PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : مسکونی کردن سیارات و اقمار (مباحثه)



nakhodaye aseman
12-27-2012, 10:58 AM
درود:گل





تا به حال در مورد احتمال وجود حیات در کرات دیگر بحث کردیم و به بعضی نتایج هم رسیدیم. خب حال فرض کنیم بخواهیم خودمون حیات را به نقاط دیگر منتقل کنیم. از سیارات و اقمار منظومه شمسی شروع می کنیم و اونایی که در لیست امکان زندگی کردن قرار دارند.


البته این تاپیک یه فرق اساسی با تمامی تاپیک ها دارد ما اینجا میخوایم خودمون شبیه سازی حیات کنیم.

یعنی چه کارایی بکنیم ؟و چه کارایی نکنیم؟ چه شرایطی رو میتونیم پیاده کنیم تا یه حیات کوچک تشکیل بشه و بعدا تبدیل بشه به حیات فراگیر؟


اولین بحث ما در مورد مریخ هستش دوستان میتونن نظراتشون رو بگن :)

البته فقط به نکات زیر توجه داشته باشین


1.اول اینکه لطفا از بحث خارج نشین فعلا روی مریخ مانور میدیم

2. دوم اینکه قراره فقط ذهنیت های خودمون رو مطرح کنیم شاید در این بحث ها تونستیم راهکاری بسیار مفید برای ایجاد حیات در سیارات دیگه ارائه بدیم. سعی کنیم ببینیم

با دانش و تکنولوژی فعلی چطور می تونیم مریخ را مسکونی کنیم؟

رضا طامهری
12-27-2012, 11:33 AM
سلام
با تشکر از تاپیک خوبتون
اقا نگین از بحث خارج شدیا
فقط تا گفتین یادمو اواتار افتاد... تو اون فیلم هم انسانها داشتن رو قمر اروپا امکان زندگی فراهم میکردن که البته امکان حیات اونجا تو اون فیلم فراهم بود و صرفا مکان زندگی شهری داشت فراهم میشد
بماند....
من فکر میکنم برای زندگی توی مریخ نباید دنبال یه زندگی ارگانیزه شهری رفت چون کلا شرایط با زمین فرق داره
یا باید یه محیط قرنطینه مانند تهیه بشه و توی اون شهرها بنا بشه که کلا شبیه داستانهای ژولورنه و با اینکه واحدهای زندگی تک تک و منفرد بنا بشن و افراد با محافظ در شهرها حرکت کنند
دیگ داره طولانی میشه پستم...

nakhodaye aseman
12-27-2012, 01:59 PM
.
من فکر میکنم برای زندگی توی مریخ نباید دنبال یه زندگی ارگانیزه شهری رفت چون کلا شرایط با زمین فرق داره
یا باید یه محیط قرنطینه مانند تهیه بشه و توی اون شهرها بنا بشه که کلا شبیه داستانهای ژولورنه و با اینکه واحدهای زندگی تک تک و منفرد بنا بشن و افراد با محافظ در شهرها حرکت کنند
دیگ داره طولانی میشه پستم...
درود :گل

ممنون آقای طامهری:)

این تیکه از پستتون به نظرم بحث بر انگیزه :

اول یه سوال با چه دلایلی میگیم که نمیشه یه زندگی شهری متمدن ساخت؟ (اگه جواب فقط تفاوت

شرایط هستش خب اولا انسان سعی در تطبیق شرایط داره دوم اینکه میتونیم شرایط رو پیاده سازی

کنیم)

همچنین قسمت دوم بحثتون خب یه کار بهتر میتونیم بکنیم اول در شرایط آزمایشگاهی خیلی کوچیک

شروع به غنی سازی خاک مریخ کنیم و بعد آروم آروم شروع به بازسازی حیات بکنیم

باز سازی شرایط ادامه دارد ...............

Mojtaba.M
12-27-2012, 02:17 PM
زندگی در مریخ و اصولا هر سیاره دیگری در منظومه شمسی بدون ابزار و محدود کردن انسان اصلا امکان پذیر نیست مگر در صورت تغییر وضیعیت جوی ! :)
انسان در مریخ در شرایطی نیست که مانند زمین صبح زود از خانه خارج شده و سریعا بدون هیچ وسیله کمکی به کار های خود برسه .مهمترین چیزی که بشر در مریخ به شدت به آن نیازمند است اکسیژن است ، اکسیژن .در مریخ به دلیل وجود نداشتن شرایط محیطی مطلوب باید از طریق ابزاری به انسان انتقال پیدا کند .پس به نظرم انسان در مریخ از لحاظ حیاتی محدود خواهد بود.تمدنی که من از مریخی ها در ذهن دارم انسان هایی با یک کپسول اکسیژن و تمدنی که هر لحظه تهدید خواهد شد اما بشر مریخی انقدر هوشمند و متمدن خواهد بود که بتواند از برابر خود در مریخ محافظت کنید .

درباره مریخ در سال 2030 قرار است تعدادی از مردم زمین به آنجا رفته و زندگی بی بازگشت به زمین را در آنجا تجربه کنند .مریخ در آینده یکی از بهترین زیستگاه های بشر زمینی خواهد بود . زمانی که خورشید بعد از 5 میلیارد سال تورم خود را شروع کند قطعا مریخ مکانی امن (فعلا) برای زندگی خواهد شد.

(ممنون از ناخدای آسمان عزیز به خاطر این تاپیک بسیار خوب و مفید) :)

mohsen4465
12-27-2012, 02:34 PM
همونطور که آقای طامهری گفتند در ابتدا باید به سراغ زندگی روباتیک بریم اما نه اینکه زندگی اورگانیک در مریخ غیر ممکن باشه. همونطور که در تاپیک «زندگی در شرایط سخت» دیدیم (که البته هنوز کامل نشده) حیات بسیار سرسخت تر از اون چیزی میتونه باشه که در ظاهر میبینیم. زندگی اورگانیک در شرایط سختی همچون مریخ هم میتونه ممکن بشه. جوابش صرفاً در مهندسی ژنتیک نهفته ست؛ در واقع ایجاد نوعی تکامل مصنوعی حیات زمینی برای سازگاری با شرایط سیاره ای همچون مریخ.

رضا طامهری
12-27-2012, 03:10 PM
درود :گل

ممنون آقای طامهری:)

این تیکه از پستتون به نظرم بحث بر انگیزه :

اول یه سوال با چه دلایلی میگیم که نمیشه یه زندگی شهری متمدن ساخت؟ (اگه جواب فقط تفاوت

شرایط هستش خب اولا انسان سعی در تطبیق شرایط داره دوم اینکه میتونیم شرایط رو پیاده سازی

کنیم)

همچنین قسمت دوم بحثتون خب یه کار بهتر میتونیم بکنیم اول در شرایط آزمایشگاهی خیلی کوچیک

شروع به غنی سازی خاک مریخ کنیم و بعد آروم آروم شروع به بازسازی حیات بکنیم

باز سازی شرایط ادامه دارد ...............

زنده باشی هم سنگر :دی
ببینید هم فشار جو مریخ خیلی پایینه هم دماش و هم میزان اکسیژن درون جو،پس همونطور که همه میدونیم نمیشه بدون لباس محافظ روی مریخ زندگی کرد!!!
اگه بخوایم یه زندگی معمولی با شهرهای زمین گون روی مریخ داشته باشیم و زندگی عادی داشته باشیم اونجا باید شرایط زمینی رو روی مریخ فراهم کنیم یعنی دما،فشار جو و هوای مصنوعی!!غنی کردن خاک و کاشت گیاه و اینا که از بدیهیاته!وگرنه چی بخوریم؟اکسیژن از کجا بیاریم؟ پس یا باید یه دژ فضایی تو مریخ درست کنیم که کلا شرایط زمینی داخل دژ فراهم باشه یا تنها محلهای زندگی رو بصورت اتاقک یا هرچیزی رو شبیه سازی کنیم و درباقی مکانها با لباس محافظ رفت و امد کنیم!!!بهرحال نمیشه که همش تو لباس محافظ بود نمیشه هم جو کل مریخ رو عوض کرد!!

mohsen4465
12-27-2012, 04:58 PM
....نمیشه هم جو کل مریخ رو عوض کرد!!
این جانور دوپایی که من میشناسم نشد تو کارش نداره. :دی
«ترافرم» کردن مریخ یکی از اهداف بلند مدتیه که بشر روش فکر میکنه. اگه بشه اورگانیسم هایی مقاوم تولید کرد که در شرایط مریخ بتونن دوام بیارن اونوقت این اورگانیسم ها با جذب دی اکسید کربن از جو مریخ و انجام فتوسنتز میتونن اکسیژن آزاد کنن. با تکثیر این اورگانیسم ها در سطح مریخ پس از مدتی اکسیژن در جو مریخ به اندازه کافی زیاد میشه که اورگانیسم های دیگه ای (فرمانرو جانوران) هم بتونن فعالیت کنن. ضمناً اکسیژن به نوبه خودش اوزون تولید میکنه که باعث محافظت بیشتری از ارگانیسم ها در مقابل اشعه های پر انرژی میشه. حتی شاید بشه نوعی گاز مصنوعی قویتر از اوزون تولید کرد که بهتر بتونه این کار رو انجام بده.

rezash
12-28-2012, 01:13 AM
به نظر من بهترین و سریع ترین کار برای گرم کردن و آبدار کردن مریخ انحراف دنباله دارهای یخی به سمت مریخه.

با محاسبه و دقت زیاد میتوان دنباله دارهائی که از یخ تشکیل شده اند رو به برخورد با مریخ هدایت کنیم.

با اینکار آب رو تامین میکنیم که مهمترین عامل زندگیست.

فرضیه ای در مورد زمین هست که میگه آب زمین توسط دنباله دارها به زمین منتقل شده است.

با برخورد این دنباله دارها احتمالا یخ موجود بخار شده و جو غلیظ تر خواهد شد و حرارت را نیز در سطح مریخ حبس میکند.

فکر کنم نهایتا تا چند دهه شرایط بهتری در مریخ ایجاد بشه.

