صفحه 28 از 60 نخستنخست ... 1824252627282930313238 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 271 تا 280 , از مجموع 594

موضوع: تصویر روز نجوم- Apod

  1. Top | #1
    کاربر فعال

    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    تاریخ عضویت
    Aug 2010
    شماره عضویت
    30
    نوشته ها
    115
    تشکر
    94
    تشکر شده 408 بار در 52 ارسال

    Post تصویر روز نجوم- Apod

    Astronomy Picture Of Day

    تصویر روز نجوم

    سایت ناسا هر روز یکی از زیباترین عکس های نجومی را به همراه توضیحات آن در این لینک قرار می دهد تا علاقه مندان از آن بهره مند گردند. این عکس ها از لینک apod.nasa.gov در دسترس است.

    این تاپیک جایگاهی است برای ارائه ی زیباترین عکس های نجومی APOD، توضیحات مربوط به آن ها و بحث و تبادل نظر پیرامون آن ها.


  2. Top | #271
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    دنباله­دار هیل-باپ بر فراز قله­ی وال پارولا پس
    3 دی (23 December)





    Image Credit & Copyright: A. Dimai, (Col Druscie Obs.), AAC
    دنباله دار بزرگ سال 1997، هیل باپ، از تمامی ستارگان اطرافش نورانی­تر بود. دنباله دار هیل باپ حتی در میان نور شهرهای بزرگ نیز دیده می­شد. با این حال دور از نور شهرها، این دنباله دار نمایشی خیره کننده داشت. در اینجا، تصویر هیل باپ را بر فراز قله­ی «وال پارولا پس»(Val Parola Pass) در رشته‌ کوه‌های دولومیت می­بینیم. این رشته­کوه­ها شهر «کورتینا د­آمپتزو» (Cortina d'Ampezzo) در ایتالیا را احاطه کرده­اند. دنباله­ی یونی آبی‌رنگ دنباله‌دار هیل-باپ حاوی یون‌هایی از هسته‌ی دنباله‌دار است که توسط بادهای خورشیدی از هسته جداشده­اند. دنباله­ی غباری سفیدرنگ آن نیز حاوی ذرات درشت­تر گرد و غبار است که به علت شدت نور خورشید از هسته جدا شده و در پشت دنباله‌دار در گردشند. رصدها و مشاهدات نشان داده­اند که هسته‌ی دنباله‌دار هیل-باپ هر 12 ساعت یک‌بار به دور خود می‌چرخد. انتظار می‌رود دنباله‌داری که نور آن احتمالاً‌ از اوج درخشندگی هیل-باپ هم فراتر خواهد رفت، سال آینده وارد منظومه‌ی شمسی شود.














    http://www.nightsky.ws
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  3. کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:


