انجمن نجوم آوااستار - صفحه اصلی

  
            
+ پاسخ به موضوع
صفحه 1 از 5 1 2 3 4 5 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 43

موضوع: انواع کهکشان ها

  1. #1
    کاربر فعال آوا استار سیاره ی ناهید آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    شهر بابک
    نوشته ها
    58
    تشکر
    1,147
    تشکر شده 543 بار در 68 ارسال

    Post انواع کهکشان ها

    اگر انگشت شستتان را در طول بازو جلوی صورتتان بگیرید و به آسمان نگاه کنید، درآنجا و در پشت انگشتتان، در مخروطی فرضی، حدود 50000 کهکشان وجود دارد.

    در این تاپیک قراره اول با کهکشانها و انواع آنها بیشتر آشنا بشیم بعد بریم سراغ معرفی کهکشان های معروف مثل کهکشان خودمون راه شیری و کهکشان آندرومدا و بعد هم به معرفی کهکشانهای خاص مثل کوازارها و کهکشانهای رادیویی می پردازیم.
    امیدوارم این تاپیک به کمک شما دوستان عزیز پر بار باشد.
    ویرایش توسط پیمان اکبرنیا : 07-03-2012 در ساعت 11:46 PM


  2. #2
    کاربر فعال آوا استار سیاره ی ناهید آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    شهر بابک
    نوشته ها
    58
    تشکر
    1,147
    تشکر شده 543 بار در 68 ارسال

    Wink

    کهکشان ها در مجموع از میلیاردها ستاره تشکیل شده اند که به سبب نیروی گرانششان در کنار هم جمع شده اند. آنها شکلهای بسیار متنوعی دارند؛ بیضوی، حلقه ای شکل، قرص ـ شکل به همراه بازوهای مارپیچی شبیه چرخ ارابه، مارپیچیهای میله دار که شبیه حرف z هستند، و برخی هم با شکل های کاملا نامنظم. قطر آنها از چند هزار تا چند صد هزار سال نوری متغییر است.

    کهکشان ها به سبب کشش گرانشی متقابلشان در کنار هم جمع می شوند و گروه های محلی کهکشان ها را شکل می دهند، این گروه ها هم با قرار گرفتن کنار هم خوشه ها را تشکیل می دهند، که آنها هم کنار هم می آیند و ابرخوشه ها را تشکیل می دهند. این اجرام در گستره وسیعی از عالم پراکنده اند که نزدیک ترین آنها به کهکشان ما در فاصله 176000 سال نوری و دورترینشان در مرزهای انتهایی عالم، در فاصله 13.5 میلیارد سال نوری از ما قرار دارند.

    تقریبا 400 میلیارد کهکشان در عالم وجود دارند که به این ترتیب، سنگ بناهای عالم اند. تلسکوپ فضایی هابل از نقطه ای از آسمان در مرکز ملاقه صورت فلکی دب اکبر، به اندازه یک دانه نمک آشپزخانه که در طول بازو بین دو انگشت نگهش دارید، تصویری شایسته ی تقدیر گرفته است. این تصویر حدود 1500 کهکشان را با ابعاد و اشکال گوناگون نشان میدهد که از اینجا تا مرزهای عالم پراکنده اند.

    برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  594px-HubbleDeepField.800px.jpg
مشاهده: 12482
حجم:  112.2 کیلو بایت

    تصویر ژرف هابل از صدها کهکشان/ امتیاز تصویر: ویکیپدیا

    گاهی دو کهکشان با هم برخورد میکنند،شاید واژه بهتر این باشد که بگوییم انها در هم ادغام میشوند،چون در تمام مدت رویارویی انها باهم،که چند میلیارد سال طول می کشد،حتی یک ستاره از یک کهکشان با ستاره ای از کهکشان دیگر برخورد نمی کند،چرا که فواصل بین ستاره ها درون کهکشان بسیار عظیم است.
    استثنا در هسته کهکشان های مارپیچی است.وقتی دو کهکشان مارپیچی باهم ادغام می شوند،یک کهکشان بیضوی شکل میگیرد.کهکشان های حلقه ای -شکل زمانی تشکیل میشوند که یک کهکشان نامنظم کوچک از میان کهکشانی مارپیچی عبور کند.حلقه همیشه از میلیون ها ستاره نوزاد تشکیل شده است که در اثر فشار موج ضربه حاصل از عبور در ابرهای گاز و غبار کهکشان مارپیچی متولد شده اند.
    ویرایش توسط سیاره ی ناهید : 07-03-2012 در ساعت 10:28 PM
    می آید آن رفته ي من .......


  3. #3
    کاربر جدید آوا استار Hydra آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    Amol
    نوشته ها
    21
    تشکر
    40
    تشکر شده 126 بار در 18 ارسال

    تاریخچه کشف کهکشان ها
    در گذشته هر جرمی که با تلسکوپ و یا چشم غیر مسلح ابر مانند و مه آلود دیده می شد را سحابی می نامیدند. این طرز تفکر تا سال 1917 ادامه داشت ولی در همین سال ها بوسیله تلسکوپ 2/5 متری مونت ویلسون اجرامی که حاوی سحابی و ستاره های فراوانی بودند و خارج از کهکشان راه شیری قرار داشتند مشاهده شدند این اجرام بعد ها کهکشان نام گرفت. کهکشان ها زیر بنای جهان هستند. برخی از آنها ساختار فوق العاده ساده ای دارند و فقط از ستارگان معمولی تشکیل شده اند. از طرفی دیگر برخی از کهکشان ها ساختار بسیار پیچیده ای دارند و از ستارگان و گاز های خنثی و یونیزه ، ذرات غبار ، ابر های مولکولی و... تشکیل شده اند. درخشندگی یک کهکشان نسبطا درخشنده در حدود 10 به توان 12 برابر درخشندگی خورشید است. اما بیشتر آنها از این مقدار کم نور ترند به طوری که کم نور ترین آنها درخشندگی ای در حدود 10 به توان 5 برابر درخشندگی خورشید را دارند. یک کهکشان غول پیکر در حدود 10 به توان 13 برابر جرم خورشید جرم دارد و شعاع آن می تواند در حدود 30 کیلو پارسک باشد ولی یک کهکشان کوتوله جرمی در حدود 10 به توان 7 برابر جرم خورشید ، و شعاعی در حدود 500 پارسک دارد. چگالی در قسمت های مختلف کهکشان متفاوت است.