الیته نظرم شخصیه و نمیدونم تا چه حد عملیه.

nakhodaye aseman
12-28-2012, 11:17 AM
این جانور دوپایی که من میشناسم نشد تو کارش نداره. :دی
«ترافرم» کردن مریخ یکی از اهداف بلند مدتیه که بشر روش فکر میکنه. اگه بشه اورگانیسم هایی مقاوم تولید کرد که در شرایط مریخ بتونن دوام بیارن اونوقت این اورگانیسم ها با جذب دی اکسید کربن از جو مریخ و انجام فتوسنتز میتونن اکسیژن آزاد کنن. با تکثیر این اورگانیسم ها در سطح مریخ پس از مدتی اکسیژن در جو مریخ به اندازه کافی زیاد میشه که اورگانیسم های دیگه ای (فرمانرو جانوران) هم بتونن فعالیت کنن. ضمناً اکسیژن به نوبه خودش اوزون تولید میکنه که باعث محافظت بیشتری از ارگانیسم ها در مقابل اشعه های پر انرژی میشه. حتی شاید بشه نوعی گاز مصنوعی قویتر از اوزون تولید کرد که بهتر بتونه این کار رو انجام بده.
درود :گل

من یه پیشنهاد برای این کار دارم برای شروع کار بهتره که با نظریات سوپ بنیادین و نظریه ی حباب آشنا

بشیم تو تا پیک زیست فرازمینی (http://forum.avastarco.com/forum/showthread.php?1128-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C&p=50985#post50985) در موردشون یکمی توضیح داده شده با خوندن این مطالب میتونیم این کار

رو در ابعاد کوچک تر اما پربازده تر انجام بدیم البته برای پایه ریزی این کار به حوضچه های آب ، محافظ ها ،

میکروسفر ها ، پلانگتون ها ، فیتو پلانگتون و ...... (کاش الان یه دانشجوی بیو شیمی اینجا بود :دی ) نیاز

هستش میتونیم با این ها و برخی وسایل ، تولید اکسیژن و غنی سازی خاک رو در ابعاد خیلی کوچک انجام

بدیم

توضیحات بیشتر در پست های آینده ................
------------------------------------------------------------------------
بی ربط : قرار بود تاپیکی با عنوان اختراعات و اکتشافات در مباحث غیر تخصصی ایجاد بشه که به دلایلی

نشد اما الان اینجا یکی از این کارها پیاده میشه این تاپیک هم با کمک آقای اکبر نیا مدیر ارشد ایجاد شد که

جای تشکر داره :)

mohsen4465
12-28-2012, 12:55 PM
درود :گل

من یه پیشنهاد برای این کار دارم برای شروع کار بهتره که با نظریات سوپ بنیادین و نظریه ی حباب آشنا

بشیم تو تا پیک زیست فرازمینی (http://forum.avastarco.com/forum/showthread.php?1128-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C&p=50985#post50985) در موردشون یکمی توضیح داده شده با خوندن این مطالب میتونیم این کار

رو در ابعاد کوچک تر اما پربازده تر انجام بدیم...

سوپ بنیادی؟!!!:shocked...again::bouaaaaah::blin k:
آقای ناخدا
یعنی شما میخواید یه پروسه 3 میلیارد ساله رو برنامه ریزی کنید؟
ولی من منظورم از تکامل مصنوعی این نبود. منظورم این بود که با مهندسی ژنتیک موجودات جدیدی رو خلق کنیم که بتونن شرایط سخت مریخی رو تحمل کنن. مثلاً موجوداتی که بتونن سرمای شدید، بی آبی، اکوسیستم تک اورگانیسمی و ... رو تحمل کنن. البته سرما و بی آبی به اون شدت که در مریخ وجود داره غیرقابل تحمل توسط هر گونه ای از حیاته اما با کمی ترافرم کردن مریخ میشه اولین اورگانیسم های سختی-دوست رو اونجا کشت داد.

nakhodaye aseman
12-28-2012, 07:54 PM
سوپ بنیادی؟!!!:shocked...again::bouaaaaah::blin k:
آقای ناخدا
یعنی شما میخواید یه پروسه 3 میلیارد ساله رو برنامه ریزی کنید؟
ولی من منظورم از تکامل مصنوعی این نبود. منظورم این بود که با مهندسی ژنتیک موجودات جدیدی رو خلق کنیم که بتونن شرایط سخت مریخی رو تحمل کنن. مثلاً موجوداتی که بتونن سرمای شدید، بی آبی، اکوسیستم تک اورگانیسمی و ... رو تحمل کنن. البته سرما و بی آبی به اون شدت که در مریخ وجود داره غیرقابل تحمل توسط هر گونه ای از حیاته اما با کمی ترافرم کردن مریخ میشه اولین اورگانیسم های سختی-دوست رو اونجا کشت داد.
درود :)
آقا محسن حرفا میزنیدا :دی
اگه قرار باشه ما برای 3 میلیلارد سال دیگه برنامه ریزی کنیم اونوقت خودمون چی کار کنیم ؟ ما می خوایم تا چند دهه ی آینده شرایط حیات رو فراهم کنیم بعدش اگه قرار باشه با استفاده از مهندسی ژنتیک موجودات رو دست ورزی کنیم تا به شرایط عادت کنند اونوقت فک نکنم طرح مورد نظر شما تا 100 یا 150 سال دیگه عملی بشه فکر نکنم مهندسی ژنتیک بتونه در اون حد در مورد انسان و جانوران تاثیر بذاره (حداقل فعلا که نیست)
بعدش تو پستم از پلانگتون و فیتوپلانگتون و محفظه صحبت کرده بودم فک نکنم سه میلیارد سال پیش هیچ کدوم از اینا وجود داشتند
خب به نظرم اگه بشه اونجا شرایط گلخانه ای رو ایجاد کرد خیلی خوب میشه فعلا ما شرایط آزمایشگاهی رو در نظر میگیریم اگه در سراسر مریخ گلخانه تاسیس بشه و هر چند وقت یک بار سر گلخانه ها باز بشه و اکسیژن و دی اکسید کربن اونجا آزاد بشه میشه 1 درصد از هدف رو جلو برد :دی
البته کم کم شروع میشه و زیاد میشه جون اگه اشتباه نکنم رشد گیاه در مریخ باید سریعتر از زمین باشه

پیمان اکبرنیا
12-28-2012, 09:31 PM
دوستان من باز مبحث مقیاس رو مطرح می کنم. یک بار حجم کل جو مریخ را حساب کنید و جرم جو را حساب کنید :) بعد ببینید برای تغییر این جو چقدر جرم نیازه و آیا واقعا میشه با روشی این جو را عوض کرد؟ روشی که این حجم گاز تولید کنه؟ به چه مقدار گلخانه یا دستگاه تولید گاز گلخانه ای نیاز داریم؟

mohsen4465
12-28-2012, 10:33 PM
درود :)
آقا محسن حرفا میزنیدا :دی
اگه قرار باشه ما برای 3 میلیلارد سال دیگه برنامه ریزی کنیم اونوقت خودمون چی کار کنیم ؟ ما می خوایم تا چند دهه ی آینده شرایط حیات رو فراهم کنیم بعدش اگه قرار باشه با استفاده از مهندسی ژنتیک موجودات رو دست ورزی کنیم تا به شرایط عادت کنند اونوقت فک نکنم طرح مورد نظر شما تا 100 یا 150 سال دیگه عملی بشه فکر نکنم مهندسی ژنتیک بتونه در اون حد در مورد انسان و جانوران تاثیر بذاره (حداقل فعلا که نیست)
بعدش تو پستم از پلانگتون و فیتوپلانگتون و محفظه صحبت کرده بودم فک نکنم سه میلیارد سال پیش هیچ کدوم از اینا وجود داشتند
خب به نظرم اگه بشه اونجا شرایط گلخانه ای رو ایجاد کرد خیلی خوب میشه فعلا ما شرایط آزمایشگاهی رو در نظر میگیریم اگه در سراسر مریخ گلخانه تاسیس بشه و هر چند وقت یک بار سر گلخانه ها باز بشه و اکسیژن و دی اکسید کربن اونجا آزاد بشه میشه 1 درصد از هدف رو جلو برد :دی
البته کم کم شروع میشه و زیاد میشه جون اگه اشتباه نکنم رشد گیاه در مریخ باید سریعتر از زمین باشه اینکه شما با دست ژن مثلاً تولید کننده ماده ضدیخ رو از یه باکتری سختی دوست جداکنید و اونو وارد یک سلول فتوسنتز کننده کنید بیشتر طول میکشه یا اینکه بخواید منتظر بمونید تا شاید جهشی تصادفی اینکار رو براتون انجام بده؟ تنها راه مهندسی ژنتیکه که اگه روش برنامه ریزی و بودجه بندی بشه مطمئناً بسرعت محققان اون رو به نتیجه میرسونن.


دوستان من باز مبحث مقیاس رو مطرح می کنم. یک بار حجم کل جو مریخ را حساب کنید و جرم جو را حساب کنید :) بعد ببینید برای تغییر این جو چقدر جرم نیازه و آیا واقعا میشه با روشی این جو را عوض کرد؟ روشی که این حجم گاز تولید کنه؟ به چه مقدار گلخانه یا دستگاه تولید گاز گلخانه ای نیاز داریم؟ درسته آقای اکبرنیا. باید قبل از شروع محاسبات لازم رو انجام بدیم. تا اونجایی که من میدونم آب بهترین و قویترین گاز گلخانه اییه. این ماده علاوه بر اینکه برای شروع ترافرم کردن مریخ لازم و حیاتیه بلکه حتی برای گرم کردن اون هم لازمه.


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/7/72/Water_absorption_spectrum.png/640px-Water_absorption_spectrum.png


همونطور که از طیف جذبی آب در بالا مشخصه، در حالی که آب برای امواج مرئی شفافه برای امواج مضر فرابنفش و همینطور امواج گرمایی فروسرخ کدره. در نتیجه آب میتونه نقش گلخانه اییه قوی ای ایفا کنه. بنابراین در قدم اول باید آب رو به مریخ برسونیم. بهترین روش همونطور که آقای شعبانی گفتن منحرف کردن یک ستاره دنباله داره که میتونیم اونو از کمربند کویپر کش بریم. حالا اینکه دقیقاً چقدر ستاره دنباله دار نیاز داریم تا از مریخ چیزی شبیه به زهره درست کنیم چیزیه که باید محاسبه بشه. :)

پیمان اکبرنیا
12-28-2012, 10:45 PM
اینکه شما با دست ژن مثلاً تولید کننده ماده ضدیخ رو از یه باکتری سختی دوست جداکنید و اونو وارد یک سلول فتوسنتز کننده کنید بیشتر طول میکشه یا اینکه بخواید منتظر بمونید تا شاید جهشی تصادفی اینکار رو براتون انجام بده؟ تنها راه مهندسی ژنتیکه که اگه روش برنامه ریزی و بودجه بندی بشه مطمئناً بسرعت محققان اون رو به نتیجه میرسونن.

درسته آقای اکبرنیا. باید قبل از شروع محاسبات لازم رو انجام بدیم. تا اونجایی که من میدونم آب بهترین و قویترین گاز گلخانه اییه. این ماده علاوه بر اینکه برای شروع ترافرم کردن مریخ لازم و حیاتیه بلکه حتی برای گرم کردن اون هم لازمه.