  4. Top | #272
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    هیادس برای تعطیلات
    4 دی (24 December)





    Image Credit & Copyright: Jerry Lodriguss (Catching the Light)
    ستارگان خوشه­ی هیادس (Hyades) از دوران باستان شناخته شده بودند و حتی آن­گونه که هومر می­گوید بر روی سپر آشیل به تصویرکشیده­شده­بودند. این ستارگان قسمت سر گاو نر صورت­فلکی ثور را شکل داده­اند. شکل کلی V-مانند این خوشه توسط ستاره­ی الدبران یا همان چشم گاو که به مراتب درخشان­ترین ستاره­ی صورت­فلکی می­باشد، در آسمان تثبیت­شده­است. اما الدبران، این غول قرمز با ظاهری مایل به زرد، در اصل عضو خوشه­ی هیادس نمی­باشد. علم ستاره­شناسی مدرن فاصله­ی خوشه­ی هیادس را 151 سال نوری از ما تشخیص داده­است، و به­این­ترتیب این خوشه نزدیکترین خوشه­ی ستاره­ا­ی باز پابرجااست، در حالی که الدبران در امتداد همان خط دید اما در فاصله­ی کمتر از نیمی از آن مسافت قرار دارد. در این پرتره­ی ستاره­ای به مناسبت تعطیلات (سال نو میلادی)، ستارگان رنگارنگ خوشه­ی هیادس را به همراه ستاره­ی الدبران، درست در زیر مرکز و همچنین خوشه­ی ستاره ای باز دیگری در صورت فلکی ثور به­نام NGC 1647 را در سمت چپ می­بینیم که در فاصله­ی حدود 2000 سال نوری یا بیشتر در پس­زمینه­ی این چشم­انداز واقع­شده­است. برای تشخیص ستارگان کافی است فقط اشاره گر خود را بر روی تصویراصلی بلغزانید. ستارگان مرکزی هیادس در گستره­ی حدود 15 سال نوری پراکنده­شده­اند. احتمال می­رود خوشه­ی ستاره­ای هیادس که حدود 800 میلیون سال پیش شکل­گرفته و خوشه­ی M44 (خوشه کندو)، با توجه به حرکت M44 در فضا و همچنین هم­سن بودن چشم­گیر این دو خوشه، هم­منشأ باشند. خوشه­ی کندو یک خوشه ستاره‌ای باز در صورت فلکی خرچنگ است که با چشم غیرمصلح نیز دیده­می­شود.










    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  5. کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:


  6. Top | #273
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    شب زمستانی یوسِمیتی
    5 دی (25 December)





    Image Credit & Copyright: Wally Pacholka (AstroPics.com, TWAN)
    در این چشم­انداز خاطره­انگیز از آسمان شب، نوار پرستاره­ی راه شیری بر فراز دره­ی یوسمیتی در رشته کوه­های سیرا نوادای زمین بالا آمده است. اما درخشان­ترین چراغ آسمانی این نمای زمستانی، مشتری است. این سیاره­ی سرگردان که تقریبا مقابل به خورشید و در صورت فلکی ثور واقع­شده، با ستاره­ی زردرنگ الدبران و خوشه­ی ستارگان هیادس همراه­شده­است. در زیر آن، جبار را می­بینیم که طبق معمول همیشه به پهلو بر فراز دیواره­ای از کوه­ها طلوع کرده­است. و از همان­جا ستارگان دوقلوی دوپیکر درست در امتداد کهکشان راه شیری طلوع می­کنند. با شروع این شب آرام زمستانی، این ستارگان در پی صورت­فلکی ارابه­ران که ستاره­ی آلفای آن، سروش (عیّوق) در نزدیکی قاب بالایی تصویر دیده­می­شود، طلوع کردند.














    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  7. 3 کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  8. Top | #274
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    ماکی­ماکی از بخش بیرونی منظومه شمسی

    6 دی (26 December)





    Illustration Credit: European Southern Observatory
    ماکی­ماکی یکی از بزرگ­ترین اجرام شناخته شده در بخش بیرونی منظومه شمسی است. اندازه­ی ماکی­ماکی که از اجرام کمربند کوئیپر است، حدود دو سوم اندازه­ی پلوتو است، در مداری اندکی دورتر از پلوتو به­دور خورشید می­گردد و تنها کمی کم نور تر از پلوتو به­نظرمی­رسد. اما مدار آن نسبت به صفحه­ی دایره­البروجی سیارات بسیار کج­تر از مدار پلوتو است. این گوی بیرونی منظومه شمسی که در سال 2005 توسط تیمی با رهبری مایک براون ( موسسه­ی فناوری کالیفرنیا- Caltech) کشف شد، رسماً به­اسم ماکِی­ماکِی، خالق بشریت در اساطیر «راپانویی» جزیره ایستر، نام­گذاری­شد. ماکی­ماکی در سال 2008 به عنوان یک سیاره­ی کوتوله در زیرشاخه­ی پلوتویید و سومین جرم پس از پلوتو و اریس در فهرست پلوتوییدها طبقه­بندی­شد. این سیاره­ی کوتوله به عنوان دنیایی با ظاهری نسبتاً قرمز شناخته شده است، با رنگ­هایی که نشان می دهد نواحی تکه­تکه از متان منجمد احتمالاً سطح آن را پوشانده­است. هنوز هیچ تصویری از سطح ماکی­ماکی وجود ندارد، اما در بالا تصویرسازی یک هنرمند از این جهان دور نشان داده شده است. نظارت و بررسی دقیق افت میزان روشنایی یک ستاره­ی دور که اخیرا توسط ماکی­ماکی پوشانده شده­بود نشان می دهد که این سیاره­ی کوتوله دارای جو کمی است.