    منبع : کتاب الفبای المپیاد نجوم و اخترفیزیک (جلد دوم)
    *** و به تحقیق قرار دادیم در آسمان برج هایی و زینت کردیم آنرا برای تماشا گران *** (سوره حجر _ آیه16)


  4. #4
    کاربر فعال آوا استار milad77 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    Guilan,Rostam Abad
    نوشته ها
    72
    تشکر
    375
    تشکر شده 530 بار در 65 ارسال

          انواع کهکشان ها

    انواع کهکشان ها
    کهکشان به مجموعه ستارگان ، گاز و غبار گفته می شود که با نیروی جاذبه کنار هم نگاه داشته شده‌اند. کوچکترین کهکشانها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری ، شامل حدود 100000 میلیارد سال ستاره هستند. بزرگترین کهکشانها تا 3 میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از 1000 میلیارد ستاره هستند . اشکال کهکشانها بر اساس شیوه‌ای طبقه بندی می‌شود که طبق شیوه طبقه بندی ستاره شناس آمریکایی ، ادوین هابل (1953- 1986) ، شکل یافته است. در مورد تکامل کهکشانها اطلاعات قطعی کمی در دست است. تنها مطلب مورد اطمینان این است که کهکشانها میلیاردها سال پیش به شکل توده‌ای از ابرهای گازی و غباری بوجود آمدند.

    کهکشان نامنظم
    کهکشان های نامنظم هیچ شکل یا ساختار منظمی ندارند، آنها دارای جرم بیشتری از کهکشانهای دیگر هستند و بیشتر ستاره‌های موجود در آنها دارای طول عمر کم و درخشان می‌باشند. با وجود اینکه بسیاری از کهکشانهای نا منظم در بر گیرنده نواحی تابان گازی هستند که ستاره‌ها در آنها شکل می‌گیرند، بیشتر گاز میان ستاره ای کهکشانها بایستی متراکم شوند تا ستاره‌های جدیدی بوجود آورند. حدود 5% از هزار کهکشان درخشان را کهکشانهای نا منظم تشکیل می‌دهند. این در حالی است که یک چهارم کهکشانهای شناخته شده نیز کهکشانهای نامنظم هستند.

    کهکشان مار پیچی
    کهکشان های مارپیچی دارای بازوهایی هستند که شکلی مارپیچی در اطراف بر آمدگی مرکزی یا هسته ، قرصی ایجاد می‌کنند که چرخش هسته با چرخش بازوهای آن همراه می‌شود. جوانترین ستاره‌های کهکشانهای مارپیچی در بازوهای کم توده یافت می‌شوند و ستاره‌های کهن اکثرا در هسته متراکم قرار دارند. کهنترین ستاره‌ها در هاله‌های کروی پراکنده قرار دارند و اطراف قرص کهکشانی را فرا گرفته‌اند. بازوهای مذکور همچنین دارای غبار و گاز فراوانی هستند که منجر به تشکیل ستاره‌های جدید می‌شود.
    کهکشان مارپیچی میله ای
    کهکشان مارپیچی میله‌ای دارای یک هسته برآمدگی مرکزی کشیده شده و میله‌ای شکل است. همزمان با چرخش هسته اینطور به نظر می‌رسد که در هر سوی هسته یک بازو نیز می‌چرخد. برخی ستاره شناسان عقیده دارند کهکشان راه شیری نیز یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است. شکل کهکشانهای مارپیچی و کهکشانهای مارپیچی میله‌ای متغیر است . از کهکشانهای با برآمدگیهای مرکزی بزرگ با بازوهای نه چندان بهم پیوسته تا کهکشانهای با برآمدگیهای مرکزی کوچک و بازوهای آزاد. گر چه کهکشانهای مارپیچی و مارپیچی میله‌ای پیش از این به عنوان دو نوع کهکشان متفاوت طبقه بندی می‌شدند، ولی امروزه ستاره شناسان آنها را مشابه می‌دانند.

    کهکشان آندرومدا
    کهکشان بیضوی
    کهکشان های بیضوی از نظر شکل ، از شکل بیضی‌گون (شبیه توپ فوتبال امریکایی) تا شکل کروی متغیر هستند و اشکالی ما بین این دو نیز یافت می‌شوند. بر خلاف کهکشانهای دیگر که نوری آبی از ستاره‌های فروزان و کم عمر منعکس می‌کنند، کهکشانهای بیضوی زرد رنگ بنظر می‌رسند. علت این امر توقف شکل گیری ستارگان در این کهکشانها می‌باشد که در نتیجه تقریبا تمام نور آنها از ستاره‌های غول سرخ که دارای طول عمر زیادی هستند تأمین می‌شود .

    NGC 1316
    کهکشان فعال و غیر عادی
    از تمام کهکشانها میزان معینی تشعشع الکترومغناطیسی ساطع می‌شود. برخی کهکشانها ، به طرز غیر عادی ، مقادیر زیادی تشعشع تابش می‌کنند. این کهکشانها ، کهکشانهای فعال نامیده می‌شوند. انرزی آنها از منبعی با جرم بسیار زیاد اما به هم فشرده که در مرکز کهکشان فعال قرار دارد تأمین می‌شود . انرژی اغلب بصورت اشعه ایکس ، موج رادیویی و همچنین نور است و میزان انرژی آزاد شده به قدری زیاد است که نمی‌توان تصور کرد ستاره‌ها آنرا بوجود آورده باشند. ستاره شناسان بر این عقیده اند که تنها جسمی که قادر است این مقدار انرژی را ازاد کند یک حفره سیاه فوق العاده پر جرم است. بنابر این، علت اینکه برخی کهکشانها از جمله کهکشان خودمان انرژی نسبتا کمی آزاد می‌کنند این است که حفره سیاه مرکزی کوچکی را در میان گرفته‌اند.
    کوازارها
    به نظر می‌رسد که کوازارها (شبه ستاره‌ها) هسته فعال کهکشانهای دور دست باشند. آنها درخشانترین ، سریعترین و دورترین اجرام شناخته شده در جهان هستند. کوازارها همانند ستارگان از سطح زمین به مثابه یک نقطه نورانی خیلی ریز دیده می‌شوند. اگر چه کوازارها فقط به اندازه منظومه شمسی هستند، نور برخی از آنها مسافتی در حدود 10 میلیارد سال نوری را طی می کند تا به ما برسد. ما برای اینکه بتوانیم چنین اجرام دوری را شناسایی کنیم نیاز به تابش زیاد نور آنها داریم. تشعشع انرژی بعضی از کوازارها حدود 100 برابر تشعشع کهکشانهای عظیم است. با گسترش جهان کوازارها که در لبه خارجی آن قرار دارند بسرعت از زمین فاصله می‌گیرند. دورترین کوازارهایی که قابل رویت حدود 12 میلیارد سال نوری در جهت انتهای قابل مشاهده جهان قرار دارند. بخاطر زمان زیادی که طول می‌کشد تا نور کوازارها به زمین برسد، این کهکشانها ستاره شناسان را قادر می‌سازند تا جهان را در اولین مراحل شکل گیری ، مورد مطالعه قرار دهند. کوازارها فوق العاده درخشان و در عین حال بسیار مهم فشرده می‌باشند. در مقایسه با گستره کهکشان راه شیری که 100000 سال نوری می‌باشد، کوازارها قطری معادل چند روز یا هفته نوری را تشکیل می‌دهند.

    کوازار
    کهکشان رادیویی
    تمامی کهکشانها ، موج رادیویی ، نور قابل رویت و انواع تشعشع از خودشان تولید می‌نمایند. انرژی رادیویی یک کهکشان رادیویی خیلی متراکمتر از انرژی کهکشانهای معمولی است. این انرژی از دو قطعه خیلی بزرگ ، یا ابرهای عظیم الجثه متشکل از ذرات در حال دور روشن از کهکشانها تشتشع می‌یابند . این ابرهای عظیم از فورانهای گازی که از مرکز کهکشان با سرعتی معادل یک پنجم سرعت نور خارج می‌شوند، در آسمان شکل می‌گیرند. به نظر می‌رسد که فوران این انرژی عظیم توسط یک حلقه پیوستگی صورت می‌گیرد که یک حفره سیاه خیلی متراکم را در بر می‌گیرد و در مرکز کهکشان واقع است. از هر یک میلیون کهکشان فقط یکی از آنها یک کهکشان رادیویی است.

    منبع:http://nojum4.blogfa.com/
    صاف ترين آســــــمان تقديم تو باد ----- يك سحابى زيبـــا تقديم تو بــــــاد
    يك لحظــه اين جا بنشين و ببين ----- اين تلسكوپ چند مترى تقديم تو باد


  5. #5
    کاربر فعال آوا استار milad77 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    Guilan,Rostam Abad
    نوشته ها
    72
    تشکر
    375
    تشکر شده 530 بار در 65 ارسال

    سلام,
    من پيشنهاد ميكنم كه اول يك كهكشان رو با عكس و ساير مشخصات معرفى كنيد و سپس به بررسى كلى اون مدل كهكشان ها بپردازيد.
    صاف ترين آســــــمان تقديم تو باد ----- يك سحابى زيبـــا تقديم تو بــــــاد
    يك لحظــه اين جا بنشين و ببين ----- اين تلسكوپ چند مترى تقديم تو باد

  6. 10 کاربر مقابل از milad77 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  7. #6
    كاربر ممتاز آوااستار
    مدال طلای كشوری المپياد نجوم
    پیمان اکبرنیا آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    2,424
    تشکر
    12,335
    تشکر شده 28,305 بار در 2,458 ارسال

    سلام دوستان

    لطف کنید و سرعت بیان مطالب را کم کنید تا همه برسند بخونند. و نکته دیگه این که باید با یک روند مشخص پیش برویم. پس لطف کنید و طبق این روندی که میگم پیش بروید:

    در مرحله اول:

    الان درباره چگونگی دسته بندی کهکشانها بحث کنید. یعنی این که چرا و چگونه کهکشانها را از نظر ظاهری دسته بندی میکنند و چند زیر شاخه در این دسته بندی وجود دارد؟


  8. #7
    کاربر فعال آوا استار سیاره ی ناهید آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    شهر بابک
    نوشته ها
    58
    تشکر
    1,147
    تشکر شده 543 بار در 68 ارسال

    ادامه مطلبی که در پست قبل نوشتم:

    همه ستاره ها در کهکشان ها می چرخند اگر نه،ستاره هایشان به سوی مرکز سقوط میکردند. اگر کهکشان جسمی صلب بود این چرخش به وجود نمی آمد. ستاره های نزدیک مرکز کهکشان سریع تر میگردند در حالی که انهایی که نزدیک لبه اند، بر اساس قانون کپلر، کندتر میگردند. البته، محاسباتی که با استفاده از اندازه گیری سرعت های ستاره های لبه بیرونی کهکشانها انجام شده نشان می دهد که نیروی گریز از مرکز چرخش آنها بسیار بیشتر از نیروی گرانش است. بنابراین آنها باید به بیرون از کهکشان پرتاب شوند، اما چنین نمی شود. این نشان می دهد که نیروی گرانش بیشتر است، یعنی جرمی بیش از آنچه ما مشاهده می کنیم بیرون کهکشان وجود دارد.این جرم ناپیدا ماده تاریک نامیده شده است.

    بنابراین، به نظر می رسد که ستاره ها مدارهای خاص خودشان را به دور مرکز کهکشان طی می کنند. برای خورشید ما 250میلیون سال طول می کشد تا یک بار به دور مرکز کهکشان راه شیری بگردد.

    افزون بر ستاره ها، کهکشان ها شامل ابرهایی از گاز و غبار به ابعاد چند سال نوری به نام سحابی هستند که گهواره تولد ستاره ها به حساب می آیند. ستاره هایی که درون یک سحابی متولد می شوند هماهنگ با هم در فضا به حرکت ادامه می دهند.

    افزون بر این، آنچه در تمام کهکشان پراکنده است پرتوهای کیهانی اند؛ یعنی الکترون ها و پروتون های پر انرژی که منشأ برخی شان در بقایای ابرنواخترهاست. همچنین یک کهکشان، قبرستان ستاره های مرده ای همچون ستاره های نوترونی، تپ اخترها، ستاره های ریز نقش و سیاه �اله هاست.

    ستاره های جدید معمولا در بیشتر کهکشانها با سرعت بسیار کندی شکل می گیرند، اما نوعی نادر از کهکشان ها، به نام کهکشان های((فوران ستاره))، نواحی بسیار فعال ستاره سازی دارند که همین موجب درخشش خیره کننده انها میشود. کهکشان ngc3310، در فاصله 59 میلیون سا� نوری از ما، ستاره های جدید را با سرعت یک میلیون در هر صد هزار سال تولید می کند، که این ستاره ها در خوشه هایی پراکنده در بازوهای کهکشان قرار دارند.
    منبع:اسرار کائنات بخش دوم
    نویسنده:ابراهیم ویکتوری
    ویرایش توسط سیاره ی ناهید : 07-05-2012 در ساعت 01:25 AM
    می آید آن رفته ي من .......


  9. #8
    کاربر جدید آوا استار Hydra آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    Amol
    نوشته ها
    21
    تشکر
    40
    تشکر شده 126 بار در 18 ارسال

    دسته بندی کهکشان ها

    همانطور که جناب "milad77" فرمودند طبقه بندی کهکشان ها بر اثاث شکل ظاهریشان برای اولین بار توسط ادوین هابل صورت گرفت. هابل کهکشان ها را به سه گروه اصلی بیضوی ، مارپیچی و نامنظم تقسیم بندی کردند. بعضی از کیهانشناسان می گویند که کهکشان ها از سمت راست به چپ در نمودار هابل تکامل یافته اند و برخی دیگر نظری عکس این نظر را دارند. هابل کهکشان ها را به طرحی طبقه بندی کرد که به آن طبقه بندی دیاپازونی هم گفته میشود. البته گروه های فرعی نیز وجود دارند. در این جهان احتمالا بیش از صد بیلیون کهکشان با شکل های متفاوت و گوناگون وجود دارند. کهکشان ها مانند ستارگان در کنار هم هستند و خوشه های کهکشانی را تشکیل می دهند و تعداد این خوشه های کهکشانی بیش از 10000 میلیون در سراسر کیهان پراکنده شده اند. کهکشان راه شیری و 22 کهکشان دیگر در خوشه "گروه محلی" در کنار هم هستند.

    کهکشان های بیضوی (Eliptic galaxy)

    کهکشان های بیضوی با توجه به بیضی بودنشان به 8 دسته متفاوت دیده می شوند. هابل بر اثاث خروج از مرکز بیضی ، این کهکشان ها را از E0 تا E7طبقه بندی کرد که E مخفف Eliptic به معنای بیضی و عدد جلوی آن نسبت خروج از مرکز بیضی است که با این تفسیر E0 شکلی کروی و E7 بیضی بسیار کشیده خواهد بود. البته گونه از کهکشان ها که در حالتی مابین بیضوی و مارپیچ قرار دارند با نام کهکشان های عدسی وار طبقه بندی می شوند. کهکشان های بیضوی بازو و برامدگی مرکزی ندارند و بیشتر از ستارگان پیر و قرمز رنگ تشکیل شده اند. تقریبا حدود 20 درصد کهکسان های عالم از این گروهند. کهکشان های بیضوی در گذشته ای بسیار دور شکل گرفته اند ، بطوری که اثری از حالات اولیه آنها باغی نمانده است و شکل آغازین کهکشان در اثر رویداد های پیش آمده و هموار شدن مدار ستارگان به کلی از بین رفته است. همچنین رنگ کهکشان های بیضوی یکنواخت است. کهکشان های بیضوی را می توان بر اثاث ابعاد آنها هم دسته بندی کرد. بیضوی های غول به پهنای چند تریلیون پارسک هستند و بیش از ده ها تریلیون ستاره دارند. از طرفی دیگر کهکشان های بیضوی کوتوله هم وجود دارند که فقط چند هزار پارسک قطر داشته و میلیون ها ستاره دارند. جالب است بدانید که بزرگ ترن و کوچک ترین کهکشان های کشف شده از دسته ی کهکشان های بیضوی هستند. این کهکشان ها دارای ستاره هایی با سن زیاد و جرم کلی زیادی می باشند ، در نتیجه گاز و گرد و غبار در داخل آنها تقریبا وجود ندارد. کهکشان M87 در خوشه کهکشانی سنبله از گروه کهکشان های بیضوی هستند. کهکشان NGC 1201) SO) نیز مثال مناسبی برای کهکشان های عدسی وار می باشد.

    برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  448px-Abell_S740,_cropped_to_ESO_325-G004.jpg
مشاهده: 18339
حجم:  36.4 کیلو بایت

    یک کهکشان بیضوی / امتیاز تصویر: ویکیپدیا

    کهکشان های مارپیچی (Spiral galaxy
    )

    کهکشان های مارپیچی از یک هاله و یک قرص تشکیل شده اند و یک هاله نیز به دور آنها تشکیل می شود. برامدگی و هاله عموما از ستارگان پر جرم و سرخ رنگ تشکیل شده است و در هسته این کهکشان ها ستارگان جوان با رنگ آبی و مقدار بسیار زیادی گاز و گرد و غبار تشکیل شده است. ویژگی حرکتی این کهکشان ها عموما به گونه است که تمامی ستارگام حول هسته کهکشان در جهت حرکت ساعت و یا در خلاف آن می چرخند ولی بدلیل اختشاشات دینامیکی هاله حرکتی نامنظم دارد. این ستارگان با هر جهتی و با هر نسبت تمایل مداری می توانند نسبت به هسته گردش کنند. کهکشان های مارپیچی طبق نمودار هابل بر اساس نسبت قطر هسته به طول بازو به سه دسته a و b و c طبقه بندی می شوند و به صورت Sa ، Sb و Sc نوشته می شوند. در دسته Sa قرص بزرگ تر و کروی شکل و از تعداد کمی بازو که کلملا جمع شده اند تشکیل شده است. کهکشان های دسته Sb دارای بازو های باز و هسته کوچک تر هستند. فرم مارپیچش بودن در این کهکشان ها بسیار مشهود است. اگر یک کهکشان مارپیچ بین دو نوع از این طبقات مثلا بین Sa و Sb واقع شده باشد ، Sab خوانده می شود. برای مثال کهکشان راه شیری در نوع Sbc طبقه بندی میشود. طیف حاصل از یک کهکشان مارپیچی گسسته بوده و این پدیده بیانگر بازو های این کهکشان ها است.
    کهکشان آندرومدا که در فاصله 2/6 سال نوری از ما قرار دارد در طبقه کهکشان های مارپیچ قرار دارد.

    برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  307px-M101_hires_STScI-PRC2006-10a.jpg
مشاهده: 18259
حجم:  20.4 کیلو بایت

    کهکشان مارپیچی مسیه 101 / امتیاز تصویر: ویکیپدیا

    کهکشان های مارپیچ میله ای (Spiral bar galaxy)

    گروه دیگری که در طبقه بندی هابل به آن اشاره شده است کهکشان های مارپیچی میله ای هستند. که بر اثاث اختلالات طیفی حاصل از آنها به سه دسته a و b و c طبقه بندی می شوند و با نماد SB نشان داده می شوند. این کهکشان ها قسمتی میله ای شکل دارند که از هشته می گذرد. کهکشان های SBaدارای میله ای نسبطا پهن و بازو های کوتاه و جمع شده دارند و هر چه قدر به قسمت c پیش می رویم ، طول میله بلند تر شده و هسته واضح تر و کوچک تر می شود و بازو ها به صورت خمیده کشیده می شوند. توضیع جرم در این کهکشان ها همانند کهکشان ها مارپیچی است ولی اختلالات حرکتی هسته به علت حضور میله در آنه کمتر است. این کهکشان ها نیز به صورت منظم در جهت حرکت ساعت و یا در خلاف جهت آن حول هسته می چرخند. بر روی میله عموما ستارگان جوان و آبی دیده می شوند.

    کهکشان های نامنظم (Irregular galaxy)

    در انتهای طبقه بندی کهکشانها ، کهکشانها ی نامنظم وجود دارند که تقریبا از قاعده خاصی پیروی نمی کنند و در طبقه بندی هابل نیز وجود ندارند. این کهکشان ها به صورت نا منظم شناخته می شوند. عده ای از کیهانشناسان بر این اعتقادند که علت نامنظم بودن این کهکشان ها برخورد دو کهکشان منظم با یکدیگر بوده است. فراوانی جرم و سن در این کهکشان ها از تابع خاصی پیروی نمی کند و عموما این کهکشان ها به دور کهکشان های بزرگتر می چرخند. کهکشان های نامنظم خود از دو دسته فرعی تشکیل شده اند. کهکشان های نامنظم I و کهکشان های نامنظم II. نمونه کهکشان نامنظم I ، ابر مالاژانی بزرگ است و نمونه کهکشان های نامنظم II ، کهکشانNGC 6822 است. کهکشان های نامنظم I با ستارگان دارای گونه طیفی O و B (ستارگان جوان و آبی رنگ) و نواحی هیدروژن یونیده مشخص می شوند و چند نمونه ای از آنها نشانه هایی از بازو های مارپیچی دارند. کهکشان هایی که از نوع کهکشان های نامنظم II هستند ویژگی های خاصی را مانند گسیلهای غیر عادی ، محتوای غبار غیر عادی ،خصلت های انفجاری و فوران های ماده با شدت خیلی زیاد دارا می باشند. (این فوران ها به صورت رشته هایی از هسته بسوی بیرون امتداد می یابند). 10 تا 13 درصد حجم این کهکشان ها را گاز های خنثی تشکیا می دهند. نمونه ای از این کهکشان ها ابر های مالاژانی است. این کهکشان ها را با نماد Irrنشان میدهند.



    یک کهکشان نامنظم / امتیاز تصویر: ویکیپدیا

    کهکشان ها انواع دیگری هم دارند مانند کهکشان های فعال که خود زیر مجموعه های گوناگون دارند که آنها را در پست های بعدی توضیح میدهم.


    منابع :کتاب های الفبای نجوم و اختر فیزیک مقدماتی (جلد دوم)
    نجوم به زبان ساده
    نجوم دینامیکی
    ویرایش توسط پیمان اکبرنیا : 07-06-2012 در ساعت 09:32 PM
    *** و به تحقیق قرار دادیم در آسمان برج هایی و زینت کردیم آنرا برای تماشا گران *** (سوره حجر _ آیه16)


  10. #9
    کاربر جدید آوا استار Hydra آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    Amol
    نوشته ها
    21
    تشکر
    40
    تشکر شده 126 بار در 18 ارسال

    ادامه پست قبل...

    کهکشان های فعال (Active galaxy)

    بعد از این که وسایل طیف سنجی به کمک کیهان شناسان آمد تعتدادی جرم با انرژی های عجیب توجه کیهان شناسان را جلب کرد. این اجرام دسته ای از کهکشان ها بودند که با نام کهکشان های فعال و یا اختروش ها شناخته می شوند. کهکشان های فعال به کهکشان هایی گفته می شود که انرژی گسیل شده از آنها بیش از ده هزار برابر انرژی گسیل شده از کل کهکشان راه شیری باشد. به عبارتی دیگر کهکشان های فعال به کهکشان هایی می گویند که انرژی هسته آن 10 به توان 16 برابر انرژی گسیل شده خورشید باشد. کهکشان های فعال عموما در طول موج های فرابنفش دیده می شوند و بر اساس انتقال به سرخ رسیده از آنها به سه دسته کهکشان های رادیویی ، کهکشان های سیفرت و کوازار ها طبقه بندی می شوند. هسته کهکشان های فعال بسیار کوچک بوده و در حد یک پارسک است که این واقعیت بسیاری از معادلات فیزیکی و ترمودینامیکی ما را نسبت به این اجرام پر انرژی برهم می زند. برای یک اختروش معمولی دوره تناوب افت و خیز بین 80 تا 200 روز است.تفاوت اصلی میان این سه دسته کهکشان رادیویی ، سیفرت و اختروش ها این است که کهکشان های رادیویی از امواج رادیویی که از دو بازو انتهایی و ابتدایی یک کهکشان بیضوی به ما می رسند تشخیص داده می شوند ولی کهکشان های سیفرت گونه ای از کهکشان ها هستند که جرم به بیرون پرتاب می کنند. دسته سوم این کهکشان ها ، اختروش ها هستند که بیشترین قرمز گرایی را دارند و طبق قانون هابل ، بیشترین فاصله را از ما دارند. یعنی دور ترین اجرامی که تا کنون بشر آنها را دیده است اختر وش ها هستند.



    هسته فعال کهکشان مسیه 87 که یک کهکشان رادیویی است / امتیاز تصویر: ویکیپدیا

    کهکشان های سیفرت (
    Seyfert galaxy)
    در سال 1963 (در بعضی از منابع 1943 هم یاد شده است) کارل سیفرت تعدادی از کهکشان های مارپیچی و ماپیچی میله ای را با خطوط نشری غیر عادی و پهن کشف کرد. این کهکشان ها دارای هسته های بسیار غیر عادی و روشن بودند. خطوط نشری این کهکشان ها بیش از 12 بار پهن تر از طیف حاصل از سایر کهکشان ها بود. نکته قابل توجه درباره این کهکشان ها که کهکشان های سیفرت نامیده شده اند این است که همیشه ماپیچی هستند و فقط 5 درصد آنها امکان دارد که بیضوی باشند همچنین برعکس این گفته در باره کهکشان های رادیویی درست است. اگر کل کهکشان های مارپیچی را در نظر بگیریم حددود یک درصد آنها سیفرت هستند. سیفرت ها بر اساس طیفشان به دو دسته تقسیم می شوند. دسه اول سیفرت هایی با خطوط بالمر پهن (OII) و دسته دوم دارای خطوط بالمر و کمی پهن تر از دسته اول هستند. مهم ترین ویژگی کهکشان های سیفرت که در نمودار هابل با So نشان داده می شوند عبارت اند از :
    1- هسته های دخشان و بسیار کوچک
    2- طیف های هسته ای
    3- خطوط نشری بسیار پهن
    4- سیگنال های رادیویی بسیار فشرده و با تابندگی کم
    یک نتیجه جالب که از کهکشان های سیفرت بدست می آید این است که سیفرت ها عموما ترجیح میدهند در یک سیستم مارپیچی دوتایی بسته باشند. درمورد کهکشان های سیفرت این نکته حائز اهمیت است که در هنگام چرخش یک جرم به دور سیاهچاله بر اساس دینامیک حرکت دایره ای و تکانه زاویه ای ، آن جرم به شکل بک دیسک در می آید مانند شکلی که حلقه های زحل دارند. اگر این جرم در حال گردش از حد معینی معروف به حد ادینگتون بیشتر شود ، ماده به صورت یک جت بسیار باریک از دو قطب سیستم شروع به فوران می کند. یعنی سیاهچاله فرضی مر کز تا جرم معینی از ماده را می تواند تحمل کند و اگر جرم بیش از این حد معین شود ، شاهد فوران ماده از این سیستم خواهیم بود. اغلب کهکشان های سیفرت دارای جت های یونیده هستند که در هنگام خروج ، میدان مغناتیسی عجیبی را به دور خود تشکیل می دهند.



    با عرض پوزش ، بعلت عدم توانایی استفاده از بیش از 20000 کارکتر متن در هر پست ، ادامه را در پست بعدی قرار می دهم.
    ویرایش توسط پیمان اکبرنیا : 07-06-2012 در ساعت 09:19 PM
    *** و به تحقیق قرار دادیم در آسمان برج هایی و زینت کردیم آنرا برای تماشا گران *** (سوره حجر _ آیه16)


  11. #10
    کاربر جدید آوا استار Hydra آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Jan 2012
    محل سکونت
    Amol
    نوشته ها
    21
    تشکر
    40
    تشکر شده 126 بار در 18 ارسال

            
    ادامه پست قبل ...

    کهکشان های رادیویی

    در سال 1931 فردی به نام کارل یانسکی عضو آزمایشگاه های بل تلفن تصادفا سیگنال های رادیویی را که از فضای خارجی می آمد کشف کرد. بعد ها در سال 1951 فردی به نام والتر باده در حین کار با تلسکوپ 5 متری پالومار از لحاظ اپتیکی یک منبع انرژی مشخص را به عنوان دجاجه A شناسایی کرد. دجاجه A کهکشانی است با فاصله ای حدود 700 میلیون سال نوری. ماهیت این منبع تازمانی که والتر باده هویت آن را مشخص کرد فهمیده نشده بود. این کار وی سبب ایجاد عصر نوینی در اختر شناسی به نام اختر شناسی رادیویی بود. کهکشان های رادیویی بسیار غیر عادی هستند مانند کهکشان دجاجه A که تابش های آن در طول موج های رادیویی حدود یک میلیون برابر یک کهکشان معمولی است. منابع رادیویی را می توان بر اساس قطر ظاهریشان به دو دسته گسترده و متراکم طبقه بندی کرد. منابع گسترده قطر زاویه ای بیش از یک ثانیه قوسی دارند و احتمالا قطر واقعی آنها 10 تا 100 پارسک است. منابع رادیویی متراکم قطر زاویه ای کمتر از یک ثانیه قوسی دارند و قطر واقعی آنها کمتر از 10 پارسک است. M87 نمونه ای از یک کهکشان رادیویی است که گسیل انرژی رادیویی آن تقریبا 100 برابر گسیل انرژی NGC 1068 است. جرم M87 بیش از د برابر جرم کهکشان راه شیری است و جرم هسته کهکشانی آن حدود 5 میلیارد برابر جرم خورشید است.

    اختروش ها

    در اوایل سال های 1960 میلادی دانشمندان نوعی منبع رادیویی کشف کردند که بیش از آنکه کهکشانی بوشد نوعی شبه ستاره بود. این منبع ، منابع رادیویی شبه ستاره ای و یا به اختصار اختروش نامیده شد. نخستین مورد از این اشیاع 3C273 بود.

    اکنون بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ اختروش شناخته شده‌اند که اکثر آنها در «پیمایش آسمان دیجیتال sloan» مشاهده شده‌اند همه طیف‌های مشاهده شده اختروشها دارای انتقال سرخ بین ۰٫۰۶ تا ۶/۵ می‌باشند. با کاربرد قانون هابل برای این انتقال سرخ، می‌توان نشان داد که آنها بین ۷۸۰ میلیون تا ۲۸ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند. به علت فاصله زیاد با دورترین اختروشها و سرعت محدود نور، ما آنها و فضای اطراف آنها را در زمان برانگیختگی شدید کیهان تازه متولد شده مشاهده می‌کنیم. اکثر اختروشها بیش از ۳ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند. اگرچه اختروشها در زمانی که از زمین مشاهده شوند، کمرنگ می‌باشند این حقیقت که آنها از فاصله‌های دور، قابل رؤیت هستند به این معناست که اختروشها درخشانترین اجسام در کیهان می‌باشند. اختروشی که در آسمان، درخشان تر به نظر می‌رسد. ۲۷۳ ۳C در صورت فلکی قو (دجاجه- virgo) می‌باشد که دارای قدر ظاهری ۱۲/۸ می‌باشد ولی دارای قدرمطلق ۲۶/۷- می‌باشد. از فاصله حدود ۳۳ سال نوری این جسم در آسمان همانند خورشید ما می‌درخشد. بنابراین درخشندگی این اختروش، حدود ۲ تریلیون برابر درخشندگی خورشید ما با حدود ۱۰۰ برابر درخشندگی نور میانگین کهکشان‌های بزرگ مانند راه شیری می‌باشد اگرچه این استنباط بر مبنای این فرض است که که اختروش انرژی را در تمام جهات ساطع می‌کند. یک هسته کهکشانی فعال می‌تواند مرتبط با جهش قوی انرژی و مواد باشد و نیاز به ساطع شدن در تمام جهات ندارد. در کیهانی که شامل صدها میلیارد کهکشان می‌باشد. اکثر آنها دارای هسته فعال در میلیاردها سال پیش بوده و میلیاردها سال نوری فاصله دارند و از نظر آماری معلوم شده که هزاران جهش انرژی به سمت ما، هدف گیری می‌کنند و بعضی، مستقیم تر از دیگران می‌باشند. در بسیاری از موارد این احتمال وجود دارد که هر چه اختروش درخشانتر باشد، هدف گیری آن به سوی ما، مستقیم تر می‌باشد. اختروش بسیار درخشان (۵۲۵۵ + ۰۸۲۷۹ Apm) در زمانی که در سال ۱۹۹۸ کشف شد، دارای قدر مطلق ۲/۳۲- بود. اگرچه تصویر برداری با قدرت تفکیک بالا با تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ m۱۰ (keck) نشان می‌دهد که این سیستم دارای لنز گرانشی می‌باشد. مطالعه لنز گرانشی در این سیستم نشان می‌دهد که آن تا ضریب ۱۰ ~ بزرگ نمایی شده‌است و هنوز بسیار درخشانتر از اختروش مجاور مانند ۲۷۳ c 3 می‌باشد. اختروشها در کیهان قدیم، متداول‌تر بودند. این کشف توسط schmidt Maarten در سال ۱۹۶۷، شواهد قوی در برابر کیهان‌شناسی ثابت ltoylc Fred و طرفدار کیهان‌شناسی انفجار بزرگ بود. این سیاه چاله‌ها به طور همگام با توده ستاره‌های موجود در کهکشان میزبان خود به صورتی که در حال حاضر قابل درک نمی‌باشند، رشد یافته‌اند. یک تصور موجود این است که جهش‌ها، تابش و باد از اختروشها، شکل گیری ستاره‌های جدید در کهکشان میزبان را متوقف می‌سازد که این فرایند بازخورد نامیده می‌شود. جهش‌هایی که امواج رادیویی قوی در بعضی از اختروشهای موجود در مراکز دسته کهکشان‌ها، ایجاد می‌کنند. دارای قدرت کافی برای بازداری خنک شدن و افتادن گاز گرم در این کهکشان‌ها بر روی کهکشان مرکزی می‌باشند.

    اختروشها از نظر درخشندگی در مقیاس‌های زمانی مختلف، متفاوت می‌باشند. بعضی از آنها از نظر درخشندگی در هر چند ماه، هفته، روز یا ساعت، متفاوت می‌باشند. این بدین معناست که اختروشها انرژی خود را از ناحیه بسیار کوچکی ایجاد و ساطع می‌کنند، زیرا هر بخش از اختروش در تماس با بخش‌های دیگر در مقیاس زمانی هماهنگ با اختلاف درخشندگی می‌باشد. همینطور، اختروشی که در مقیاس زمانی چند هفته‌ای، متفاوت می‌باشد نمی‌تواند بزرگتر از چند هفته نوری باشد. انتشار مقدار زیادی انرژی از یک ناحیه کوچک نیاز به منبع قدرت موثر و کارآمدتر از ترکیب هسته‌ای دارد که انرژی ستاره‌ها را تامین می‌کند. آزاد شدن انرژی گرانشی توسط موادی که وارد یک سیاهچاله بزرگ می‌شوند، تنها فرایندی است که می‌تواند این انرژی بالا را به طور پیوسته تولید کند. سیاهچاله‌ها توسط بعضی از منجمان در سال ۱۹۶۰ به صورت بسیار مرموز و غیرعادی در نظر گرفته می‌شدند و آنها بیان می‌کردند که انتقال سرخ از بعضی فرایندهای دیگر ناشی می‌شود بنابراین اختروشها آن گونه که قانون هابل بیان می‌کند، دور نیستند. این بحث انتقال سرخ به مدت چند سال طول کشید. بسیاری از شواهد حالا نشان می‌دهند که انتقال سرخ اختروشها به علت گسترش هابل بوده و اختروشها، همانگونه که در ابتدا تصور می‌شد، قوی می‌باشند. اختروشها دارای ویژگی‌های یکسان با کهکشان‌های فعال می‌باشند ولی قوی تر می‌باشند. تابش آنها به صورت غیر حرارتی بوده و بعضی دارای جهش و اجزائی مانند اجزای کهکشان‌های رادیویی می‌باشند که دارای مقدار قابل توجهی انرژی به شکل ذرات پر انرژی میvباشند. اختروشها می‌تواند به روی طیف کامل الکترومغناطیسی قابل مشاهده از جمله اشعه‌های رادیویی، مادون قرمز، نوری، فرابنفش، اشعه x و حتی اشعه گاما، شناسایی شوند. اکثر اختروشها در نزدیک فرابنفش، درخشان‌تر می‌باشند ولی به علت انتقال سرخ چشمگیر این منابع، این حداکثر روشنایی به صورت قرمز در فاصله ۹۰۰۰ انگستروم در نزدیک مادون قرمز مشاهده می‌شوند. بخش کمی از اختروشها انتشار رادیویی قوی را نشان می‌دهند که از جهش موادی که نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند به وجود می‌اید. این جهش‌ها از نمای پایین به صورت نقاط قرمز و مشتعل در نظر گرفته شده و دارای نواحی می‌باشند که از مرکز، سریع‌تر از سرعت نور، دور می‌شوند این یک خطای دید به علت ویژگی‌های نسبیت خاص می‌باشد. انتقال سرخ اختروشها از خطوط طیفی قوی اندازه‌گیری می‌شود که به طیف‌های نوری و فرابنفش آنها غالب می‌باشد. این خطوط، روشن تر از طیف پیوسته می‌باشند. این پهنا به علت انتقال دوپلر می‌باشد که توسط سرعت بالای گاز ساطع شده از این خطوط ایجاد می‌شود. حرکات سریع به طور قوی نشان دهنده یک توده بزرگ می‌باشند. خطوط انتشار هیدروژن، هلیوم، کربن، منیزیم، آهن و اکسیژن، درخشانترین خطوط می‌باشند. اتم‌هایی که از این خطوط ساطع می‌شوند، از خنثی تا بسیار یونیزه، متغیر می‌باشند، یعنی بسیاری از الکترون‌ها از یون عاری بوده، بنابراین به صورت باردار، باقی می‌ماند. این دامنه گسترده یونیزاسیون نشان می‌دهد که گاز توسط اختروش منتشر می‌شود که نمی‌توانداین دامنه گسترده یونیزاسیون را تولید کند. اختروشهای آهنی نشان دهنده خطوط انتشار قوی ناشی از آهن پایین یونیزاسیون، مانند ۷۸۱۵ – ۱۸۵۰۸ IRAS می‌باشند.




    یک تصویرسازی هنری از یک اختروش / امتیاز تصویر: ویکی پدیا

    منابع: کتاب های الفبای نجوم و اختر فیزیک مقدماتی (جلد دوم)

    نجوم به زبان ساده

    نجوم دینامیکی

    ویکی پدیا
    ویرایش توسط پیمان اکبرنیا : 07-06-2012 در ساعت 09:30 PM
    *** و به تحقیق قرار دادیم در آسمان برج هایی و زینت کردیم آنرا برای تماشا گران *** (سوره حجر _ آیه16)


+ پاسخ به موضوع
صفحه 1 از 5 1 2 3 4 5 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

     

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید