف کنید اگر نظری دارید عجله کنید)

Amin-Mehraji
08-02-2011, 10:24 PM
ببندیم چیه مهندس ؟؟!! خیلی چیزا مونده . مثلا : ستاره های نوترونی سریع . اصلا در این رابطه بجز پستی که من گذاشتم و یکی که اصلا نمیشناسمش !! حذفش کرد ، بحثی نشده !!!!


منشا ستاره هاي نوتروني سريع

ستاره هاي نوتروني سريع قوه حركت خود را از انفجار ابرنواختري مولد خود مي گيرند ستاره هاي نوتروني ابر چگال كه بقاياي انفجارهاي ستاره اي هستند و عمدتا اندازه اي بسيار كوچك و شايد به اندازه يك شهر بزرگ داشته باشند با سرعتي غير منتظره در فضا حركت مي كنند. اخيرا يك شبيه سازي رايانه اي كه توسط دانشمندان آمريكايي و آلماني صورت گرفته است نظريه بسياري از دانشمندان را كه از مدتها قبل اعلام كرده بودند تاييد كرد بر اساس اين نظريه انفجار ستاره ها كه به شكل ظهور ابرنواخترها ظاهر مي شود موجب ضربه زدن به بقاياي باقيمانده همان ستاره شده و حركت سريع آن در فضا را باعث مي شود.

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــ

منبع : هوپا

Amin-Mehraji
08-03-2011, 10:23 PM
اگر يك ابرنواختر به گونه اي منفجر شود كه اين انفجار كاملا متقارن و كروي نباشد ستاره نوتروني باقيمانده نيروي اندكي را تجربه مي كند كه آن را به يك جهت هول مي دهد. اندازه گيريهايي كه اخيرا براساس بررسي ميزان قطبش نورهاي رسيده از ابرنواخترهاي كهكشانهاي دور انجام شده است اين موضوع را آشكار مي كند كه واقعا در برخي از اين موارد انفجار دريك جهت رخ داده و نامتقارن بوده است.

لئونهار چك (Leonhard Scheck) و تيم همكارانش در موسسه تحقيقات اختر فيزيك ماكس پلانك گارچينگ آلمان و همكاران آنها در دانشگاه شيكاگو، آمريكا براي اطلاع از جزييات اين روند دست به طراحي و اجراي يك شبيه سازس كامپيوتري كرده اند.

موج حاصل از نوترينوهايي كه در اثر انفجار در فضا رها مي شود در برخورد با لايه هاي به هم فشرده ستاره بر آنها تاثير گذاشته و موجب گرم شدن انها مي شود تا جايي كه باعث توقف روند فروريخن لايه ها و منبسط شدن انها مي شود . اين امر موجب بي ثباتي و ناپايداري اندكي در روند انبساط گازهايي مي شود كه به سرعت در حال نفوذ به لايه هاي اطراف ستاره اصلي هستند كه خود اين لايه ها تفاوت چگالي عمده اي با محيط ستاره دارد. اين فرآيند باعث ايجاد عدم تقارني مي شود كه خود اين عدم تقارن ضربه اي ( همانند لگد تفنگ) به ستاره نوتروني باقيمانده وارد مي كند كه مي تواند سرعت حركت آن را تا 500 كيلومتر در ثانيه افزايش دهد. جالب است كه تمام اين اتفاقات تنها تا 1 ثانيه پس از انفجار ابر نواختر رخ مي دهد و ضربه اوليه براي حركت با سرعت آينده ستاره نوتروني را مهيا مي كند.

منبع : هونا

Ehsan
08-07-2011, 12:13 AM
خوب یه تعداد سوال اول تاپیک مطرح شد که الان جوابشو میدم! همین جا هم از پرسش کنندگان عذر می خوام که این قدر دیر شد!

سلام قبلاً در تاپیک مشابهی این سؤال را پرسیدم ولی کسی جوابی نداد ( البته قبل از هک شدن فروم) . ولی حالا سؤال قبلی ام را به چند سؤال تبدی می کنم :
1- آیا همه ی ستاره های نوترونی تپ اختراند؟
2- اگر نیستند ، چه شرایطی با ید به وجود آید تا تبدیل به تپ اختر شوند؟
تپ اختر یا پولسار همون ستاره ی نوترونی چرخانه که از دید ما خاموش و روشن می شه (به دلیل چرخش)


ببخشید من یه سوال داشتم و اون اینه که نزدیک ترین ستاره ی نوترونی به ما کدوم ستاره هستش .......

یا این که تخمینی زده نشده.....؟

خوب عزیزم یه سرچ گوگل بزنی بهت میگه!!!! ولی برای این دفعه یی من این سرچ گوگل رو به جای شما انجام می دم:
نزدیک 250 سال ِ نوری با ما فاصله داره و اسمشم....psr j0108-1431 هستش!

ببخشید آیا همه ی تپ اختر ها وابسته به یک ستاره ی نوترونی هستن؟

در ضمن انرژی بعضی از سحابی ها از تپ اختر ها نشئات میگیرد!!!!!!!!!!

همه ی تپ اختر ها ستاره ی نوترونی هستند ولی همه ی ستاره های نوترونی تپاختر نیستند!

نمی شه گفت همه ی انرژی شون ولی بخشیش چرا

Ehsan
08-10-2011, 01:30 PM
خوب فکر کنم دیگه مطلبی باقی نمونده. دوستان این تاپیک رو فعلا جمع می کنیم تا بعدا اگر دوستان نظری داشتند بیان بشه.

saeedmozah
09-05-2011, 09:26 PM
ببخشید من نفهمیدم پالسار یه ستاره نوترونیه یا چند تا؟

Ehsan
09-05-2011, 09:42 PM
ببخشید من نفهمیدم پالسار یه ستاره نوترونیه یا چند تا؟

یک ستاره ی نوترونیه که تابش ِ پالس مانند (روشن و خاموش) داره.

saeedmozah
09-07-2011, 03:55 PM
پس چرا توی کتاب تاریخچه زمان از یک پالسار حرف زده میشه که از دوتا ستاره نوترونی تشکیل شده و به بخاطر گردش اونا پالس ایجاد میکنه؟
اگه لازم هست آدرس دقیق بدم، تو.ی کتاب اسم اون پالسار رو هم نوشته

Ehsan
09-07-2011, 07:11 PM
پس چرا توی کتاب تاریخچه زمان از یک پالسار حرف زده میشه که از دوتا ستاره نوترونی تشکیل شده و به بخاطر گردش اونا پالس ایجاد میکنه؟
اگه لازم هست آدرس دقیق بدم، تو.ی کتاب اسم اون پالسار رو هم نوشته

راه ها برای تشکلی ِ پالسار ها زیاده. یکیش همینیه که گفتید. یکیش ِ قرار گرفتن قطب ی مغناطیسی ِ یک ستاره ی نوترونی هنگام ِ چرخشه.

دختر ستاره
10-23-2011, 09:42 AM
سلام آیا ستارگان نوترونی بزرگترین ستاره ها هستن لطفا اسم بزرگترین ستارگان رو بگید

Ehsan
10-23-2011, 10:16 AM
سلام آیا ستارگان نوترونی بزرگترین ستاره ها هستن لطفا اسم بزرگترین ستارگان رو بگید

ستارگان ِ نوترونی اتفاقا جز ِ اجرام ِ بسیار کوچک (ولی بسیار سنگین ) هستند. نمی توان نام ِ ستاره را رویشان گذاشت و ستاره نامیدنشان تقریبا به همان نحوی است که دنباله دار ها به اشتباه ستاره ی دنباله دار نامیده می شوند.

ارسال های ابتدایی ِ این تاپیک رو مطالعه کنید تا ستاره های نوترونی رو بفهمید.

Amin-Mehraji
10-23-2011, 11:52 AM
خب ستاره ای با یه جرم خاص در انتها تبدیل به ستاره ی نوترونی میشه و شدیدا" رمبش پیدا می کنه تا جایی که الکترون هایی که در دمای خیلی بالای ستاره برانگیخته شدن به جای اول خودشون کشیده میشن و الکترون ها روی هسته سقوط می کنند،الکترون ها و پروتون ها بار خودشونو از دست می دن ولی هنوز جرم دارن مثل اینه که شما یه شونه ی پلاستیکی رو که باردار کردید ،بارش رو تخلیه کنید،خب شونه ی ما بار نداره ولی هنوز شونه است. نوترون هم که دیگه باری نداره که خنثی بشه.



اگه مقدوره ، فرآیند از دست بار بار الکترون ها و پروتون ها رو یکی از دوستان ( بصورت یک معادله شیمیایی - فیزیکی یا ... ) رو نشون بده ( باهاش کار داریم !)

پیمان اکبرنیا
10-23-2011, 06:47 PM
اگه مقدوره ، فرآیند از دست بار بار الکترون ها و پروتون ها رو یکی از دوستان ( بصورت یک معادله شیمیایی - فیزیکی یا ... ) رو نشون بده ( باهاش کار داریم !)

معادلاتش مربوط به گاز تبهگن هست و یک مقدار سخته!

nakhodaye aseman
10-23-2011, 10:37 PM
سلام من اين مطلب رو خوندم شايد شما هم خو شتون بياد
سنگینترین وچگالترین ستاره های دنیا که از مواد تبهگن (دژنره )تشکیل شده و فشار تبهگنی مربوط به ذرات نوترونی آنهارا نگه می دارد.ستاره نوترونی آخرین مرحله عمر ستاره هایی است که جرم آنها بعد از سوختن مواد درون هسته از حد چاندراسخار برای کوتوله های سفید شدن بیشتر است ولی از جرم لازم برای غلبه برفشار تبهگنی نوترونی برای تبدیل به سیاهچاله شدن کمتر است.یک سال بعد از کشف نوترون در سال 1932 والتر باده وفریتز زوویکی این نظریه را که طی انفجار ابرنواختری ,ستاره به کره ای از نوترونهای بهم چسبیده تبدیل می شود مطرح کردند وآنرا ستاره نوترونی نامیدند.ابتدا تصور براین بود که این ستاره ها بسیار کم نور بوده وکشف آنها مشکل باشد تا اینکه تا سال 1967 ستاره شناسی به نام Franco Pacini مطرح کرد که اگر این گونه ستاره ها با سرعت زیاد بچرخندودارای میدان مغناطیسی قوی باشند می توانند امواج الکترومغناطیسی تابش کنند.از طرف دیگر ستاره شناسان رادیویی با نامهای آنتونی هویش و ژاکلین بل موفق به دریافت پالسهای رادیویی از چند ستاره که اکنون تصور می شود دارای خواص شدید مغناطیسی وستاره های نوترونی باچرخش بسیار سریع یا همان تپنده ها هستند شدند.

تصور براین است که هر ستاره ای که با جرم در حد ده برابر جرم خورشید در رشته اصلی بسر برده باشد توانایی تبدیل به ستاره نوترونی شدن را دارد.در حالیکه ستاره بعد از چندین مرحله سوخت هسته ای از رشته اصلی دور می شود هسته آن به جسمی غنی از آهن تبدیل می شود.زمانیکه تمام سوخت هسته به انتها رسید هسته باوجود فشار دژنره باقی می ماند ولی بارسوب مواد لایه های بیرونی ستاره به سمت هسته, جرم هسته از حد چاندراسخار بیشتر می شود.فشار درون هسته از فشار تبهگنی الکترون بیشتر می شود هسته به انقباض خود ادامه می دهدودمای آن به 5 میلیارد درجه می رسد .در این دمای فوق العاده, ذرات آهن به ذرات آلفا وتابش پرانرژی گاما تبدیل می شوند.در حالیکه دما بالا تر می رود الکترون ها و پروتونها با هم ترکیب شده ذره نوترون تولید وشارشی از ذرت نوترینو بوجود می آید.زمانی که چگالی به 400000میلیون میلیون کیلوگرم برمتر مکعب رسید فشار تبهگنی نوترون موجب توقف انقباض بیشتر شده و لایه های بیرونی ستاره بشکل انفجار ابرنواختری نوع دوم منفجر می شوند.چیزی که باقی می ماند یک ستاره نوترونی است.اگر جرم آن در حد 2 یا 3برابر جرم خورشید باشد به انقباض ادامه می دهد وبه یک سیاهچاله تبدیل می شود.نوع دیگری از ستاره های نوترونی در زوجهای ستاره نزدیک بهم تولید می شوند.

سطح ستاره نوترونی از آهن تشکیل شده است.در حضور میدان قوی مغناطیسی اتمهای آهن به حالت پلیمری در می آیند.در این وضعیت ضریب هدایت الکتریکی آن درجهت میدان مغناطیسی بسیار عالی ولی در جهت عمود برآن یک عایق خوب می شود.درست زیر سطح آهنی ,ستاره بصورت جامد ولی با ترکیب متغییردر آمده است.هسته های بزرگتر بویژه غنی از نوترون شکل می گیرد که در آن مواد رادیواکتیو برای مثال نیکل 62 به حالت پایدار در می آید.هر چه بدرون ستاره نزدیکتر می شویم چگالی نیز بیشتر می شود وزمانی که چگالی به 400 هزار میلیون برابر آب می رسد هسته دیگر بزرگتر نشده ونوترون شروع به نشت به سمت بیرون می کند.اگر چگالی بیشتر شود هسته در دریایی از نوترون حل می شود.جریان نوترونی ایجاد شده یک ابرجریان است وهیچ گونه مقاومت در مقابل حرکت یا ویسکوزیته ای نخواهد داشت.تا چند کیلومتری سطح : چگالی به چگالی هسته اتمی نزدیک می شود ولی هر چه به هسته نزدیکتر می شویم اطلاعات ما کمتر می شود .نمی دانیم هسته جامد است یا مایع؟شاید ذرات هسته ای دیگری مانند پیون یا هیپرون نیز در آنجا بوجود آمده باشند.احتمال تغییر فاز نیز وجود دارد.جاییکه ذرات کوارک از نوترون جاری شده ویک مایع دیگر تولید کنند.

جرم یک ستاره نوترونی در حد جرم خورشید ولی شعاع آن در حد ده کیلومتر است.چگالی چنین محیطی هزار میلیون میلیون برابر آب است ومیدان گرانشی ایجاد شده نیز بسیار قوی است.وزن یک جسم در کنار ستاره نوترونی 100000میلیون برابر وزن در سطح زمین است.این میدان گرانشی قوی حتی برتابشهای ایجاد شده از ستاره نیز اثر می گذارد وموجب انتقال به قرمز (zدر حد 0.2) میشود.چگالی بسیار بالا به ستاره اجازه می دهد با سرعت های بسیار زیاد در حد صدها دور در ثانیه بچرخند بدون اینکه از هم بپاشد.زمانی که ستاره منقبض می شود بدون اینکه اندازه حرکت تغییر بکند باید انتظار چنین چرخش سریعی هم داشت.اگر ستاره دارای میدان مغناطیسی اولیه باشد این میدان حفظ می شود .ستاره های تپنده ,چشمه های انفجاری اشعه گاما وستاره های نوترونی در بعضی از ستاره های دوتایی تولیدکننده اشعه ایکس دارای میدانی مغناطیسی با شدت حتی یکصد میلیون تسلا(تقریبا"یک میلیون میلیون برابر شدت میدان مغناطیسی زمین)هستند.تصور براین است که در کهکشان راه شیری یکصد میلیون ستاره نوترونی وجود داشته باشد که تنها در موارد خاص برای مثال زمانی که بصورت ستاره تپنده یا عضوی از ستاره های دوتایی باشند کشف آنها راحت تر است. ستاره‌های نوترونی در پایان دهه 1960 با عنوان پالسارهای رادیویی و در دهه 1970 به عنوان ستاره‌های اشعه ایکس شناخته می شدند.
منبع:http://www.haftaseman.ir/webdb/article.asp?id=634

nakhodaye aseman
10-23-2011, 10:38 PM
فشار تبهگنی (دژنره)
در یک ستاره عادی مانند خورشید فشار گرمایی گاز وتابش ستاره موجب پایداری ستاره در مقابل رمبش گرانشی می شود.در سال 1926 ستاره شناس انگلیسی با نام رالف هووارد فاولر نشان داد که چنین مکانیزمی برای توجیه پایداری ستاره های از نوع کوتوله سفید (وستاره های نوترونی )اعتبار ندارد.بجای آن٬ فشار لازم برای مقابله با فشار گرانشی توسط پدیده ای در مکانیک کوانتمی قابل توجیه است.این پدیده کوانتمی تنها یک ماه قبل توسط فیزیکدان ایتالیایی الاصل آمریکا بانام انریکو فرمی ودانشمند انگلیسی پاول دیراک کشف شده بود.مانند بیشتر ستاره ها مواد درون ستاره های کوتوله سفید در نتیجه فشار ودمای زیاد بصورت یونی می باشد که در آن الکترونها از اتم مادر جدا شده اند(بخاطر تصادم بین اتمها) وچیزی که می بینیم دنیایی از الکترون ها وهسته ها می باشدچنین محیط یا گازی توانایی تحمل فشاربیشتر از گازهای معمولی را دارد.آن چیزی که فرمی ودیراک کشف کردند این بود که تا چه اندازه الکترونها می توانند تحت فشار بهم نزدیک شوند.الکترونها تمایلی ندارندکه با الکترون دیگر در یک مکان ویک سرعت مساوی قرار بگیرند هرچه آنها را بیشتر به سمت هم فشار دهیم سریعتر حرکت کرده وفرار می کنند.این حرکات منجر به فشاری می شود که فشار تبهگنی الکترون نامیده می شود.در ستاره های نوترونی که دریایی از نوترون می باشد نیز فشار تبهگنی نوترونها موجب پایداری نسبی آنها می شود.درمواد تبهگن برخلاف گازهای معمولی حرکت ذرات تابعی از دما نیست واز توابع معمول گازها تبعیت نمی کندبنابراین فشار درون موادتبهگن با فشار گرمایی معمولی که تنها به چگالی مواد تشکیل دهنده بستگی دارد متفاوت است وبجای آن به حاصل ضرب چگالی ودمای گاز بستگی دارد.

اگر به ماده تبهگن انرژی داده شود با توجه به اینکه سرعت ومدارهایی که قبل از این در دسترس نبوده یا ممنوع بوده اند دردسترس ذرات قرار می گیرند دمای گاز بیشتر می شود.در دماهای به اندازه کافی بالا تمام ذرات از حالت تبهگن خود بیرون می آیند بنابراین مواد تبهگن تنها در دمای کمتر از آنچیزی که دمای فرمی نامیده می شود می توانند وجود داشته باشند.

هرچه جرم ستاره ای که با داشتن فشار تبهگنی به حالت پایداری رسیده است بیشتر باشدحرکت الکترونهای درون آن سریع تر است تااینکه برای ستاره های با جرم مانند خورشید سرعت الکترونها به سرعت نور نزدیک می شود.تئوری نسبیت حرکت سریعتر از نور را ممنوع می کند بنابراین تصحیحاتی نسبیتی را باید برای محاسبه فشار تبهگنی درمورد چنین ستارگانی را در نظر گرفت.

منبع: سايت هفت آسمان

اماتور
01-24-2013, 04:26 PM
سلام آیا ستارگان نوترونی بزرگترین ستاره ها هستن لطفا اسم بزرگترین ستارگان رو بگید
ستارگان بسیار کوچکند تنها به قطر چن ده کیلومتر .البته من تاجایی که یادمه چن سال پیش مغاله ای

خندم که ستارگان نوترونی تماما از نوترون هسته. نوترونی که بسیار بسیار بهم فشرده شدن .نیروی

جاذبه ای بین اتمها توی ستاره های نترونی به قدر زیاده که جایی برای چرخش اتمی نذاشتهو همه به

هم مچاله و فشرده شدن.

ببین هنوز انسان نتونسته و نمیتونه بزرگترین ستاره رو کشف کنه و بکنه چون کیهان بیکران بی انتهاست

اگه ستاره ای پیدا کنن و بگن این بزرگترینه این یه اشتباه چون ممکنه بزرگتر از اون هم باشهو

البته ستاره YV Canis Majoris فعلا بزرگترین ستاره که تاحالا شناخته شده. درواقع رو دست دیگر

ستاره ها زده. شعاع این ستاره 1800 تا خورشید ما هسته. که تو همین شبا میتونید راحت ببینیدش

تو صورت فلکی سگ که توی عکس مشخص کردم


http://upload.tehran98.com/img1/5bfngky71ebtvls0r08k.jpg (http://upload.tehran98.com/img1/5bfngky71ebtvls0r08k.jpg)

دوستان این بهتون نشون میده که مقیاس زمین - خورشید و دیگر اجرام منظومه و ستارگان اصلی

در برابر ستاره YV Canis Majoris چقدره

http://upload.tehran98.com/img1/v8mbxl4pwtxoqeiidgx.gif (http://upload.tehran98.com/img1/v8mbxl4pwtxoqeiidgx.gif)

Naruto Sh
02-24-2014, 11:39 AM
1. ستاره ای که جرمش بسی بیشتر از جرم خورشید ( مثلا 5 برابر آن ) است و همه انرژی گرما هسته ای خود را به مصرف رسانده است شروع به انقباض میکند .
2. فشار داخلی قادر نیست که وزن لایه های گوناگون این ستاره پر جرم را تحمل کند ، ستاره میرمبد و گرمای فوق العاده زیادی تولید میشود .
3. بخش بیرونی ستاره منفجر میشود و قسمت بزرگی از ستاره ، احتمالا بیش از نیمی از جرم آن را به فضا پرتاب میکند که تبدیل به یک سحابی ابر نواختری میشود . نمونه یک سحابی ابرنواختری سحابی خرچنگ در صورت فلکی ثور است که منشا آن ابرنواختر سال 1054 بعد از میلاد است .
4. بخش داخلی یا هسته ستاره در دماها ( میلیاردها درجه ) و فشارهای زیاد موجود ، بسته به آنکه جرمش بین 1.2 و 3.2 برابر جرم خورشید است یک ستاره نوترونی و بیش از 3.2 برابر جرم خورشید سیاه چاله به وجود می آید .