    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  9. کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:


  10. Top | #275
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  11. 5 کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  12. Top | #276
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    مریخ­نورد کنجکاوی در « راکنِست» بر روی مریخ
    7 دی (27 December)





    Image Credit: NASA, JPL-Caltech, MSSS, MAHLI
    درون این خاک نرم و صاف بر روی مریخ چه چیزی نهفته است؟ در اواخر ماه اکتبر، مریخ­نورد روباتیک کنجکاوی ناسا، که همچنان به کاوش در دهانه­ی گیل در مریخ ادامه می­دهد، در نزدیکی محلی به­نام راکنِست (Rocknest) توقف کرد. راکنست درواقع نام گروهی سنگ است که در نزدیکی بالای سمت چپ تصویر بالا – درست درسمت چپ دکل کنجکاوی – دیده­می­شود. قسمتی موسوم به «باد رانده» (Wind Drift) که خاک آن به­طور غیرعادی صاف و هموار است و بسیار مورد توجه قرار گرفته­بود در سمت چپ کنجکاوی دیده­می­شود. این ناحیه به احتمال زیاد توسط وزش باد مریخ ایجاد شده که ذرات ریز را باخود به دنبال منطقه­ی Rocknest می­برد. در تصویر بالا بخشی از کوه شارپ در پس زمینه در بالای سمت راست، و به طرز عجیبی، تقریباً کل خود مریخ نورد نشان­داده­شده­است. این تصویر به­صورت دیجیتالی از 55 فریم بازسازی شده درحالی که بازوی گسترده­شده به صورت دیجیتالی حذف­شده­است. کنجکاوی چندین نمونه­ی ماسه از ناحیه­ی «باد رانده» جمع­آوری کرده و آن­ها را برای تجزیه و تحلیل دقیق در آزمایشگاه شیمی و کانی­شناسی خود (CheMin) و آزمایشگاه تجزیه و تحلیل نمونه در مریخ (SAM) ریخته است. داده­های اولیه از خاک وجود مقدار کمی از مواد آلی تک-کربنی را نشان می دهد که منشاء آن در حال حاضر ناشناخته است. با وجودی که این سیگنال های آلی ممکن است فقط حاصل از آلاینده های زمین باشند، اما این امکان هیجان­انگیز که می توانند متعلق به خود مریخ باشند به عنوان نکته مورد تمرکز پژوهش­ها و اکتشافات آینده باقی خواهد ماند.












    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  13. Top | #277
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    NGC 6188 و NGC 6164
    8 دی (28 December)