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/7/72/Water_absorption_spectrum.png/640px-Water_absorption_spectrum.png (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/7/72/Water_absorption_spectrum.png/640px-Water_absorption_spectrum.png)


همونطور که از طیف جذبی آب در بالا مشخصه، در حالی که آب برای امواج مرئی شفافه برای امواج مضر فرابنفش و همینطور امواج گرمایی فروسرخ کدره. در نتیجه آب میتونه نقش گلخانه اییه قوی ای ایفا کنه. بنابراین در قدم اول باید آب رو به مریخ برسونیم. بهترین روش همونطور که آقای شعبانی گفتن منحرف کردن یک ستاره دنباله داره که میتونیم اونو از کمربند کویپر کش بریم. حالا اینکه دقیقاً چقدر ستاره دنباله دار نیاز داریم تا از مریخ چیزی شبیه به زهره درست کنیم چیزیه که باید محاسبه بشه. :)



خیلی ممنون از اطلاعات مفیدتون :)

خب حالا اگر آب از جو مریخ فرار بکنه چی؟ همان طور که می دونیم جو مریخ قبلا غلیظتر بوده و آب در سطح جاری بوده ولی با گذشت زمان، جو رقیق شده و دیگه آب نمیتونه روی سطح به صورت مایع باقی بمونه. باید ببینیم آیا آب در جو مریخ باقی می مونه یا فرار می کنه؟ کافیه سرعت فرار از سطح را حساب کنیم و بعد با توجه به دمای مریخ ببینیم فرار میکنه یا نه. یکی از دوستان المپیادی یا دانشجویان فیزیک میتونه این کار را به سادگی انجام بده :)

Mojtaba.M
12-28-2012, 11:27 PM
خیلی ممنون از اطلاعات مفیدتون :)

خب حالا اگر آب از جو مریخ فرار بکنه چی؟ همان طور که می دونیم جو مریخ قبلا غلیظتر بوده و آب در سطح جاری بوده ولی با گذشت زمان، جو رقیق شده و دیگه آب نمیتونه روی سطح به صورت مایع باقی بمونه. باید ببینیم آیا آب در جو مریخ باقی می مونه یا فرار می کنه؟ کافیه سرعت فرار از سطح را حساب کنیم و بعد با توجه به دمای مریخ ببینیم فرار میکنه یا نه. یکی از دوستان المپیادی یا دانشجویان فیزیک میتونه این کار را به سادگی انجام بده :)


سرعت فرار در سیاره مریخ حدودا 5 کیلومتر بر ثانیه است : »»»» 5km/s.:)

حالا باید ببینیم که با توجه به چه عاملی با این سرعت میتوان آب را در مریخ نگهداشت ؟:)

در میان سیارات سنگی پس از عُطارد ، مریخ کمترین سرعت رو در نگهداشتن آب در سطح خودش داره .

جتی اگر بتوان مریخ را به وسیله دنباله داری ،به حیات زیستی سوق داد که با توجه به فضای زیاد همچین چیزی به نظر سخت میرسد .ولی آیا وسیله ای برای این کار وجود خواهد داشت ؟

شاید یکی از این ابزار استفاده از جاذبه خورشید باشه دقیق نمیدونم ولی در جایی خواندم که در صورت نزدیک شدن سیارک و با هر جرم متجاوزی به زمین میتوانیم آنرا با سوق دادن به طرف خورشید و منحرف کردن جرم از مسیر خود ازبرخورد جلوگیری کنیم .اگر دوستان اطلاعاتی در این باره دارند خوشحال میشم اطلاعات بیشتری رو در اختیار دوستان بگذارند .:)

arian_kh
12-28-2012, 11:30 PM
میگن مثلا با سرعت نور میشه به فلان سیاره رسید یعنی 300000 هزار کیلومتر در ثانیه که میگن این برای سفینه های فضایی حمل کننده انسان غیر قابل باور است ...ولی فون دنیکن یک حرف قشنگی زد گفت. تکنولوژی اینده همه چیز رو مهیا میکنه. یک مثالی هم زد گفت فرض کنید ما میخوایم یک مولکول از نقطه a به نقطه b انتقال دهیم ولی فاصله انها از هم بسیار زیاده و حتی ممکنه در فواصل گذر دچار باکتری گرفتگی شود یا اصلا توان لازم برای رفتند به نقطه مورد نظر رو ندارد ...ولی ما میتونیم با منجمد کردن هر نقطه ای از این فواصل هم عمر طولانی حرکت رو که از نقطه اول شروع میشه رو تعمین کنیم که مشکلی از لحاظ توان نداشته باشه هم میتونیم از باکتری گزیدگی جلوگیری کنیم ... در رابطه با سفینه فضایی هم همینطوره باید اینقدر پیشرفت شود. که خاصیت مثل منجمد شدگی در ان حاصل شود تا هم سوخت مورد نظر تامین شود هم از گزند پسماند یا نویزهای فضایی در امان باشند .


ممنون موفق باشین ....

mohsen4465
12-28-2012, 11:55 PM
خیلی ممنون از اطلاعات مفیدتون :)

خب حالا اگر آب از جو مریخ فرار بکنه چی؟ همان طور که می دونیم جو مریخ قبلا غلیظتر بوده و آب در سطح جاری بوده ولی با گذشت زمان، جو رقیق شده و دیگه آب نمیتونه روی سطح به صورت مایع باقی بمونه. باید ببینیم آیا آب در جو مریخ باقی می مونه یا فرار می کنه؟ کافیه سرعت فرار از سطح را حساب کنیم و بعد با توجه به دمای مریخ ببینیم فرار میکنه یا نه. یکی از دوستان المپیادی یا دانشجویان فیزیک میتونه این کار را به سادگی انجام بده :)
با گرم شدن سطح مریخ هسته مریخ هم به آرومی گرم میشه و در نتیجه میدان مغناطیسی مریخ که برای میلیاردها سال خاموش بود دوباره روشن میشه. در نتیجه همچون سپری در مقابل بادهای خورشیدی قرار میگیره.

با اینحال حرفتون کاملاً صحیحه و این میدان مغناطیسی اونقدر قدرت نداره تا سدی نفوذ ناپذیر ایجاد کنه. بنظر من تنها راه چاره اینه که هر از چند گاهی ذخیره از دست رفته آب مریخی رو توسط دنباله دارها جبران کنیم. بجز این چاره ی دیگری نیست. اما در مورد محاسبه با منظور کردن فعالیت میدان مغناطیسی محاسبه دقیق یکم سختتر میشه. ولی با اینحال اگه انجام بشه خیلی میتونه بهمون کمک کنه. :)

rezash
12-29-2012, 12:28 AM
نمیدونم کجا شنیدم که برای زندگی بخشیدن به مریخ اگر گیاهانی در مریخ بکاریم به دلیل جاذبه کم آب به ریشه ها نمیرسه و یک مشکل بزرگ داریم.

ولی به نظرم از طرفی هم به دلیل همین جاذبه کم گیاهانی با سرعت رشد بیشتر خواهیم داشت.البته اگر همه چی مهیا باشه.

میشه پس از مواد لازم برای جو مریخ, گیاهانی تولید کرد که جو مریخ رو از متان یا نیتروژن و یا دی اکسید کربن به اکسیژن و هوای قابل تنفس برای انسان تبدیل کرد.

اوایل حیات زمین گویا نوعی جلبکهای دریائی و مرجانها اینکارو میکردن شاید هم نوعی گلسنگ.

helix2011
12-29-2012, 08:36 PM
در مورد متان فکر کنم که تو مریخ نتونه بیش از چنصد سال دووم بیاره پس اگه قرار باشه که اثر گلخانه ای ایجاد بشه باید همزمان باشه یعنی هم باید به سرعت دمای مریخ بالا بره و هم هم اثر گلخانه ای در سطحش انجام بشه بعد از اینکه این کار شد میشه با استفاده از انحراف ستاره ی دنباله دار سطح سیاره رو تغییر داد
فعلا...........:)

ameneh
12-30-2012, 02:38 AM
من اطلاعاتم در این حد هستش که قرمزی سطحش به دلیل وجود اکسید اهن هستش . و طبق تحقیقاتی که از روی سنگ های اون شده . دارای اب بوده . و کانی های زیادی شبیه پوسته ی زمین و هسته داخلی زمین داشته . کانی های سیلیکاته و پر از اهن و فلزات بسیار . و احتمالا بعد از کره زمین طبق انچه من شنیدم دومین کره قابل زندگی برای انسانها هست . البته که نه مثل زمین .

starturk
12-30-2012, 10:31 PM
با توجه به اطلاعات ،عدم وجود آب و اکسیژن مهم ترین مشکل زندگی روی مریخ به شمار می روند.بخش عمده مریخ در گذشته آب مایع بوده است.ولی امروزه این آبها به صورت یخ در کلاهک های قطبی ذخیره شده.مریخ نورد فرصت سنگریزه هایی را در مریخ پیدا کرده که مملو از آهن بودند.هماتیت یکی از سنگ آهن هایی است که در زمین تقریبا همیشه در حضور آب مایع شکل می گیرد و نمونه هایی از آن نیز در مریخ یافت شده.پس میشود به رفع مشکل آب در آینده امیدوار شد.

می ماند مشکل اکسیژن.کاوشگرهای فضایی که به دنبال نشانه های حیات بر روی سطح مریخ و شهابسنگ های مریخی بر روی زمین می گشتند،سنگواره هایی متشکل از اورگانیسم های زنده یافتند.پس احتمال وجود نشانه های حیات برای زندگی انسان در مریخ غیرقابل انکار نیست.حتی از احتمال وجود باکتری های سخن به میان آمده که ممکنه برای انسان بسیار خطرناکتر از آنچه تصور می شود باشند.جو رقیق و نازک متشکل از 3/95% دی اکسید کربن سیاره را احاطه کرده و ذرات غباری که ترکیبات اکسیدآهن دارند در جو مریخ معلق هستند.جو مریخ فقط در حدود 4/0% اکسیژن دارد.برای رفع مشکل اکسیژن می شود از باکتری های فتوسنتز کننده استفاده کرد.ولی مشکل اصلی اینجاست که وقتی باکتری های زمینی به جو زمین میرسند یا از بین می روند یا جهش یافته و به شدت خطرناک می شوند.(در حال حاضر این همان فنی است که در ساختن واکسن علیه بیماریهای خطرناک استفاده می شود) .
پس باید به دنبال باکتری های و عناصری در مریخ گشت که بتوانند اکسیژن تولید کنند.از طرفی نگه داشتن آب و اکسیژن در سطح مریخ مشکلی بزرگتر هست که باید ابتدا آنرا رفع کرد.

smhm
12-31-2012, 11:32 AM
من میگم بجای اینکه مریخ را برای خودمون بسازیم بیاییم خودمون را برای مریخ بسازیم. ما زمینی هستیم چون از اول با زندگی در زمین عادت کردیم شاید اگر از بدو تولد در محیطی شبیه مریخ رشد کرده بودیم می تونستیم به تدریج با اون محیط هم سازگاری پیدا کنیم.(البته شاید) یا مثلا نوعی دوزیست میشدیم هم در زمین و هم در مریخ. بهرحال از این آدمیزاد هیچ چیز بعید نیست. نمی دونم آیا در این مورد کار شده یا نه؟

starturk
12-31-2012, 02:16 PM
این موضوع همون بحث تکامل هست.مثلا ماهی ها برای تامین نیازها به خزندگان تکامل یافتند و..... حتی انسان هم از این تکامل جدا نیست.در واقع میشه گفت این کار شدنی هست ولی شاید میلیون ها سال طول بکشه تا این سازگاری بوجود بیاد.
ولی میشه با دستکاری در ژنتیک انسان ، اون رو با محیط های جدیدی سازگاری داد.ولی قبل از اون بهتره موجودات ریزی مثل باکتری و ویروس و یا جانوران رو در اون محیط شبیه سازی شده آزمایش کرد. ولی اینکه انسان دوزیست بشه یکمی مشکل خواهد بود.به هر حال امیدوارم روزی برسه که اینکار هم شدنی باشه.

mohsen4465
12-31-2012, 03:03 PM
با توجه به اطلاعات ،عدم وجود آب و اکسیژن مهم ترین مشکل زندگی روی مریخ به شمار می روند.بخش عمده مریخ در گذشته آب مایع بوده است.ولی امروزه این آبها به صورت یخ در کلاهک های قطبی ذخیره شده.مریخ نورد فرصت سنگریزه هایی را در مریخ پیدا کرده که مملو از آهن بودند.هماتیت یکی از سنگ آهن هایی است که در زمین تقریبا همیشه در حضور آب مایع شکل می گیرد و نمونه هایی از آن نیز در مریخ یافت شده.پس میشود به رفع مشکل آب در آینده امیدوار شد.

می ماند مشکل اکسیژن.کاوشگرهای فضایی که به دنبال نشانه های حیات بر روی سطح مریخ و شهابسنگ های مریخی بر روی زمین می گشتند،سنگواره هایی متشکل از اورگانیسم های زنده یافتند.پس احتمال وجود نشانه های حیات برای زندگی انسان در مریخ غیرقابل انکار نیست.حتی از احتمال وجود باکتری های سخن به میان آمده که ممکنه برای انسان بسیار خطرناکتر از آنچه تصور می شود باشند.جو رقیق و نازک متشکل از 3/95% دی اکسید کربن سیاره را احاطه کرده و ذرات غباری که ترکیبات اکسیدآهن دارند در جو مریخ معلق هستند.جو مریخ فقط در حدود 4/0% اکسیژن دارد.برای رفع مشکل اکسیژن می شود از باکتری های فتوسنتز کننده استفاده کرد.ولی مشکل اصلی اینجاست که وقتی باکتری های زمینی به جو زمین میرسند یا از بین می روند یا جهش یافته و به شدت خطرناک می شوند.(در حال حاضر این همان فنی است که در ساختن واکسن علیه بیماریهای خطرناک استفاده می شود) .
پس باید به دنبال باکتری های و عناصری در مریخ گشت که بتوانند اکسیژن تولید کنند.از طرفی نگه داشتن آب و اکسیژن در سطح مریخ مشکلی بزرگتر هست که باید ابتدا آنرا رفع کرد. بیماری زا بودن یک باکتری بنوبه خودش نوعی تکامل همراه بحساب میاد. یعنی نیازمند وجود یک موجود پرسلولیه تا در بدن اون رشد و تکامل پیدا کنه. احتمال اینکه یک باکتری مریخی برای بدن انسان که در محیطی مملو از باکتری رشد و تکامل پیدا کرده بخواد مضر باشه، خیلی خیلی اندکه و حتی اگر هم بیماری زا باشه به احتمال زیاد بدلیل ساده بودن ساختار سلولی باکتری های مریخی براحتی میشه اونو درمان کرد. بدن انسان تمام مراحل تکاملی از 3.5 میلیارد سال پیش تا کنون رو پشت سر گذاشته و بسیار بعیده که سلولی مریخی (اگر وجود داشته باشه) با تنوع ژنتیکی بسیار اندک و تکامل نیافته بتونه بر سلولی حاوی بانک اطلاعات ژنتیکی عظیمی همچون سلول بدن انسان غلبه کنه. البته با این حال رعایت موارد احتیاطی لازمه.


من میگم بجای اینکه مریخ را برای خودمون بسازیم بیاییم خودمون را برای مریخ بسازیم. ما زمینی هستیم چون از اول با زندگی در زمین عادت کردیم شاید اگر از بدو تولد در محیطی شبیه مریخ رشد کرده بودیم می تونستیم به تدریج با اون محیط هم سازگاری پیدا کنیم.(البته شاید) یا مثلا نوعی دوزیست میشدیم هم در زمین و هم در مریخ. بهرحال از این آدمیزاد هیچ چیز بعید نیست. نمی دونم آیا در این مورد کار شده یا نه؟ بله در مستند The Universe هم اگه دیده باشید در این مورد بحث شد و اینکه موجودات مریخی که ما امروز ازشون نام میبریم نسلی متفاوت از خود ما در آینده خواهند بود تا حدی که ممکنه دیگه نتونن به زمین برگردن و کاملاً با محیط مریخ سازگار بشن. ولی این اتفاقیه که در آینده ای بسیار دور قراره بیافته. در حال حاضر هیچ موجود زنده ای قادر به زندگی بر روی سطح مریخ نیست. برای شروع زندگی در سطح مریخ به تغییری هر چند کوچک نیازه. حداقل این تغییر وجود داشتن آب بعنوان اصلی ترین عامل حیاته.

newastronomer
01-02-2013, 03:35 PM
همین الان شبکه 4 داشت یه مستند پخش میکرد به اسم "مریخ،سیاره سرخ" که راجع به این موضوع توش میگفت چیزایی که ازش یادمه مینویسم:اگر جاییش از نظر علمی اشتباهه لطفا حتما بگین چون چیزایی که یادمه مینویسم و شاید کامل نباشه یا اشتباه برداشت کرده باشم
دانشمندا یه سری فرایند ها و برنامه هایی دارند به اسم "زمین سازی" که در آن سعی میشه شرایط زمینی را روی مریخ شبیه سازی کنن و در واقع مریخ را به یه زمین تبدیل کنن میگفت اولین کاری که میشه کرد اینه که دمای مریخ را افزایش بدیم تا از این حالت سرد خارج بشه و برای این کار از گازهای کارخانه ای که میگیم دمای زمین را میبره بالا و برای زمین ضرر داره میشه استفاده کرد چون ما اونجا دقیقا به همین بالا رفتن دما احتیاج داریم با بالا رفتن دما یخ های خشک قطب های مریخ ذوب میشن و فکر کنم میگفت دی اکسید کربن وارد جو میکنن و جو مریخ غلیظ تر و در نتیجه گرم تر میشه بعدش یخ هایی که در خاک مریخ هستن هم ذوب میشن و جویبار ها و رودخانه هایی بر سطح مریخ جاری میشه. حالا فرض کنیم با این کارها که البته آسان هم نیست تونستیم دما را بالا ببریم حالا با افزایش دما ای آب ها بخار میشوند و به ابر تشکیل میشن و به صورت بران به سطح مریخ میان چون مریخ اونموقع جوش غلیظه و چرخه آب هم داریم و به خاطر ترکیبش که یادم نیست چی بود سطح قرمز مریخ شسته میشه و مثل زمین میشه. اما برای انسان مهم ترین چیز یعنی اکسیژن را هم باید تولید کنیم که برای شروع میتونیم از سیانوباکتری ها استفاده کنیم که اکسیژن زیادی در حد چند برابر گیاهان تولید میکنند. بعد با آماده کردن خاک مریخ و کاشت گیاهان کوچکتر که نیاز به ریشه زیادی ندارن و در نتیجه خاک کمتر آماده شده ای لازم دارن اکسیژن بیشتری تولید کنیم. تئوری دانشمندی که این نظریه رو ارائه داده اینه که با این کارها بشه مریخ را به یه زمین تبدیل کرد. که البته کار بسیار سختیه و راه دور و درازی داره. اینم بگم که بعضی دانشمندا هم با این نظریه مخالفن و اینو غیر عملی میدونن.

starturk
01-03-2013, 12:08 AM
همین الان شبکه 4 داشت یه مستند پخش میکرد به اسم "مریخ،سیاره سرخ" که راجع به این موضوع توش میگفت چیزایی که ازش یادمه مینویسم:اگر جاییش از نظر علمی اشتباهه لطفا حتما بگین چون چیزایی که یادمه مینویسم و شاید کامل نباشه یا اشتباه برداشت کرده باشم
دانشمندا یه سری فرایند ها و برنامه هایی دارند به اسم "زمین سازی" که در آن سعی میشه شرایط زمینی را روی مریخ شبیه سازی کنن و در واقع مریخ را به یه زمین تبدیل کنن میگفت اولین کاری که میشه کرد اینه که دمای مریخ را افزایش بدیم تا از این حالت سرد خارج بشه و برای این کار از گازهای کارخانه ای که میگیم دمای زمین را میبره بالا و برای زمین ضرر داره میشه استفاده کرد چون ما اونجا دقیقا به همین بالا رفتن دما احتیاج داریم با بالا رفتن دما یخ های خشک قطب های مریخ ذوب میشن و فکر کنم میگفت دی اکسید کربن وارد جو میکنن و جو مریخ غلیظ تر و در نتیجه گرم تر میشه بعدش یخ هایی که در خاک مریخ هستن هم ذوب میشن و جویبار ها و رودخانه هایی بر سطح مریخ جاری میشه. حالا فرض کنیم با این کارها که البته آسان هم نیست تونستیم دما را بالا ببریم حالا با افزایش دما ای آب ها بخار میشوند و به ابر تشکیل میشن و به صورت بران به سطح مریخ میان چون مریخ اونموقع جوش غلیظه و چرخه آب هم داریم و به خاطر ترکیبش که یادم نیست چی بود سطح قرمز مریخ شسته میشه و مثل زمین میشه. اما برای انسان مهم ترین چیز یعنی اکسیژن را هم باید تولید کنیم که برای شروع میتونیم از سیانوباکتری ها استفاده کنیم که اکسیژن زیادی در حد چند برابر گیاهان تولید میکنند. بعد با آماده کردن خاک مریخ و کاشت گیاهان کوچکتر که نیاز به ریشه زیادی ندارن و در نتیجه خاک کمتر آماده شده ای لازم دارن اکسیژن بیشتری تولید کنیم. تئوری دانشمندی که این نظریه رو ارائه داده اینه که با این کارها بشه مریخ را به یه زمین تبدیل کرد. که البته کار بسیار سختیه و راه دور و درازی داره. اینم بگم که بعضی دانشمندا هم با این نظریه مخالفن و اینو غیر عملی میدونن.

اتفاقا منم داشتم برنامه رو می دیدم. newastronomer عزیز همه ی گفته هایی شما کامل هست.فقط یه سری مطلب رو هم من با اجازه ی شما اضافه میکنم.
این فرآیند زمین سازی که ارائه شده، در واقع از دی اکسید کربن موجود در زمین و یا بهتر از اون CFC ها که 10 برابر قوی تر هست استفاده می شود که یخ های مریخ و یخ خاک (همان یخ خای زیر پوسته مریخ که در زمین هم سبب ایجاد مرداب می شود) را ذوب می کند و جو رقیق مریخ رو گرم می کند.هم چنین پلی گان ها که فرورفتگی ها دارای یخ نامیده می شوند در مریخ زیاد هستند. با این ذوب شدن و تشکیل بخارآب آزاد شده در جو مریخ فرآیند گرم شدن افزایش می یابد.ولی این گرم شدن ممکن هست چند دهه طول بکشد.
در مورد سیانوباکتری ها میشه گفت براساس نمونه سنگ اگه اشتباه نکنم ALH.0081 نام داشت وجود فسیل و یا تیکه ای سیانوباکتری ها یافت شده. علاوه بر اون وجود کربن نیز که احتمال داده می شود یکسری فعل و انفعالات معدنی رو انجام میداده در این نمونه به چشم میخورد.کربن در کل عنصر اصلی تشکیل حیات به حساب میاد.

ولی همانطور که گفته شد بسیاری از دانشمندان با این نظریه ها مخالفند.

پیمان اکبرنیا
01-03-2013, 09:38 PM
فکر کنم بیشترین دلایل مخالفت دانشمندان اینه که اولا اگر این تغییرات را ایجاد کنیم معمولا نیست دقیقا نتیجه همانی بشود که می خواهیم! جو و خاک سیارات به قدری سیستم پیچیده ای است که ممکنه ما تغییری توش بدیم و آینده بر خلاف پیش بینی ما اتفاقی دیگر بیوفته. یعنی مثلا میخواهیم مریخ را گرم کنیم یک عامل که در محاسباتمون بهش توجه نکرده بودیم باعث میشه مریخ سردتر بشه. اصولا پیش بینی آب و هوا اصلا کار ساده ای نیست و روی زمین هم برای پیش بینی آب و هوا هنوز مشکل هست...

اما دلیل دیگر مخالفت دانشمندان اینه که هزینه چنین کاری از عهده انسان خارجه! یعنی واقعا این تغییرات در حال حاضر ابزارهایی نیاز داره که ما فعلا نمی تونیم بسازیم و به مریخ حمل کنیم و حجم پروژه به قدری بزرگه که عملی نیست :) همون عامل مقیاس که قبلا هم ذکر شد.

اما در مورد ساخت پایگاه در مریخ و بعد گسترش پایگاه ها میشه فکر کرد و طرح ریخت برای آینده دور

helix2011
01-04-2013, 04:48 AM
سلام
البته آقای طامهری شرایطی رو گفتن که هیچ راهی برای آماده کردن خود فضای مریخ برای زندگی نباشه هستش.
ولی اگه بتونیم به وسیله یک نیروی عظیم مدار مریخ رو تغییر بدیمو در شرایط مناسب برای زیست باشه اون وقت میشه برا خاک و آب و اینا... یه کاری کرد.
البته اگه ما به فکر حفاظت از زمین خودمون باشیم خیلی راحت تر و عملی تره...

nakhodaye aseman
01-09-2013, 05:44 PM
درود :)
یه بحثی که فکرم رو خیلی مشغول کرده وجود متان تو این سیاره هستش :pacman::slow:

تو مقالات نوشته شده که متان بیش از چنصد سال نمیتونه تو سطح مریخ بمونه با این همه احتمال متان

آبپوشیده در مریخ هست(چون قبلا شرایط مریخ مثل زمین بوده)فکر کنم اگه بتونیم سطح رو گرم کنیم

میشه که هسته رو هم گرم کرد ، الان اگه در حفاری ها

احتمالی از وجود متان آبپوشیده وجود داشته باشه

خیلی به حیات کمک میکنه به چند دلیل :

1.با سوزاندن متان ها سطح گرم میشود و به تبع اون هسته هم رفته رفته گرما بدست میاره

2.متان آبپوشیده بسیار از سوخت فسیلی به صرفه هستش (خب اونجا هم سوخت فسیلی نیست پس

این هم صرفه جویی اقتصادی میتونه باشه)

3.کمک میکنه تا گازهای گلخانه ای تجمع بیشتری در جو مریخ داشته باشن

فعلا اینا یادمه.........

ameneh
01-19-2013, 11:17 PM
ضمنن من شنیدم که در علم ژنتیک قصد دارن انسان ها یی ایجاد کنند که قابلیت زندگی روی مریخ روو داشته باشه. مثلا دست های کوتاه و پاهای کوتاه داشته باشه ویا معد ه اش رو جوری بسازن که بتونه تغذیه کنه تو اونجا :)

starturk
01-21-2013, 10:26 PM
ضمنن من شنیدم که در علم ژنتیک قصد دارن انسان ها یی ایجاد کنند که قابلیت زندگی روی مریخ روو داشته باشه. مثلا دست های کوتاه و پاهای کوتاه داشته باشه ویا معد ه اش رو جوری بسازن که بتونه تغذیه کنه تو اونجا :)


تا حدودی میشه گفت این کار شدنی هست ولی علم ژنتیک تا اون حد پیشرفت نکرده که بشه موجودات دلخواه بشر رو خلق کرد.بالاترین کاری که شده شبیه سازی برخی موجودات بود که اونم با ناموفقیت هایی همراه بود.
ولی میشه با دست ورزی ژنتیکی ویروس ها و باکتری ها،که توانایی زندگی در شرایط مریخ رو دارند ،اولین موجودات رو به مریخ فرستاد که شرایط رو برای زندگی انسان فراهم سازند.این کار هم کم هزینه هست و هم صرفه جویی در زمان.

nakhodaye aseman
01-22-2013, 12:22 PM
تا حدودی میشه گفت این کار شدنی هست ولی علم ژنتیک تا اون حد پیشرفت نکرده که بشه موجودات دلخواه بشر رو خلق کرد.بالاترین کاری که شده شبیه سازی برخی موجودات بود که اونم با ناموفقیت هایی همراه بود.
ولی میشه با دست ورزی ژنتیکی ویروس ها و باکتری ها،که توانایی زندگی در شرایط مریخ رو دارند ،اولین موجودات رو به مریخ فرستاد که شرایط رو برای زندگی انسان فراهم سازند.این کار هم کم هزینه هست و هم صرفه جویی در زمان.
درود :)
بله درست می فرمایید هنوز علم ژنتیک به جایی نرسیده که بتونه انسان هایی به وجود بیاره که دارای دست و پای کوتاه باشن یا مثلا دارای دستگاه تنفسی کارامد ولی در مورد این علم اولا این علم بیشتر در خدمت ارتش کشور ها هستش پس انتظارنداشته باشین که به این زودی اطلاعاتی از این علم بی پایان منتشر بشه و هر چی که ما در مورد دستاورد های ژنتیکی بدست میاریم تقریبا اطلاعات سوخته هستند مثلا همون دالی که تو کتاب پیش دانشگاهی هستش مربوط به چه سالی هستش؟ من مطمئنم قبل از جناب یان ویلموت حیواناتی شبیه سازی شده بوده و قطعا تا به حال انسان های زیادی شبیه سازی شده که خبرشون به بیرون درج نکرده
ولی در مورد بحث خب یه چیزی اینجا هست اولا چون ما به زمین عادت کرده هستیم و با اون تکامل پیدا کردیم اگه قرار باشه در مریخ زندگی کنیم باید میلون ها سال زندگی کنیم تا بتونیم خودمون و جانداران رو با شرایط مریخ وفق بدیم پس یه گزینه مردود به وجود میاد خ
یه پستی بود که فکر کنم آقای طامهری گفته بودند اونم ساخت دژ های بود برای زندگی خب اگر هزینه ی انتقال ابزار و وسایل به مریخ رو در نظر بگیریم هزینه گزافی میشه که میتونه رد این گزینه رو هم دربر داشته باشه
تنها گزنیه ای که به نظر من موثر هستش خود مریخ هستش یعنی خود مریخ رو تغییر بدیم و با کمترین هزینه و انتقال مواد و وسایل مهم و کاربردی از خود مریخ شروع کنیم
مثلا همون پروژه ی سفر بی بازگشت میتونه یه قدم خیلی مفید باشه که شرایط انسانی رو اونجا برای ما قابل درک میکنه و میتونیم از مریخ بهینه استفاده کنیم :دی
........ ادامه دارد

setareh sadeghi
01-22-2013, 11:22 PM
با سلام وتشکر از پست جالب انگیزتون...
یه مقاله از آقای ناظمی خوندم(اتفاقا همین امروز) دیدم مربوط به اینجا میشه.. خوبه که شما هم بخونیدش.
http://tinyurl.com/b9vvaye
سفر یک طرفه و غیر واقعی به مریخ

رضا طامهری
01-26-2013, 02:57 PM
سلام بر دوستان عزیز اواستاری

راستش قرار بود سیارات مسکونی کنیم نه ادمها رو مریخی :دی
:focus:
بهرحال ما باید زندگی رو روی سیارات فراهم کنیم نه اینکه خودمونو عوض کنیم...امیدوارم هیچوقت نیازی

نباشه واسه ادامه حیات توی جاهای دیگه ی کیهان مجبور باشیم اصالت زنتیکیمونو به خطر بندازیم(چقد

عرفانی گفتما:grin:)

اما حالا درسته مریخ دم دسته و نزدیک ولی ماجاهای خوب دیگه ای هم تو منظومه مشسی داریما ....

مثلا منظومه ای که مشتری داره!!! قمرهای گالیله ای....

مثلا آیو; درسته وجود آب در اون اثبات نشده ولی لااقل 100 تا اتش فشان فعال داره که کمی گرما رو محیا

میکنه(البته باید جو سمی حاصل از گازهای اتش فشانی روهم درنظر گرفت) و همچنین مذابهای آتش فشانی

محیط بسیار مناسبی برای رشد نباتات هستند...

یا قمرهای دیگه مثل اروپا

نباید ازیاد ببریم که مشتری 1.7 برابر گرمایی که از خورشید میگیره رو بازتاب میکنه... پس یه منبع

کوچیک گرما هم هست...

starturk
02-06-2013, 08:46 PM
اتفاقا من با نظر آقای طامهری موافقم.فکر کنم با توجه به مقاله آقای ناظمی و مطالب مختلف در مورد ماموریت های ناموفق مریخ ،زندگی در اونجا کم کم تبدیل به رویا میشه.

چرا در مورد سیارات و اقمار دیگر که قابل سکونت هستند بحث نمی کنیم؟؟ مثلا در مورد وجود آب که یکی از مهم ترین منابع برای زندگی هست می تونیم بحث بکنیم.

اقیانوس های زیر سطحی در اروپا و فواره های یخی در انسلاندوس و.....،می تونن بحث های خوبی باشند.

nakhodaye aseman
02-06-2013, 09:53 PM
اتفاقا من با نظر آقای طامهری موافقم.فکر کنم با توجه به مقاله آقای ناظمی و مطالب مختلف در مورد ماموریت های ناموفق مریخ ،زندگی در اونجا کم کم تبدیل به رویا میشه.

چرا در مورد سیارات و اقمار دیگر که قابل سکونت هستند بحث نمی کنیم؟؟ مثلا در مورد وجود آب که یکی از مهم ترین منابع برای زندگی هست می تونیم بحث بکنیم.

اقیانوس های زیر سطحی در اروپا و فواره های یخی در انسلاندوس و.....،می تونن بحث های خوبی باشند.
درود
مثل اینکه روی مریخ ما نمیتونیم به یک جامعیت برسیم و با اجازه ی آقای اکبرنیا بریم سراغ مبحث بعدی :دی

آقای طامهری یه حرف خیلی خوبی زدن



بهرحال ما باید زندگی رو روی سیارات فراهم کنیم نه اینکه خودمونو عوض کنیم...امیدوارم هیچوقت نیازی
نباشه واسه ادامه حیات توی جاهای دیگه ی کیهان مجبور باشیم اصالت زنتیکیمونو به خطر بندازیم(چقد
عرفانی گفتما:grin:)
.

البته یه پیشنهادی دارم :43:

به نظرم اگه پارامتر های حیات رو تعریف کنیم بهتر باشه

یعنی اول بدونیم چه چیزا برای یک حیات لارمه بعدش سیارات و اقمارشون رو با اون پارامتر ها مقایسه

کنیم فکر کنم این طور بهر باشه:66:

mohsen4465
02-06-2013, 10:27 PM
البته یه پیشنهادی دارم :43:

به نظرم اگه پارامتر های حیات رو تعریف کنیم بهتر باشه

یعنی اول بدونیم چه چیزا برای یک حیات لارمه بعدش سیارات و اقمارشون رو با اون پارامتر ها مقایسه

کنیم فکر کنم این طور بهر باشه:66:
بنظر انسان در آینده تبدیل به یک روح جاری بین کالبدهای متفاوت میشه. این کالبد الزاماً بیولوژیکی نیست و میتونه ماشینی باشه. شرایط سخت فضا در خیلی جاها کالبد بیولوژیکی رو نمی‌پذیره و انسان عصر فضا نیاز به کالبدی مقاوم‌تر و سرسخت‌تر پیدا میکنه. کالبد ماشینی بهترین انتخابه. انسان میتونه در کالبد یک روبات شروع به ساختن شهرهایی در سیارات دیگه بکنه و بعد از آماده شدن فضاهای سرپوشیده و امن وارد جسم یولوژیکی خودش بشه. کالبد ماشینی در آینده دور میتونه روباتی باشه که صرفاً اطلاعات مغز انسان بداخل اون کپی میشه. اما در حال حاضر میتونیم نوع دیگه‌ای از اون رو بسازیم. چیزی شبیه به Iron Man. یعنی یک لباس روباتیک و یا حداقل یک روباتی که بشه داخلش سوار شد. بهرحال سفر به مریخ نیازمند پیش‌سازهای زیادیه. در این سفر نباید عجله کرد. فقط رفتن نیست. باید روی زمین تمرین کنیم. روبات بسازیم و سعی کنیم در سختترین شرایط آب و هوایی تمرین‌هایی برای ساخت و ساز، ایجاد چرخه غذایی و انرژی و ... انجام بدیم.

پیمان اکبرنیا
02-06-2013, 10:33 PM
دوستان درباره ایده زندگی در مریخ کلی مطلب و طرح و منبع در اینترنت هست چرا پشیمون شدید؟ بر می گردم و منابع جدید معرفی می کنم که درباره زندگی کردن در مریخ بحث کنیم. بدون ایده های تخیلی هم میشه در مریخ محیط هایی برای زندگی آماده کرد :)

nakhodaye aseman
02-07-2013, 12:15 PM
بنظر انسان در آینده تبدیل به یک روح جاری بین کالبدهای متفاوت میشه. این کالبد الزاماً بیولوژیکی نیست و میتونه ماشینی باشه. شرایط سخت فضا در خیلی جاها کالبد بیولوژیکی رو نمی‌پذیره و انسان عصر فضا نیاز به کالبدی مقاوم‌تر و سرسخت‌تر پیدا میکنه. کالبد ماشینی بهترین انتخابه. انسان میتونه در کالبد یک روبات شروع به ساختن شهرهایی در سیارات دیگه بکنه و بعد از آماده شدن فضاهای سرپوشیده و امن وارد جسم یولوژیکی خودش بشه. کالبد ماشینی در آینده دور میتونه روباتی باشه که صرفاً اطلاعات مغز انسان بداخل اون کپی میشه. اما در حال حاضر میتونیم نوع دیگه‌ای از اون رو بسازیم. چیزی شبیه به Iron Man. یعنی یک لباس روباتیک و یا حداقل یک روباتی که بشه داخلش سوار شد. بهرحال سفر به مریخ نیازمند پیش‌سازهای زیادیه. در این سفر نباید عجله کرد. فقط رفتن نیست. باید روی زمین تمرین کنیم. روبات بسازیم و سعی کنیم در سختترین شرایط آب و هوایی تمرین‌هایی برای ساخت و ساز، ایجاد چرخه غذایی و انرژی و ... انجام بدیم.
یکمی خیلی آرمانی نیست حرفتون آقا محسن
ببینید این کار مستلزم اینه که یه نقشه از مغز تهیه بشه بعد اون نقشه به زبان برنامه نویسی تبدیل بشه سپس تبدیل بشه به یه ربات کاملا انعطاف پذیر (که تقریبا عملی نیست )
بعدش مثالی که زدین هم باز محدودیت هایی داره مثلا توThe Avengers دیدیم که همین iron man وقتی وارد فضا شد نفسش قط شد

بهترین راه برای این کار استفاده از تخیلات هستش (آواتار) برای ساخت این تخیل کارگردان 25 سال صبر کرد حالا اگه بخو ایم این تخیلات رو عملی کنیم باید 250 سال و شاید هم بیشتر صبر کنیم :)
فعلا همین

mohsen4465
02-07-2013, 02:10 PM
یکمی خیلی آرمانی نیست حرفتون آقا محسن
ببینید این کار مستلزم اینه که یه نقشه از مغز تهیه بشه بعد اون نقشه به زبان برنامه نویسی تبدیل بشه سپس تبدیل بشه به یه ربات کاملا انعطاف پذیر (که تقریبا عملی نیست )
بعدش مثالی که زدین هم باز محدودیت هایی داره مثلا توThe Avengers دیدیم که همین iron man وقتی وارد فضا شد نفسش قط شد

بهترین راه برای این کار استفاده از تخیلات هستش (آواتار) برای ساخت این تخیل کارگردان 25 سال صبر کرد حالا اگه بخو ایم این تخیلات رو عملی کنیم باید 250 سال و شاید هم بیشتر صبر کنیم :)
فعلا همین در همون پست گفتم که انتقال روح انسان به یک مغز ماشینی حالا حالاها عملی نیست و به تکنولوژی پیشرفته‌ای در آینده دور نیازمنده. اما در حال حاضر میتونیم ربات‌هایی بسازیم که بشه داخلش سوار شد. یه اتاقک شبیه اتاقک ماشین رو تصور کنید که بجای چرخ پا داره و به بازوهایی برای کار کردن مجهزه. همین الان هم ناسا ایده‌هایی در این مورد رو داره عملی میکنه.

بدن ما 3 میلیارد سال تکامل بیولوژیکی رو پشت سرگذاشت تا با شرایط زمین سازگار شد. اما انسان عصر فضا به تکامل بسیار فراتر از این حد نیاز داره که حتی میلیاردها سال تکامل طبیعی هم قادر به ایجاد اون نیست. صرفاً یک لباس فضایی ساده و دست و پا گیر نمیتونه شرایط ایمنی کافی رو برای کار در فضا برای ما مهیا کنه. ما به یک نوع تکامل غیربیولوژیک یا همون تکامل ماشینی احتیاج داریم تا بتونیم با شرایط سخت فضا کنار بیایم.


کلیپ پایین رو ببینید. این همون تخیل به نظر خنده‌دار برای ماست:

<iframe height="360" src="http://www.aparat.com/video/video/embed/videohash/Ufc34/vt/frame" width="640" mozallowfullscreen="true" webkitallowfullscreen="true" allowFullScreen="true"></iframe>

yperseusy
02-07-2013, 04:50 PM
به این لینک سری بزنید بحث های مفصلی هم در این رابطه در زیره مقاله شده :)

http://www.universetoday.com/98509/can-humans-live-on-mars/

mahnejad
02-08-2013, 12:30 PM
فکر کنم بعضیا فیلم جان کارتر رو دیده باشند که تقریبا نحوه حیات در مریخ و موجودات عجیب و غریب اون رو نشون میده.
به نظر من جالب ترین قسمتش برای من یا حتی بعضی دیگه موضوع جاذبش باشه که چطوری یه انسان باهاش میتونه کنار بیاد و راحت زندگی کنه...

پیمان اکبرنیا
02-08-2013, 11:42 PM
بله دوستان به نظر من هم بزرگترین چالش زندگی در مریخ اینه که جاذبه اش از زمین کمتره (حدود 40 درصد جاذبه زمینه) و این مشکلات فیزیولوژیکی را برای بدن ما ایجاد میکنه! اگر با این مشکل کنار بیاییم به نظرم میشه توی مریخ زندگی کرد اما فعلا و در آینده نزدیک در پایگاه هایی که سرپوشیده باشند چون به نظرم عوض کردن جو مریخ فعلا ناممکنه از نظر مهندسی و اقتصادی :)

حالا جاذبه کم را چه کارش کنیم؟

مهدی صابری
02-08-2013, 11:57 PM
یه سوال

با توجه به برنامه های مفصلی در رابطه با زدگی در مریخ، چرا در ماه این برنامه ها را نمی ریزند؟
ماه هم به زمین نزدیک تره. همم بالاخره شاید سفر برگشت ناپذیر نباشه.

mahnejad
02-09-2013, 09:23 AM
مشکل هم تو همین جاذبشه:چطوری ایجادش کنیم؟
به نظرتون نمیشه جاذبه مصنوعی ایجاد کرد که شرایطش با شرایط زمین یکسان باشه؟

پیمان اکبرنیا
02-09-2013, 12:53 PM
یه سوال

با توجه به برنامه های مفصلی در رابطه با زدگی در مریخ، چرا در ماه این برنامه ها را نمی ریزند؟
ماه هم به زمین نزدیک تره. همم بالاخره شاید سفر برگشت ناپذیر نباشه.

اتفاقا برنامه‌هایی هم برای ایجاد پایگاه در ماه هست ولی جاذبه ماه خیلی از مریخ کمتره و دمای سطح هم کمه و اصلا برای زندگی طولانی مدت انسان مناسب نیست :) ولی به عنوان پایگاه های موقت و یک جور بندرگاه فضایی محل مناسبی میتونه باشه.



http://78.159.100.42/%7Eforumavas/forum/images/icons/icon1.png (http://78.159.100.42/%7Eforumavas/forum/images/icons/icon1.png)


مشکل هم تو همین جاذبشه:چطوری ایجادش کنیم؟
به نظرتون نمیشه جاذبه مصنوعی ایجاد کرد که شرایطش با شرایط زمین یکسان باشه؟


جاذبه مصنوعی را نمیشه در سطح یک سیاره ایجاد کرد چون خود سیاره جاذبه داره :) برای ایجاد کردن جاذبه مصنوعی راه های دیگری وجود داره که در خارج از سیارات و خود فضا امکان پذیر هست.

پس اگر بخواهیم در سطح مریخ زندگی کنیم باید راهی برای زندگی در جاذبه کمتر پیدا کنیم که بدن انسان زیاد دچار مشکل نشه

mohsen4465
02-09-2013, 05:38 PM
مطمئن نیستم اما تابحال فکر نمیکنم مضراتی بیولوژیکی خاصی برای زندگی در جاذبه کم مطرح شده باشه. درسته که گفته شده که باعث کم شدن تراکم استخوان و از این قبلی موارد میشه اما بنظر من عوارض این تغییرات صرفاً زمانی بروز میکنه که ما به زمین برگردیم و تا زمانیکه در مریخ هستیم کم تراکمی استخوان و سایر موارد نمیبایستی مشکل خاصی ایجاد کنه. درواقع بدن ما سعی میکنه خودش رو با شرایط جدید وفق بده.

با این حال برای از بین رفتن این مشکل روی مریخ هم ترفندهایی وجود داره. میشه اتاقک‌های سانتریفیوژ ویژه‌ای برای فضانوردان احداث کرد که فضانوردان روزی دو یا سه بار از اون استفاده کنن. البته بنظر من استفاده زیاده از حد از اون نه تنها مفید نیست بلکه مضر هم هست. چون همونطور که گفتم بدن سعی میکنه خودش رو وفق بده اما سانتریفیوژ بیش از حد باعث از بین رفتن این حالت وفق یافته بدن میشه.

از این دستگاه‌ها بعنوان بازگرداننده وضعیت جسمی به حالت قبل برای بازگشت به زمین میشه استفاده کرد. یعنی فضانوردانی که قصد بازگشت به زمین دارن در داخل این دستگاه‌ها مدت زمان بیشتری قرار بگیرن تا وضعیت جسمیشون از حالت مریخی خارج بشه و با جاذبه بیشتر زمین خودش رو وفق بده. در طول سفر هم این دستگاه در داخل سفینه بایستی وجود داشته باشه.

(ضمناً اینها نظر خودم بود و منبع خاصی نداره. :دی)

مهدی صابری
02-09-2013, 05:46 PM
یه سوال دیگه داشتم

چرا می گن سفر به مریخ برگشت ناپدیره؟ می تونن همون طور که می رن برگردن دیگه.

مگه این طور نیست؟

رضا طامهری
02-09-2013, 08:59 PM
ببینید بحث مسکونی کردن سیارات که به میون میاد ما باید فکر یه جامعه انسانی رو بکنیم نه تعدادی معدودی از انسانها....

پروزه های مریخی رو تعداد معدودی انسانهای توانا و اموزش دیده انجام میدن که خب برای خودش داستانی جدا داره

اما اگه بحث از زندگی انسانی و اجتماعی روی یه سیاره دیگه باشه باید تمام جوانب رو درنظر گرفت...

تو یه جامعه انسانی انسانهای بیمار هستند انسانهای مسن و کم توان هم هستند...آیا واقعا این جاذبه کم برای اونها هم امکان پذیره؟

فکر نکنم و درضمن من فکر میکنم این تغییر جاذبه چیزی باشه که خودش رو در نسلهای بعدی بشر به خوبی نشون خواهد داد و اون موقع است که با یک جامعه کم توان و ضعیف رو برو خواهیم بود

پیمان اکبرنیا
02-09-2013, 11:10 PM
http://78.159.100.42/%7Eforumavas/forum/images/icons/icon1.png

مطمئن نیستم اما تابحال فکر نمیکنم مضراتی بیولوژیکی خاصی برای زندگی در جاذبه کم مطرح شده باشه. درسته که گفته شده که باعث کم شدن تراکم استخوان و از این قبلی موارد میشه اما بنظر من عوارض این تغییرات صرفاً زمانی بروز میکنه که ما به زمین برگردیم و تا زمانیکه در مریخ هستیم کم تراکمی استخوان و سایر موارد نمیبایستی مشکل خاصی ایجاد کنه. درواقع بدن ما سعی میکنه خودش رو با شرایط جدید وفق بده.


نه اتفاقا ثابت شده که جاذبه کم واقعا برای بدن بده چون در جاذبه زمین تکامل پیدا کرده و با عضو شدن جاذبه در طولانی مدت مشکلات بسیار جدی به وجود میاد برای ما :) مساله وفق پیدا کردن هم نمیدونم واقعا اتفاق می افته یا نه چون میدونیم تکامل در طولانی مدت نوع های برتر را انتخاب میکنه نه اینکه یک سری آدم اجزای بدنشون بخواد عوض بشه و تکامل پیدا کنند :)


http://78.159.100.42/%7Eforumavas/forum/images/icons/icon1.png


یه سوال دیگه داشتم

چرا می گن سفر به مریخ برگشت ناپدیره؟ می تونن همون طور که می رن برگردن دیگه.

مگه این طور نیست؟




نه اینطور نیست سفر به مریخ میتونه برگشت پذیر باشه فقط رفت و برگشت و اقامت زیاد طول میکشه (نزدیک به 3 سال). اونهایی که میگن سفر یک طرفه خوبه یک جورهایی غیر واقعی فکر می کنند و انتظار دارند یک سری از آدمها فداکاری کنند و برای کاهش هزینه های برگشت بروند و تا آخر عمر در مریخ بمانند که واقعا به نظرم امکان پذیر نیست :) مگر اینکه گروه بسیار بزرگی با هم سفر کنند و اونجا بمونند که باز هم در حال حاضر امکان پذیر نیست :)

mohsen4465
02-10-2013, 12:03 AM
یه سوال دیگه داشتم

چرا می گن سفر به مریخ برگشت ناپدیره؟ می تونن همون طور که می رن برگردن دیگه.

مگه این طور نیست؟ به چند دلیل:
1) حجم عظیم سوخت مورد نیاز برای این سفر و محدودیت در میزان حمل سوخت
2) زمین و مریخ هر دو سال یکبار در موقعیت مناسب برای پرتاب قرار میگیرین (کمترین فاصله - سفر 6 ماهه). حالا فرض کنید ما از این موقعیت استفاده کردیم و رفتم مریخ. مشکل اینجاست که اگه بخوایم بسرعت برگردیم دیگه زمین و مریخ در اون موقعیت مناسب نیستن و 6 ماه از اون موقع گذشته. تو این مدت زمین خیلی از مریخ دور شده و با سرعت هر لحظه دورتر هم میشه. بنابراین مدت سفر بازگشت بشدت بالا میره (خیلی بیشتر از 6 ماه) و در نتیجه مشکلات سفر بسیار بیشتر میشه (آب، غذا و ... مورد نیاز فضانوردان و همچنین سوخت مورد نیاز برای سفر)
3) پرتاب بازگشت مشکل و سخت از سطح مریخ بدلیل جاذبه بیشتر اون نسبت به ماه.

بهرحال سفر با بازگشت شدنی هست اما هزینه فوق العاده بالایی داره.

ببینید بحث مسکونی کردن سیارات که به میون میاد ما باید فکر یه جامعه انسانی رو بکنیم نه تعدادی معدودی از انسانها....

پروزه های مریخی رو تعداد معدودی انسانهای توانا و اموزش دیده انجام میدن که خب برای خودش داستانی جدا داره

اما اگه بحث از زندگی انسانی و اجتماعی روی یه سیاره دیگه باشه باید تمام جوانب رو درنظر گرفت...

تو یه جامعه انسانی انسانهای بیمار هستند انسانهای مسن و کم توان هم هستند...آیا واقعا این جاذبه کم برای اونها هم امکان پذیره؟

فکر نکنم و درضمن من فکر میکنم این تغییر جاذبه چیزی باشه که خودش رو در نسلهای بعدی بشر به خوبی نشون خواهد داد و اون موقع است که با یک جامعه کم توان و ضعیف رو برو خواهیم بود
بله امکان زندگی برای همه ممکنه وجود نداشته باشه. افراد مسن ممکنه با مشکل مواجه بشن. بنابراین شاید برای زندگی در مریخ مجبور بشیم محدودیت سنی تعریف کنیم. اما از طرف دیگه جاذبه کم ممکن نتیجه‌ای برخلاف انتظار به ما بده و عمر افراد پیر رو زیادتر هم بکنه.:دی دلیلم هم اینه که به مفاصل فشار کمتری میاد، گردش خون راحتتر میشه و ... . بهرحال بعضی چیزها به مرور و با تجربه بدست میاد و نمیشه با اطمینان تأیید و یا ردشون کرد.


نه اتفاقا ثابت شده که جاذبه کم واقعا برای بدن بده چون در جاذبه زمین تکامل پیدا کرده و با عضو شدن جاذبه در طولانی مدت مشکلات بسیار جدی به وجود میاد برای ما :) مساله وفق پیدا کردن هم نمیدونم واقعا اتفاق می افته یا نه چون میدونیم تکامل در طولانی مدت نوع های برتر را انتخاب میکنه نه اینکه یک سری آدم اجزای بدنشون بخواد عوض بشه و تکامل پیدا کنند :)
نه آقای اکبرنیا منظور من تکامل نبود. تکامل همونطور که گفتید نسل به نسل ایجاد میشه. من منظورم سازگار شدن خود بدن ما با شرایط جدید بود. زندگی در جاذبه کم مثل زندگی کردن در آب میمونه. انگاری بدن ما مدام داخل آبه. مطمئناً چند ساعت شنا کردن هیچ ضرری برای بدن نداره و چه بسا بدن ما بیشتر احساس راحتی هم میکنه. فقط برای اینکه بدن کاملاً از شکل نیافته (بدلیل ضعیف شدن عضلات) پیشنهاد کردم که هر روز چند مرتبه باید افراد وارد دستگاه سانتریفیوژ بشن. این حالت هم مثه این میمونه که از آب بخوایم وارد خشکی بشیم.

در کل توانایی وفق پیدا کردن بدن انسان خیلی زیاده. وقتی یک کوله پشتی سنگین رو میذاریم پشتمون با زمانی که وارد یک سیاره با جاذبه بیشتر میشیم زیاد فرقی نداره. در هر دو حالت فشار روی عضلات و اسکلت بدن ما میره بالا. یا برعکس وقتی وارد آب میشیم و شنا میکنیم زیاد با معلق شدن در فضا فرق نداره و در هر دو حالت وزنمون کم میشه. بدن ما شرایط مختلف رو براحتی تحمل میکنه. جنین انسان چندین ماه در داخل رحم مادر معلقه بدون اینکه هیچ اتفاق بدی برای مغز و یا سایر ارگانهای بدنش بیافته. ضمناً عوارض جزئی و موردی (ضعیف شدن عضلات و اسکلت بدن) رو هم با اون دستگاه های سانتریفیوژ که گفتم میشه حل کرد.

mahnejad
02-12-2013, 11:37 PM
من منظورم سازگار شدن خود بدن ما با شرایط جدید بود. زندگی در جاذبه کم مثل زندگی کردن در آب میمونه. انگاری بدن ما مدام داخل آبه. مطمئناً چند ساعت شنا کردن هیچ ضرری برای بدن نداره و چه بسا بدن ما بیشتر احساس راحتی هم میکنه. فقط برای اینکه بدن کاملاً از شکل نیافته (بدلیل ضعیف شدن عضلات) پیشنهاد کردم که هر روز چند مرتبه باید افراد وارد دستگاه سانتریفیوژ بشن. این حالت هم مثه این میمونه که از آب بخوایم وارد خشکی بشیم.

در کل توانایی وفق پیدا کردن بدن انسان خیلی زیاده. وقتی یک کوله پشتی سنگین رو میذاریم پشتمون با زمانی که وارد یک سیاره با جاذبه بیشتر میشیم زیاد فرقی نداره. در هر دو حالت فشار روی عضلات و اسکلت بدن ما میره بالا. یا برعکس وقتی وارد آب میشیم و شنا میکنیم زیاد با معلق شدن در فضا فرق نداره و در هر دو حالت وزنمون کم میشه. بدن ما شرایط مختلف رو براحتی تحمل میکنه. جنین انسان چندین ماه در داخل رحم مادر معلقه بدون اینکه هیچ اتفاق بدی برای مغز و یا سایر ارگانهای بدنش بیافته. ضمناً عوارض جزئی و موردی (ضعیف شدن عضلات و اسکلت بدن) رو هم با اون دستگاه های سانتریفیوژ که گفتم میشه حل کرد.
فکر نکنم شرایطی که اب برای انسان به وجود میاره با شرایط جاذبه سیارات دیگه یکسان باشه چون اب تقریبا مقداری مشخص و ثابت باعث کاهش وزن میشه در حالی که جاذبه در سیارات دیگه به این شکل نیست.هر کدوم جاذبه های متفاوتی دارن.
در ضمن اب به همراه کاهش وزنی که ایجاد میکنه فشار محیط نیز در اون به نسبت زیاده.
پس ما هم باید به نسبت جاذبه ای که کم داریم فشار محیط رو افزایش بدیم؟

mohsen4465
02-13-2013, 03:02 PM
فکر نکنم شرایطی که اب برای انسان به وجود میاره با شرایط جاذبه سیارات دیگه یکسان باشه چون اب تقریبا مقداری مشخص و ثابت باعث کاهش وزن میشه در حالی که جاذبه در سیارات دیگه به این شکل نیست.هر کدوم جاذبه های متفاوتی دارن.
در ضمن اب به همراه کاهش وزنی که ایجاد میکنه فشار محیط نیز در اون به نسبت زیاده.
پس ما هم باید به نسبت جاذبه ای که کم داریم فشار محیط رو افزایش بدیم؟
چگالی متوسط بدن انسان (1.062) بسیار نزدیک به چگالی آبه و تقریباً میشه گفت در آب وزن نداریم. در سایر کرات نیروی گرانش هرچقدر هم که کم باشه از بی وزنی بیشتره. بنابراین زندگی در مریخ با %38 جاذبه زمین، نسبت به زندگی در آب بسیار نزدیکتر به حالت طبیعی زندگی ما روی زمینه. بنابراین اگه بدن ما بتونه بی وزنی داخل آب رو تحمل کنه مطمئناً زندگی در مریخ رو به راحتی تحمل خواهد کرد. همه ما شنا کردن رو تجربه کردیم و مطمئناً متوجه شدین که بدن در داخل آب نه تنها ناراحت نیست بلکه بسیار راحتتره. فشار از روی مفاصل برداشته میشه، گردش خون بهتر میشه، خستگی بدن از بین میره و ... . این نوع زندگی صرفاً باعث تنبل شدن و ضعیف شدن عضلات بدن میشه که اون هم با اون دستگاه سانتریفیوژ که گفتم و ورزش قابل پیشگیریه. غذا خوردن در آب هم شاید اویل یکم برامون متفاوت باشه اما اونهم فکر نکنم زیاد اذیت کنه. همه اینها در حالیه که در مریخ جاذبه هست و در آب اصلاً نیست.

در مورد فشار منظورتون رو متوجه نشدم. بهرحال در زیر فشار یک اتمسفر فشار آب داخل بدن ما با فشار آب داخل استخر یکیه. کلاً تغییرات فشار در مایعات خیلی کمه. در مریخ هم که خب در داخل اتاقک های پرفشار قراره زندگی کنیم نه زیر اتمسفر رقیق مریخ.

کلاً بنظر من جاذبه کم عامل محدود کننده نمیتونه بشمار بره. :)

mahnejad
02-13-2013, 05:31 PM
mohsen جان شما تو پستهای قبلیتون اشاره کرده بودین که زندگی در جاذبه کم تقریبا مثل زندگی تو اب هستش.تقریبا این مساله هم که جاذبه کم چه ضرراتی میتونه رو انسان داشته باشه رو اکثر محققان اعلام کردن. من به این خاطر بحث فشار رو پیش کشیدم که فکر میکنم چون انسان در اب حالت بی وزنی داره پس یه عامل دیگه باعث جلوگیری از مضرات بی وزنی یا کمی جاذبه هستش.اگر ما بخوایم شرایط زندگی تو جاذبه کم رو طوری طراحی کنیم که این مضرات تقریبا به صفر برسه باید همه جوانب رو در نظر بگیریم.پس فشار محیط هم میتونه یکی از این فاکتور های تاثیر گذار باشه.

mohsen4465
02-13-2013, 08:54 PM
خب یه تحقیق کوچولو انجام دادم. تقریباً به همون چیزی که فکر میکردم رسیدم و اون سازگاری بدن در فضا بود. در این تصویر میتونین مراحل "سندرم سازگاری فضایی بدن" (SAS) رو روی بدن انسان ببینین:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/50/Space_fluid_shift.gif (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/50/Space_fluid_shift.gif)
منبع تصویر: ویکی پدیا


mohsen جان شما تو پستهای قبلیتون اشاره کرده بودین که زندگی در جاذبه کم تقریبا مثل زندگی تو اب هستش.تقریبا این مساله هم که جاذبه کم چه ضرراتی میتونه رو انسان داشته باشه رو اکثر محققان اعلام کردن. من به این خاطر بحث فشار رو پیش کشیدم که فکر میکنم چون انسان در اب حالت بی وزنی داره پس یه عامل دیگه باعث جلوگیری از مضرات بی وزنی یا کمی جاذبه هستش.اگر ما بخوایم شرایط زندگی تو جاذبه کم رو طوری طراحی کنیم که این مضرات تقریبا به صفر برسه باید همه جوانب رو در نظر بگیریم.پس فشار محیط هم میتونه یکی از این فاکتور های تاثیر گذار باشه. این پست شما منو به این فکر انداخت که لباس فضایی رو دوقسمتی طراحی کنیم. قسمت بالا پرشده با فشار عادی و قسمت پایین پر شده با فشار کم. :)

mahnejad
02-13-2013, 10:15 PM
خب یه تحقیق کوچولو انجام دادم. تقریباً به همون چیزی که فکر میکردم رسیدم و اون سازگاری بدن در فضا بود. در این تصویر میتونین مراحل "سندرم سازگاری فضایی بدن" (SAS) رو روی بدن انسان ببینین:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/50/Space_fluid_shift.gif (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/50/Space_fluid_shift.gif)
منبع تصویر: ویکی پدیا

این پست شما منو به این فکر انداخت که لباس فضایی رو دوقسمتی طراحی کنیم. قسمت بالا پرشده با فشار عادی و قسمت پایین پر شده با فشار کم. :)
من الان یخورده گیج شدم و منظورتونرو دقیقا نفهمیدم.
میشه بیزحمت یکم بیشتر توضیح بدین؟

mohsen4465
02-13-2013, 11:39 PM
من الان یخورده گیج شدم و منظورتونرو دقیقا نفهمیدم.
میشه بیزحمت یکم بیشتر توضیح بدین؟
اگه اون شکلو میگین بترتیب از چپ به راست مراحل سازگاری بدن با شرایط فضا رو نشون میده.
1) روی زمین 2) مرحله ابتدایی در فضا 3) بعد از سازگاری به میکروجاذبه 4) بلافاصله پس از بازگشت به زمین

mahnejad
02-14-2013, 12:46 AM
محسن جان منظورم لباس فضایی بود که میخوای طراحی کنی.میتونی بیشتر راجع بهش توضیح بدی یا فقط در حد یه ایده ابتدایی هستش؟

mohsen4465
02-14-2013, 01:25 AM
محسن جان منظورم لباس فضایی بود که میخوای طراحی کنی.میتونی بیشتر راجع بهش توضیح بدی یا فقط در حد یه ایده ابتدایی هستش؟
در مورد سندروم sas که گفتم. خون و مایعات به بالاتنه مهاجرت میکنن و باعث بروز سندروم sas میشن. اما اگه بشه لباسی دو حجره‌ای ساخت که قسمت بالاتنش با فشار عادی و پایین تنش با فشار کم پر شده باشه اونوقت اختلاف فشار باعث میشه خون و مایعات بسمت پاها جریان پیدا کنن و از تورم بالاتنه کم بشه. :)

mahnejad
02-14-2013, 10:38 AM
ایده قشنگیه.اما باید اینجاشو در نظر بگیریم که فرد نمیتونه همیشه تو لباس مورد نظر باشه و همونطور که قبلا بحث شده ایجاد یک پایگاه بر روی مریخ خیلی بهتر میتونه باشه.حالاسوال اینجاست که وقتی فرد به پایگاه رسید همین سندرم واسش دوباره ایجاد میشه؟ یا پس از سازگاری میشه استفاده از لباس رو کنار گذاشت؟ شرایط محیط پایگاه رو چیکار کنیم که این مشکل سندرم پیش نیاد؟

mohsen4465
02-14-2013, 03:27 PM
ایده قشنگیه.اما باید اینجاشو در نظر بگیریم که فرد نمیتونه همیشه تو لباس مورد نظر باشه و همونطور که قبلا بحث شده ایجاد یک پایگاه بر روی مریخ خیلی بهتر میتونه باشه.حالاسوال اینجاست که وقتی فرد به پایگاه رسید همین سندرم واسش دوباره ایجاد میشه؟ یا پس از سازگاری میشه استفاده از لباس رو کنار گذاشت؟ شرایط محیط پایگاه رو چیکار کنیم که این مشکل سندرم پیش نیاد؟ بنظر من "سندرم سازگاری فضایی" (sas) یا در این مورد بهتره بگیم "سندرم مریخی شدن" (اینو از خودم درآوردم :دی)، نه تنها چیز بدی نیست بلکه تا زمانیکه ما روی مریخ در حال زندگی کردن هستیم بهتره مریخی باشیم!

تا اونجایی که من میدونم این سندرم صرفاً زمانی علائم خودش رو نشون میده که به زمین برگردیم. بنظر من این علائم همگی موقتی هستن و بعد از تطبیق بدن با شرایط جدید بایستی از بین برن. بنابراین در مورد لباس فضایی صرفاً برای قبل از سازگاری یا برای سفر رفت و برگشت کوتاه استفاده ازش رو لازم میدونم. مطمئناً بعد از مدتی که بدنمون مریخی شد میتونیم لباس یا شلوار فشار کم رو در بیاریم.

mahnejad
02-14-2013, 08:40 PM
تا اونجایی که من میدونم این سندرم صرفاً زمانی علائم خودش رو نشون میده که به زمین برگردیم. بنظر من این علائم همگی موقتی هستن و بعد از تطبیق بدن با شرایط جدید بایستی از بین برن. بنابراین در مورد لباس فضایی صرفاً برای قبل از سازگاری یا برای سفر رفت و برگشت کوتاه استفاده ازش رو لازم میدونم. مطمئناً بعد از مدتی که بدنمون مریخی شد میتونیم لباس یا شلوار فشار کم رو در بیاریم.
من تو یکی از سایتها دیدم(سایتش رو نمیدونم چون تو گوگل سرچ میکردم وگرنه حتما لینکشو براتون میزاشتم.) که این مشکل برا فضانوردها تو ایستگاه فضایی هم پیش اومده بود. واسه همین شرایط پایگاه رو مطرح کردم.

mohsen4465
02-14-2013, 10:26 PM
من تو یکی از سایتها دیدم(سایتش رو نمیدونم چون تو گوگل سرچ میکردم وگرنه حتما لینکشو براتون میزاشتم.) که این مشکل برا فضانوردها تو ایستگاه فضایی هم پیش اومده بود. واسه همین شرایط پایگاه رو مطرح کردم. تازه واردها به ایستگاه فضایی معمولاً دچار مشکل میشن. مدتی زمان لازمه تا بدن به شرایط جدید وفق پیدا کنه. :)

علی بیگتاشی
08-14-2017, 10:16 AM
سلام
به نظر من اول بهتر نبود یه فکری برای رفتن به مریخ بکنیم بعدش مسکونی کردنش
در ضمن ما هنوز اطلاعات زیادی در مورد این سیاره نداریم پس نمی شه به طور قطع گفت می تونیم مسکونیش کنیم
تازه خدا زمین رو بهمون که داده پس قبل از این که برا مسکونی کردن مریخ خودمون رو به چالش بکشیم بیایید یه فکری به حال این زمین خودمون بکنیم