    Image Credit & Copyright: Kfir Simon
    اشکال شگفت­انگیزی در میان ابرهایی از گاز هیدروژن درخشان در NGC 6188، در فاصله­ی حدود 4000 سال نوری از ما پنهانند. یک سحابی نشری در نزدیکی لبه­ی یک ابر مولکولی بزرگ، که در طول موج مرئی قابل مشاهده نیست، در صورت فلکی جنوبی آرا یافت شده است. ستارگان جوان و عظیمی که در اجتماع آرا OB1 جای گرفته­اند، تنها چند میلیون سال پیش در آن منطقه شکل­گرفته­اند، و با بادهای ستاره­ای و تابش فرابنفش شدید خود این اشکال تیره را همچون مجسمه تراشیده و انرژی لازم برای درخشش سحابی را تأمین­کرده­اند. شکل گیری ستاره­های اخیر خود به احتمال زیاد توسط بادها و انفجارهای ابرنواختری از نسل های قبلی ستاره­های عظیم ایجادشده­است، که گاز مولکولی را باخود جاروب کرده و فشرده می­سازند. در این بوم کیهانی، سحابی نشری رقیق NGC 6164 هم به NGC 6188 پیوسته­است. این سحابی نشری نیز توسط یکی از ستارگان عظیم نوع O واقع در این منطقه ایجادشده­است. پوشش گازی متقارن قابل­توجه NGC 6164 و هاله­ی کم­نور پیرامون ستاره­ی مرکزی درخشان آن، در پایین سمت راست تصویر، باعث شده که این سحابی در ظاهر شبیه به بسیاری از سحابی­های سیاره­ای به­نظربرسد. گستردگی این میدان دید حدود دو ماه بدر، و مطابق با 70 سال نوری در فاصله­ی تخمینی NGC 6188 است.





    واقعا زیباست






    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  14. کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:


  15. Top | #278
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    زتا مارافسای: یک ستاره­ی فراری
    9 دی (29 December)





    Image Credit: NASA, JPL-Caltech, Spitzer Space Telescope
    ستاره­ی فراری زتا مارافسای، همچون یک کشتی که راه خود را از میان دریاهای کیهانی می­شکافد، یک موج یا شوک کمانی خمیده در فضای میان ستاره­ای ایجادکرده­است که در این تصویر خیره­کننده در نور فروسرخ دیده­می­شود. در این نمای رنگ-مجازی، زتا مارافسای آبی­رنگ، ستاره­ای با جرم حدود 20 برابر جرم خورشید، در نزدیکی مرکز قاب تصویر نهفته است و با سرعت 24 کیلومتر بر ثانیه به سمت چپ در حرکت است. باد ستاره­ای شدید آن در پیش از آن حرکت می­کند، و مواد غباری بین ستاره­ای را فشرده و گرم می­سازد و این­گونه شوک کمانی را در مقابل خود شکل­می­دهد. پیرامون آن مواد نسبتاً آرامی هستند که دست­خوش تغییر نشده­اند. چه چیزی این ستاره را به حرکت درآورده­است؟ زتا مارافسای به احتمال زیاد زمانی عضوی از یک سیستم ستاره­ای دوتایی بوده، که ستاره­ی همدم آن عظیم­تر و پرجرم­تر بوده و درنتیجه عمر کوتاه­تری داشته­است. هنگامی که ستاره­ی همدم به صورت یک ابرنواختر منفجر شده و به­طور فجیعی جرم خود را از دست­داده­است، زتا مارافسای به بیرون از سیستم پرت شده. زتا مارافسای حدود 460 سال نوری از ما فاصله دارد و 65 هزار بار درخشانتر از خورشید است و اگر توسط غبار تیره­ای احاطه نشده بود، می توانست یکی از درخشان­ترین ستاره­های آسمان باشد. این تصویر حدود 1/5 درجه و یا در فاصله تخمینی از زتا مارافسای، 12 سال نوری وسعت دارد.



















    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  16. 4 کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  17. Top | #279
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    اتا شاه­تخته، ستاره­ی محکوم به مرگ
    10 دی (30 December)






    Image Credit: J. Morse (Arizona State U.), K. Davidson (U. Minnesota) et al., WFPC2, HST, NASA
    ستاره­ی اتای صورت فلکی شاه­تخته یا حمّال (Eta Carinae) به احتمال زیاد در شرف منفجرشدن­است. اما هیچ کس نمی­داند کی – ممکن است سال آینده باشد، یا شاید یک میلیون سال دیگر. جرم اتا شاه­تخته، که حدود 100 برابر جرم خورشید ما است، این ستاره را به یک گزینه­ی بسیار مناسب برای یک انفجار کامل ابرنواختری تبدیل­کرده­است. گزارشهای تاریخی نشان می دهد که در حدود 150 سال پیش اتا شاه­تخته دست­خوش یک فوران غیرعادی شده که آن را به یکی از درخشان­ترین ستاره­های آسمان جنوبی تبدیل کرده است. اتا شاه­تخته، در سحابی سوراخ کلید، تنها ستاره­ای است که در حال حاضر دارای تابش نور لیزر به­طورطبیعی است. این تصویر که در سال 1996 گرفته شده، جزئیات جدیدی از این سحابی غیرعادی را پیرامون این ستاره­ی سرکش نشان داده است. در حال حاضر دو لوب متمایز، یک منطقه­ی داغ مرکزی، و رگه های شعاعی عجیب و غریب به وضوح قابل مشاهده هستند. لوب­ها پر از خطوطی از گاز و غبار هستند که نور آبی و فرا بنفش ساطع شده در نزدیکی مرکز را جذب­می­کنند. علت وجود این رگه­ها هنوز ناشناخته باقی مانده.
















    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  18. 3 کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  19. Top | #280
    کاربر ممتاز

    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    شماره عضویت
    1587
    نوشته ها
    453
    تشکر
    4,573
    تشکر شده 3,246 بار در 494 ارسال

    تصویر روز نجوم- Apod         
    حلقه ­های زحل از سمت تاریک
    11 دی (31 December)





    Image Credit: Cassini Imaging Team, SSI, JPL, ESA, NASA
    حلقه‌های زحل از سمت تاریک­شان چگونه به­نظرمی­رسند؟ از روی زمین، ما معمولاً همین صفحه­ی حلقه‌های زحل را ازسمتی می‌بینیم که نور خورشید به آن‌ها تابیده­است، که می‌توانیم آن را سمت روشن حلقه‌ها بنامیم. تصویر بالا که در ماه آگوست توسط فضاپیمای روبوتیک کاسینی گرفته­شده، از لحاظ هندسی نمایی را نشان می­دهد که در آن‌ خورشید پشت دوربین ولی در سوی دیگر صفحه‌ی حلقه‌ها قرار گرفته­است. کاسینی اکنون در مداری به­دور زحل می‌گردد. چنین چشم­اندازهایی می­تواند نماهای نفس‌گیری از باشکوه‌ترین سامانه‌ی حلقه‌دار منظومه‌ی شمسی به­نمایش بگذارد. این حلقه‌ها شباهت عجیبی به نگاتیوهای عکاسی گرفته شده از سمت روشن حلقه‌ها دارند. برای مثال نوار تاریک میانی،‌ درواقع‌ همان حلقه‌ی B است که درحال عادی درخشان می­باشد. درخشش حلقه­ها از زوایای گوناگون ضخامت آن­ها و تراکم ذرات درون آن­ها را نشان می‌دهد. دربالای سمت چپ تصویر قمر تتیس (Tethys) زحل را می‌بینید. اگرچه این قمر سخت‌تر از حلقه‌ها دیده­می‌شود اما جرم آن بیشتر از همه‌ی حلقه‌ها است.

















    http://www.nightsky.ws/
    امضای ایشان
    Everyone needs to choose his own path

    Grand Master Ip Man

  20. 4 کاربر مقابل از Saeed Jafari عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


صفحه 28 از 60 نخستنخست ... 1824252627282930313238 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 5 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 5 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. روز نجوم سال 91
    توسط م.ح.اربابی فر در انجمن مناسبت ها و مسابقات نجومی
    پاسخ ها: 74
    آخرين نوشته: 05-18-2012, 11:26 AM
  2. امتیاز تصویر و تولید تصویر
    توسط م.ح.اربابی فر در انجمن مباحث متفرقه نجومی
    پاسخ ها: 14
    آخرين نوشته: 01-13-2012, 12:18 PM

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق برای آوا استار محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد